+ Yorum Gönder
2. Sayfa BirinciBirinci 12
Soru ve Cevaplar ve Sizden gelen sorular Kategorisinden Çıkmazdayım ne yapmalıyım Konusununa Bakıyorsunuz..
  1. Misafir
    Reklam

    İçimi ferahlatin lütfen

    Reklam



    İçimi ferahlatin lütfen isimli yazı www.Mumsema.comİçimi ferahlatin lütfen
    Slm arkadaşlar, inşallah bu mesajımı okuyup bana moral ve destek verirsiniz. Aylardır çok kötü durumdayım. Ben 24 yaşindayim ve Yurtdışında yaşıyorum. Geçen sene biriyle tanıştım bizim buralardan. Onunla yazismaya çıkmaya başladık. Ne yalan söyleyeyim öyle 100% ısınamadım. Ama meslegi iyi oldugu icin ve kendi memleketlim oldugu icin hep sürdürmeye calistim. Ailesi aileme cok uydugu icin ve kendisinin yakisikli oldugu icin. Bana anlattığı şeyler mesela şunlardı: Ben bi kızı çok sevdim o benden ayrılınca intihar etmek istedim o zamandan beri annemden başka bir kız için ağlamam üzülmem, evlenirsek ben ne dersem o olacak, evlenirsek ve bi tartışma olursa ve sen annengile gidersen ben senin peşinden gelmem, evde arada bir alkol içerim annengil gelirse saklarım ama ablan gelirse umrumda olmaz... böyle şeyler derdi bana hep. Benim ablam bekar olduğu için ondan önce evlenmeme ailem sıcak bakmıyodu. Başlarda beklerim demişti sonradan caydı. Ailem 5 Vakit namaz kılan bir aile olduğu için onun arada bir alkol içtiğini duysa zaten beni ona vermezdi. Ailemi kandırıp alkol icmiyorda diyemedim. Oda bana bunu saklarız bir seferligine yalan atarız demişti. O benim çıktığım ilk erkekti. Çok güzel bir kızım. Acigim ama namazlarimi kiliyorum. Çok iyi düzeyde bir mesleğim var. Benim kıymetimi bilmediği için üzülüyorum. Ondan benim için alkolü bırakıp temiz bir sayfa açmasını istedim ama o kabul etmedi. Bende icimden dedim: eğer sana zerre kadar değer verseydi onu bırakırdı. Ama o bırakmadı. Arkadaşlar ben temiz bir aile kızıyım ve o benim ilk sevgilimdi. Beni ama kendinden çok soğuttu değerimi bilmedi. Ayrıldıktan 4 ay sonra o nişanlandı ve ben salak gibi hala onu düşünüp acı çekiyorum. Keşke sabretseydin olurmuydu acaba diye. Ben elimden geleni yaptım ama o galiba beni gerçek yürekle sevmedi.. beni elde edebilmek için uğraşmadı. Küçük bsy dediğimde sen bilirsin istemiyorsan ayrılırız derdi. Bana lüften moral desteği yaparmisin iz teşekkür ederim

  2. arifselim
    Yönetici

    Cevap: Çıkmazdayım ne yapmalıyım


    Reklam


    Aleykum selam hanım kardeşim. Ayrılmakla senin için belkide en güzeli ve en hayırlısı olmuştur inşaallah. İçki içmeye devam edeceğim diyen, yalan konuşuruz bir kereden ne olur diyen ve ibadetlerinde olmayan bir insandan sana nasıl hayır gelsin kardeşim. Sen sabırlı ol ve Allah'tan hayırlısını dile.

