Konusunu Oylayın.: Nasr suresi açıklaması

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi
Nasr suresi açıklaması
  1. 30.Ocak.2013, 17:42
    1
    Misafir

    Nasr suresi açıklaması






    Nasr suresi açıklaması Mumsema Nasr suresi açıklamasına ihtiyacım var Nasr suresi hakkında bilgiler verir misiniz ?


  2. 30.Ocak.2013, 17:42
    1
    Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Kayıtsız Üye
    Misafir



    Nasr suresi açıklamasına ihtiyacım var Nasr suresi hakkında bilgiler verir misiniz ?


    Benzer Konular

    - 110. Nasr Suresi

    - Nasr suresi hikayesi

    - Nasr suresi faydaları

    - Nasr suresi faziletleri

    - En nasr suresi

  3. 07.Şubat.2013, 15:37
    2
    Desert Rose
    Silent and lonely rains

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 21.Ocak.2007
    Üye No: 5
    Mesaj Sayısı: 17,685
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 227
    Bulunduğu yer: the silent deserts in my soul

    Cevap: nasr suresi açıklaması




    NASR SURESİ -MEAL (Diyanet Vakfı)


    Nasr, yardım demektir. Sûrede Allah’ın Hz. Peygamber’e yardım ederek fetihlere kavuşturduğu ifade edildiği için bu adı almıştır. Bu sûre, Mekke’nin fethi sırasında inmiş olmakla beraber Medine devrinde yani hicretten sonra indiği için medenî (Medine’de inen) sûrelerdendir. 3 âyettir. İslâm zaferini haber verir. İbn Ömer’den gelen rivayete göre bu sûre indikten sonra Peygamberimiz seksen gün yaşamıştır.

    Bismillâhirrahmânirrahîm
    1, 2, 3. Allah'ın yardımı ve zaferi gelip de insanların bölük bölük Allah'ın dinine girmekte olduklarını gördüğün vakit Rabbine hamdederek O'nu tesbih et ve O'ndan mağfiret dile. Çünkü O, tevbeleri çok kabul edendir.

    NASR SURESİ TEVSİRİ

    TABERİ TEFSİRİ
    NASR SURESİ
    AYET 1-3
    Nasr suresi üç âyettir ve Medine´de nazil olmuştur. Enes b. Malik diyor ki:
    Rahman ve Rahim olan Allahın adıyla.

    Ey Muhammed, Allahın yardımı ve fetih geldiği ve insanların, Allahın dinine bölük bölük girdiklerini gördüğün zaman, Rabbini hamd ile tesbih et ve ondan mağfiret dile. Şüphesiz o, tevbeleri çokça kabul edendir.

    Ey Muhammed, Kureyşe karşı sana Allahın zaferi geldiği ve Mekke´nin fethedildiği zaman insanların ve Yemen halkının grup grup, Allahın dini olan İslama girdiklerini gördüğünde rabbini överek, layık olmadığı sıfatlardan tenzih et ve ondan mağfiret dile. Zira o, tevbeleri çokça kabul edendir.

    "Resulullah, sahabilerinden bir adama: "Ey filan evlendin mi?" dedi. Adam: "Hayır vallahi ya Resulullah, benim evlenecek hiçbir şeyim yok." dedi. Resulullah : "Sende yok mu?" dedi. Adam: "Evet

    var." dedi. Resulullah:"O, Kur´an'ın üçte biridir." dedi ve buyurdu ki: "Sende ... yok mu?" Adam: "Evet var." dedi. Resulullah: "O, Kur´anın dörtte biridir, "dedi.

    Hz. Aişe diyor ki:

    suresi indikten sonra Resulullah hiçbir namaz kılmadı ki onun içinde "Ey rabbim, seni tesbih eder ve sana hamdederim. Ey Allahım sen beni affet." demiş olmasın.

    Hadisin diğer bir rivayetinde de Resulullahın bu duayı, namazın rüku ve sücudlarnda okuduğu rivayet edilmiştir. O Abdullah b. Abbas diyor ki: suresi nazil olunca Resulullah: "Kendi ölümüm kendime bildirildi." buyurdu ve bu surenin indiği yılda ruhunun alınacağını beyan etmiş oldu.

    Said b. Cübeyr, Abdullah b. Abbas´ın şunları söylediğini rivayet ediyor:

    "Ömer, Bedir´e katılan yaşlı kişilerle birlikte beni meclisinde bulunduruyordu. Bazıları da bu durumdan dolayı kızar gibi oldular. Dediler ki: "Niçin bunu aramıza katıyorsun? Bizim, bunun kadar oğullarımız var." Ömer dedi ki: "Bunun, sizin de bildiğiniz gibi belli bir mevkii vardır." Abdullah b. Abbas diyor ki: "Birgün Ömer yine beni davet etti ve onların içinde bulundurdu." Abdullah b. Abbas devamla diyor ki: "Ben, Ömer´in, beni onlara göstermek için çağırdğını anladım. Ömer, Allah tealanin "Allahın yardımı ve fetih geldiği zaman" kelamı hakkında ne diyorsunuz?" diye sordu. Orada bulunanlardan bir kısmı: "Bize zafer geldiği ve fetih lutfedildiği zaman Allaha hamdetmemiz ve ondan af dilememiz emrolunmuştur." dediler. Diğer bir kısmı ise sustu, hiçbir şey söylemedi. Bunun üzerine Ömer bana: "Ey İbni Abbas, sen de böyle mi söylüyorsun?" dedi. Dedim ki: "Hayır." Dedi ki: "O halde ne diyorsun?" Dedimki: "Bu sure Resulullahın ecelidir. Allah bunu ona haber vererek buyurdu ki: "Allahın yardımı ve fetih geldiği zaman bu senin ecelinin alametidir. Rabbini hamd ile tesbih et ve ondan mağfiret dile. Şüphesiz ki o, tevbeleri çokça kabul edendir." Bunun üzerine Ömer dedi ki: "Ben Abdullah b. Abbas diyor ki: inince Resulullah Fatıma´yı çağırdı.

    Ona: "Ölüm haberim bana bildirildi." dedi. Bunun üzerine Fatıma ağladı. Resulullah: "Ağlama. Çünkü bana ilk kavuşacak sensin." dedi. Bunun üzerine Fatıma güldü. Resulullahm hanımlarından bazıları da onun güldüğünü gördüler ve "Ey Fatıma önce ağladığını daha sonra da güldüğünü gördük." dediler. Fatıma: "O bana, ölümünün kendisine bildirildiğini söyledi. Ben bunun üzerine ağladım. Sonra o, "Ağlama çünkü bana ilk kavuşacak olan sensin." dedi. Bunun için de güldüm." dedi.

    Resulullah buyurdu ki: "Allahın yardımı ve fetih geldiği zaman işte Yemen halkı geldi. Onlar, kalbleri en yumuşak insanlardır. İman Yemenlidir, Hikmet de Yemenlidir."

    Taberi´nin rivayetinde hadisin son bölümü şöyledir: "Yemen halkı geldi." Denildi ki: "Ey Allahın Resulü, Yemen halkı nedir?" Resululllah, "Onlar kalbleri ince, tabiatları yumuşak bir kavimdir. İman Yemenlidir, Fıkıh Yemenlidir, Hikmet Yemenlidir."

    Hz. Aişe (r.a.) diyor ki:

    "Resulullah: "Allahı hamd ile tesbih ederim. Ondan af diler ve ona tevbe ederim." duasni çok söyler oldu. Dedim ki:, "Ey Allahın Resulü, senin: "Allahı hamd ile tesbih ederim. Ondan af diler ve ona tevbe ederim." sözünü çokça söylediğini görüyorum." Resulullah: "Rabbim bana, ümmetimde bir alâmet göreceğimi bildirmişti. Onu gördüğümde: "Allahı hamd ile tesbih ederim. Ondan af diler ve ona tevbe ederim." sözünü çokça söyleyecektim. Ben onu gördüm. O da: "Allahın yardımı ve fetih (Mekke´nin fethi) geldiği zaman, insanların, Allahın dinine bölük bölük girdiklerini gördüğün zaman rabbini hamd ile tesbih et ve ondan mağfiret dile. Şüphesiz o, tevbeleri çokça kabul edendir." süresidir." dedi.