  3. Misafir
    Tam bir sene önce en yakın arkadaşımla birlikte bir işte çalışmaya karar vermiştik. İlk işimdi. Tanışmış olduğum insanlar, geçirdiğim günler o kadar güzelleştirmişti ki dünyamı. En güzel yaşlarında insanın günde 10 saat, 3 ay boyunca çalışıyor olması bile anca bu kadar güzel olabilirdi.. Taa ki başımdan beni aylarca belki yıllarca etkileyebilecek bir olayla karşı karşıya kalabilene dek.. Günler çok güzel geçiyordu, her güne farklı bir heyecan farklı bir istekle uyanıyordum. Çok sevdiğimiz*bir abimiz vardı. İş yerindeki herkes bayılırdı kendisine. *Büyükle büyük olurdu küçükle küçük. Dinlerdi, dertleşirdi, yol gösterirdi sana. Yeri gelince de en sıkıcı veya işten başınızı kaldıramayacağınız gününüzü*güzel hale sokan birisiydi. Eğlenceli kılardı her fırsatı her anınızı. Sürekli ikimizin aynı postaya bakmasıyla başladı her şey. Gülüyorduk eğleniyorduk ve üstelik işimizi en düzgün en güzel şekilde yapıyorduk. Günler nasıl geçiyor anlamıyorduk. Gırgır şamata derken bir gün benimle kahve içmek istediğini söylemişti. Bende de ne akılsa "Ben bugüne dek biriyle çıkıp buluşmadım gelemem kusura bakma." demiştim. Çok sevdiğimiz bir abimiz olmasına rağmen kimseyle bir yakınlığım olmamıştı o güne dek. Sonra bir gün telefonum bozulmuştu. Eğer telefonumu yaparsa onunla kahve içmeyi kabul etmemi istemişti. Nasıl olduysa, telefonumun yapılabileceğinin verdiği bir heyecanla kabul ettim. Ve 30 Temmuz Perşembe günü çıktık bir yerlerde kahvemizi içtik manzaraya karşı. Zaman çok çabuk geçiyordu her şey tam da olması gerektiği gibi. Sonra benden etkilendiğini açıkladı. O kadar kötü olmuştum ki o an. Beynimden vurulmuşa dönmüştüm. Hiç bu kadar yıkılmamıştım belki de o güne dek. Sebebi bir abimiz olması değildi sadece.. nişanlıydı kendisi. Benimle dalga geçtiğini ve çevremden de sürekli duyduğum hikayelerdeki gibi beni kandırmak istediğini düşündüğümdendi bu üzüntüm. Hiçbir zaman ona o gözle bakmadığımı ve böyle bir şeyin imkansız olduğunu dile getirdim. Sürekli iş çıkışları bir yerlere gidip iki sohbet ederdik. Onun yüzüne sürekli beni kandırmak istediğini ve ona inanmadığımı söylerdim. Yeminler edip ona inanmamı ve güvenmemi istedi hep. *Gel zaman git zaman.. Sürekli birlikte vakit geçire geçire ister istemez bir şeyler olmaya başlamıştı aramızda. Son bir yıldır nişanlısıyla arasının iyi olmadığını ve tam her şeyden bıktığı zamanda benim onun karşısına çıkmam, geçirdiğimiz anların hiç bitmemesini dilediğini söylerdi. Nişanlısınla olan birlikteliğini sonlandırmak o kadar kolay değildi. Arada aileler akrabalar vardı ve bir kız için nışanların atılması doğru olmazdı hem kendisi hem ailesi adına. Ve tabi bazı özel sebepler. Evvel karşıma çıksan ne olurdu derdi bana hep. Çok iyi bir insan olduğumu ve keşke her şey elimizde olsaydı da sana çok güzel bir hayat yaşatabilseydim derdi. İyiliğimi dile getirirken gözleri dolardı. Elim kalbine doğru gittiğinde nasıl deli gibi atardı kalbi. Sevgisi o kadar belli oluyordu ki gözlerinden. Gerçekten beni sevdiğine ve çaresizliğine inanabilmiştim. İşe birlikte başladığımız arkadaşıma en başından beri her şeyi anlatırdım ama aramızda yaşananların gizli oluşundan o bile bilmezdi arkadaşımın bildiğini. Kavga ettiğimiz zamanlarda arkadaşım noldu abi sıkıntın mı var diye sorarmış, cevabı ise sorma abim öyle bir derdim var ki ömür boyu bırakmaz beni dermiş.. Öyle kıskanır öyle sahiplenirdi ki beni.. Diğer iş yerindekilerle bir muhabbetimi görsün direk ayırırdı postamızı. Yemek bile yemezdik aynı zamanlarda. Eğer bir oğlun olursa senden istediğim adını benim adım koyman demişti bir keresinde.. Yıldız Tilbe'nin bir şarkısı vardır bilirsiniz belki ama evlisin diye. O şarkıyı dinlerdik hep. Bizi anlatırdı her sözü. Çaresizliğimiz saklanırdı o satırlarda.. Çok çok güzel anılarımız oldu birlikte. Dolu dolu 4 ay geçirdik tam tamına. İlk ilişkimdi diyebilirim. İlk sarıldığım insandı. İlk ellerini tuttuğum, her şeyimi paylaştığım.. Sarhoş oluyordum varlığıyla. Onunla birlikte olduğumuz her gün için namaz kılar şükrederdim biliyor musunuz, teşekkür ederim Allahım böyle bir insanı bana verdiğin için. Yaptığımız çok yanlıştı ikimiz de farkındaydık. Bu vicdan azabıyla yaşayamıyorduk zaten. İkimiz de kapılmıştık birbirimize geri dönüyorduk her ayrılışımızda. Kaç kere sonlandırdık birikteliğimizi ayrıldık bitirdik ama olmadı olmuyordu vazgeçemiyorduk bir türlü . Bir keresinde sesinin titremesini duymuştum telefondan bitirdiğimiz için. Öyle kötü olmuştum kiii.. Ya diyordu Allahım bana bir yol göster ya da al canımı kurtulayım.. Hiçbir zaman dualarımı eksik etmemiştim, varlığı için her gece şükreder olmuştum... 4. ayımızı sonlandırırken annemle birlikte yurtdışına gidecektik. Geri gelecektik tabiki ama artık buna bir son vermemiz gerektiğini ve nişanlısının bunu hak etmediğini ileri sürerek bitirdik ilişkimizi. Bir kez olsun bile aramadı beni ben yokken. Aynı şekilde ben de hiçbir şey yapmadım. Yurtdışından döndüğümde hala devam ettim işe gitmeye ve onu görmeye. Ama o kadar çok şey değişmişti ki. Öğrendim ki nişanlısıyla sürekli kavga eder olmuşlar. Kavga ettiklerinden olsa gerekti ki bambaşka biri olmuştu sevdiğim. Sinirli, agresif ve umursamaz. Bir kere bile aylar önce baktığı gibi bakmamıştı bana. Sanki hiç yokmuşum gibi davranır olmuştu. Aylar sonra öğrendim ki Nişanlısınla ayrılmışlar. Nişanlar atılmış. Beni hiç aramadı, mesaj atmadı. Ben ise aylar geçmesine rağmen ayrılığımızın, sürekli onu sosyal hesaplardan takip ettiğimden her şeyi olup biteni anlayabiliyordum. Ona defalarca ulaşmayı denedim konuşmak istedim fakat acı çekiyordu. Biten ilişkisi için perişandı. Bunları anladıktan sonra ona yazmayı, onunla görüşmeyi kestim. 2 3 ay sonra en yakın arkadaşıma görüşelim buluşma ayarlayalım dediğini öğrendim. Emindim ki bana ulaşmak içindi bu çaba. Bana yazamıyordu çünkü neyle karşılaşacağını bilmiyordu . Oysa ben onu hala tertemiz saf sevgimle ilk günkü gibi bekliyordum. Aylar olmuştu onu görmeyeli, bir gün bir kafede karşılaştık. Kız kardeşiyle birlikte olduğunu söyleyip onlarla oturup çay içmeye davet etti beni. Hayır der miyim , Nasıl da özlemiştim.. Çok güzel sohbet etmiştik ortada hiçbir engel de yoktu artık, bana yazar beni ister diye çok ümit