    Ümmü Seleme, Ebul Âliye, Amr b. el-Ass, Abdullah b. Mes´ud ve diğer müfessirler bu surenin inişinden sonra Resulullahın, Allahı hamd ile çokça tesbih ettiğini rivayet etmişlerdir.


  4. 07.Şubat.2013, 15:37
    2
    Silent and lonely rains



    NASR SURESİ -MEAL (Diyanet Vakfı)


    Nasr, yardım demektir. Sûrede Allah’ın Hz. Peygamber’e yardım ederek fetihlere kavuşturduğu ifade edildiği için bu adı almıştır. Bu sûre, Mekke’nin fethi sırasında inmiş olmakla beraber Medine devrinde yani hicretten sonra indiği için medenî (Medine’de inen) sûrelerdendir. 3 âyettir. İslâm zaferini haber verir. İbn Ömer’den gelen rivayete göre bu sûre indikten sonra Peygamberimiz seksen gün yaşamıştır.

    Bismillâhirrahmânirrahîm
    1, 2, 3. Allah'ın yardımı ve zaferi gelip de insanların bölük bölük Allah'ın dinine girmekte olduklarını gördüğün vakit Rabbine hamdederek O'nu tesbih et ve O'ndan mağfiret dile. Çünkü O, tevbeleri çok kabul edendir.

    NASR SURESİ TEVSİRİ

    TABERİ TEFSİRİ
    NASR SURESİ
    AYET 1-3
    Nasr suresi üç âyettir ve Medine´de nazil olmuştur. Enes b. Malik diyor ki:
    Rahman ve Rahim olan Allahın adıyla.

    Ey Muhammed, Allahın yardımı ve fetih geldiği ve insanların, Allahın dinine bölük bölük girdiklerini gördüğün zaman, Rabbini hamd ile tesbih et ve ondan mağfiret dile. Şüphesiz o, tevbeleri çokça kabul edendir.

    Ey Muhammed, Kureyşe karşı sana Allahın zaferi geldiği ve Mekke´nin fethedildiği zaman insanların ve Yemen halkının grup grup, Allahın dini olan İslama girdiklerini gördüğünde rabbini överek, layık olmadığı sıfatlardan tenzih et ve ondan mağfiret dile. Zira o, tevbeleri çokça kabul edendir.

    "Resulullah, sahabilerinden bir adama: "Ey filan evlendin mi?" dedi. Adam: "Hayır vallahi ya Resulullah, benim evlenecek hiçbir şeyim yok." dedi. Resulullah : "Sende yok mu?" dedi. Adam: "Evet

    var." dedi. Resulullah:"O, Kur´an'ın üçte biridir." dedi ve buyurdu ki: "Sende ... yok mu?" Adam: "Evet var." dedi. Resulullah: "O, Kur´anın dörtte biridir, "dedi.

    Hz. Aişe diyor ki:

    suresi indikten sonra Resulullah hiçbir namaz kılmadı ki onun içinde "Ey rabbim, seni tesbih eder ve sana hamdederim. Ey Allahım sen beni affet." demiş olmasın.

    Hadisin diğer bir rivayetinde de Resulullahın bu duayı, namazın rüku ve sücudlarnda okuduğu rivayet edilmiştir. O Abdullah b. Abbas diyor ki: suresi nazil olunca Resulullah: "Kendi ölümüm kendime bildirildi." buyurdu ve bu surenin indiği yılda ruhunun alınacağını beyan etmiş oldu.