ediyordum. Ama hiçbir zaman yazmadı beni istemedi. Ona kaç kez yalvarırken buldum kendimi. Çalıştığı iş yerine bile gittim içimdekileri dökebilmek için. Tam 8 ay olmuştu ayrılışımız ve onu her gece rüyamda gördüğümü bir kez olsun vazgeçmediğimi anlatmıştım. Rahatlamıştım. Elimden geleni yapmış olmamım verdiği rahatlık sarmıştı bedenimi. Çok güzel ve çok iyi bir insan olduğumu ama artık kendisinin kimseyi sevemeyeceğini sadece kızlarla "takılabileceğini" söyledi bana. Ne kadar yıkılsam da en azından benimle de takılabilirdi düşüncesi avuttu beni. İlişkisinin bittiğine değil de bunca yıl emeklerine üzüldüğünü değmediğini anlattı. Anlaşmadıklarından sürekli kavga ettiklerinden son bulmuş ilişkileri.. O gün onu son görüşümdü 27 Mayıs. Ondan sonra bir daha hiç görmedim fakat dayanamayıp ona yazdığım çok oldu. Öğrendim ki temmuz ayında da sevgili yapmış. Tabi seviyor muydu takılıyor muydu bilmiyorum ama 1 ay sonra ayrılmışlar. Kızı görmeye bile gitmiştim çalıştığı yere. Sadece bende olmayıp kızda olan neydi de beni istemedi diye düşünüp merak ettiğimden.. Arada instagramdan takip isteği yolladığı oluyordu. Snapchatten de eklemişti bir keresinde. Anlam veremiyordum istemediğin bir insanı görsen ne olurdu görmesen ne olurdu... Artık bir karar aldım ve onu her yerden engelledim, numaramı bile değiştirdim. Bunu anlayabileceğini zaten sanmıyorum ama beni hiçbir zaman görsün ya da benden duysun istemiyorum. Onu hala çokkkk seviyorum. Bende çok güzel hisler uyandırdı. Onunla beklemeyi, sabretmeyi, canımı sevdiğimi bir başkasıyla paylaşmayı öğrenmiştim. Her gece içim kan ağlayarak girmiştim o yatağa. Ama asla pişman değilim. Çokkk güzel bir insandı çok da özel. Beni kandırabileceğini düşünemedim hiçbir zaman çünkü onu yaşadım. O çaresizliğini de üzüntüsünü de sevgisini de aşkını da gözlerinde bizzat gördüm. Beni neden istemiyor diye de düşünebilirsiniz belki şimdi. Bir de onun gözünden bakmak gerekir. Aramızda epey bir yaş farkı var. O 25 yaşına girmiş ben ise daha 4 yıl üniversite okuyacağım.. 5 yıllık bir ilişkisini sonlandırmış bir adam kendinden yaşça çok küçük bir kızla ciddi bir ilişkiye nişanını atar atmaz Nasıl başlasın diye düşünüyorum hep. Bilmiyorum kendimi mi avutuyorum ama bu düşünceler sarıyor beni. İstediğim 3 sene sonra karşılaşıp her şeyin yeniden başlaması. Belki o da acılarını hafifletmiş ve kendini bir ilişkiye hazır olduğunu hisseder, ben ise eğitimimi tamamlamış engelleri kaldırmış olurum. Tabi bu sadece gönlümden geçenler... Belki de hiç aklında bile yokum, boş hayallerin peşindeyim..Umut verip yarı yolda bırakıldım ve hala düşüncelerim ona karşı çok güzel. Yıldız Tilbe'nin bir sözü var , ne yapsa seviyorum. Aynı öyle durum. Tek istediğim bir gün inşallah yaptıkları için veya böylesine kendisi için çabalamış birini istemediği için pişman olması , bir özür dilemesi.... Sizce unutulup gider mi yoksa ne olur ne düşünüyorsunuz yardım edin!

+ Yorum Gönder
2. Sayfa BirinciBirinci 12
cıkmazdayım ne yapmalıyım,  cikmazdayim ne yapmaliyim,  bana yardım edin,  yardim edin lutfen,  anlatamadigim seyler yasiyorum ne yapmaliyim,  yardım edin