    Said b. Cübeyr, Abdullah b. Abbas´ın şunları söylediğini rivayet ediyor:

    "Ömer, Bedir´e katılan yaşlı kişilerle birlikte beni meclisinde bulunduruyordu. Bazıları da bu durumdan dolayı kızar gibi oldular. Dediler ki: "Niçin bunu aramıza katıyorsun? Bizim, bunun kadar oğullarımız var." Ömer dedi ki: "Bunun, sizin de bildiğiniz gibi belli bir mevkii vardır." Abdullah b. Abbas diyor ki: "Birgün Ömer yine beni davet etti ve onların içinde bulundurdu." Abdullah b. Abbas devamla diyor ki: "Ben, Ömer´in, beni onlara göstermek için çağırdğını anladım. Ömer, Allah tealanin "Allahın yardımı ve fetih geldiği zaman" kelamı hakkında ne diyorsunuz?" diye sordu. Orada bulunanlardan bir kısmı: "Bize zafer geldiği ve fetih lutfedildiği zaman Allaha hamdetmemiz ve ondan af dilememiz emrolunmuştur." dediler. Diğer bir kısmı ise sustu, hiçbir şey söylemedi. Bunun üzerine Ömer bana: "Ey İbni Abbas, sen de böyle mi söylüyorsun?" dedi. Dedim ki: "Hayır." Dedi ki: "O halde ne diyorsun?" Dedimki: "Bu sure Resulullahın ecelidir. Allah bunu ona haber vererek buyurdu ki: "Allahın yardımı ve fetih geldiği zaman bu senin ecelinin alametidir. Rabbini hamd ile tesbih et ve ondan mağfiret dile. Şüphesiz ki o, tevbeleri çokça kabul edendir." Bunun üzerine Ömer dedi ki: "Ben Abdullah b. Abbas diyor ki: inince Resulullah Fatıma´yı çağırdı.

    Ona: "Ölüm haberim bana bildirildi." dedi. Bunun üzerine Fatıma ağladı. Resulullah: "Ağlama. Çünkü bana ilk kavuşacak sensin." dedi. Bunun üzerine Fatıma güldü. Resulullahm hanımlarından bazıları da onun güldüğünü gördüler ve "Ey Fatıma önce ağladığını daha sonra da güldüğünü gördük." dediler. Fatıma: "O bana, ölümünün kendisine bildirildiğini söyledi. Ben bunun üzerine ağladım. Sonra o, "Ağlama çünkü bana ilk kavuşacak olan sensin." dedi. Bunun için de güldüm." dedi.

    Resulullah buyurdu ki: "Allahın yardımı ve fetih geldiği zaman işte Yemen halkı geldi. Onlar, kalbleri en yumuşak insanlardır. İman Yemenlidir, Hikmet de Yemenlidir."

    Taberi´nin rivayetinde hadisin son bölümü şöyledir: "Yemen halkı geldi." Denildi ki: "Ey Allahın Resulü, Yemen halkı nedir?" Resululllah, "Onlar kalbleri ince, tabiatları yumuşak bir kavimdir. İman Yemenlidir, Fıkıh Yemenlidir, Hikmet Yemenlidir."

    Hz. Aişe (r.a.) diyor ki:

    "Resulullah: "Allahı hamd ile tesbih ederim. Ondan af diler ve ona tevbe ederim." duasni çok söyler oldu. Dedim ki:, "Ey Allahın Resulü, senin: "Allahı hamd ile tesbih ederim. Ondan af diler ve ona tevbe ederim." sözünü çokça söylediğini görüyorum." Resulullah: "Rabbim bana, ümmetimde bir alâmet göreceğimi bildirmişti. Onu gördüğümde: "Allahı hamd ile tesbih ederim. Ondan af diler ve ona tevbe ederim." sözünü çokça söyleyecektim. Ben onu gördüm. O da: "Allahın yardımı ve fetih (Mekke´nin fethi) geldiği zaman, insanların, Allahın dinine bölük bölük girdiklerini gördüğün zaman rabbini hamd ile tesbih et ve ondan mağfiret dile. Şüphesiz o, tevbeleri çokça kabul edendir." süresidir." dedi.

    Ümmü Seleme, Ebul Âliye, Amr b. el-Ass, Abdullah b. Mes´ud ve diğer müfessirler bu surenin inişinden sonra Resulullahın, Allahı hamd ile çokça tesbih ettiğini rivayet etmişlerdir.





+ Yorum Gönder