Konusunu Oylayın.: 9 / TEVBE - 74 ayeti

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi
9 / TEVBE - 74 ayeti
  1. 03.Şubat.2011, 12:08
    1
    sukrubim
    Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 30.Aralık.2010
    Üye No: 82342
    Mesaj Sayısı: 23
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 1
    Yaş: 34

    9 / TEVBE - 74 ayeti

  2. 03.Şubat.2011, 16:09
    2
    HAMMADUN
    Emekli

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 03.Aralık.2010
    Üye No: 81065
    Mesaj Sayısı: 1,021
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 0

    Cevap: 9 / TEVBE - 74 ayeti




    Ey Muhammed; O sözleri söylemediklerine dair Allah'a yemin ediyorlar. Halbuki O KÜFÜR SÖZÜNÜ ELBETTE SÖYLEDİLER ve MÜSLÜMAN olduktan sonra KAFİR oldular. Başaramadıkları bir şeye (Peygambere Suikast Yapmaya'da) yeltendiler ve sırf Allah ve Resul'ü kendi lutuflarından olan ZENGİNLEŞTİRDİĞİ İÇİN ÖÇ ALMAYA KALKIŞTILAR. Eğer TEVBE EDERLERSE onlar için daha HAYIRLI OLUR. YÜZ ÇEVİRİRLERSE Allah Onların dünyada da ahirette de ELEM VERİCİ BİR AZABA ÇARPTIRACAKTIR. Yeryüzünde onların ne DOSTU ne de YARDIMCISI VARDIR.

    Peygamber (S.A.V) efendimiz Tebuk'de düşmanları beklerken, kendisine vahiyler geliyor ve O, savaştan geri kalanları devamlı ayıplıyordu. Celas bin Süveyd adındaki bir münafık dedi ki;

    Eğer Muhammed'in kardeşlerimiz için söyledikleri doğru ise, eşeklerden alçak olalım!!!!

    Bu sözü işiten Amir bin Kays, derhal cevap verdi; Muhammed muhakkak doğru söylüyor. Siz ise eşeklerden alçaksınız.!!!

    Rusulullah (S.A.V.) Medine'ye dönünce, Amir durumu peygamber efendimize arz etti. Celas ise Amir bana iftira ediyor diyerek söylediklerini inkar etti.

    Resulullah her ikisinide minberin önünde yemin etmelerini emretti.

    Her ikiside kendilerinin doğru olduklarına dair yemin ettiler. Ancak Amir yeminden sonra ellerini kaldırarak (Ya Rab! Doğru söyleyeni tasdik, yalancıyı tekzip eden bir ayeti peygamberine gönder) diye duva etti.

    Resulullah ile diğer müminlerde Amin Dediler.

    İşte o zaman TEVBE SURESİ 74'ncü Ayeti Kerimesi Nazil Olur. Celas suçunu itiraf edip tevbe eder. İşte münafıklar Allah'a ve Resulüne inanmadıkları için, bunlar RAHATLIKLA YEMİN EDERLER. Bu bakımdan bu gibi insanların yeminleri yoktur.

    Allah'u Taala Ayeti Kerimesi ile, hakkı desteklemiştir. Bu olaya şahit olan Celas da münafıklıktan kurtularak tevbe ile birlikte tekrar İslam ile müşerref olmuştur. İşte bu münafıkların içerisinde bulunan insanlar, bazı mucizeler ve ayetlerden sonra hakkı görür, tevbe ederlerse, Allah'u Taala tevbelerini kabul eder. Çünkü Allah-u Taala Tevbeleri çokça kabul edendir.

    Allah Tevvaptır, tevbeleri çokça kabul eder. İnsan ise nankördür, verilen niğmetlere karşı sorumsuz ve isyankardır. Allah ise essabr sıfatı ile bu insanların neler yapacaklarını bilmesine rağmen, sabırla bekleyendir. Çünkü nihayet bütün nefisler Rab'bine dönecektir.

    Bu münafıklar Peygamber Efendimiz (S.A.V.)'e suikaste yeltendiler, fakat yaptıkları suikast girişimleri boşa çıkmıştır. Çünkü oyun kuranlara karşı, onların uyununu bozan ve oyunları boşa çıkaran Allah'tır. Allah-u Taala bu ayet-i kerimesi ile münafıkların Peygamber Efendimize (S.A.V.) karşı neler hazırladıklarını bildirdiğinde, içlerinden bir gurup islama dönmüşlerdir. Lakin diğer bir gurup ise küfrüne devam ederek, onlar kendi istekleri ile cehenneme talip olmuşlardır.

    (Ve sırf Allah ve Resulü kendi lütuflarından onları zenginleştirdiği için ÖC ALMAYA kalkıştılar. Eğer Tevbe ederlerse onlar için daha hayırlı olur. Yüz çevirirlerse Allah onların dünyada da ahirette de elem verici bir azaba çarptıracaktır. Yeryüzünde onların ne dostu ne de yardımcısı vardır.)

    Medine'lilerin bir kısmı fakir idi. Allah'ın Resulü (S.A.V.) Medine'ye geldikten sonra zenginleştiler. Sonrada münafıklar, nankörlük ederek Peygamber Efendimize (S.A.V.) kötülük etmeye kalkıştılar.

    İşte münafıklar, Peygamber Efendimiz (S.A.V.)'e Medineyi Münevvereye gelişi ile Peygamber Efendimiz (S.A.V.) aralarında bulunuşunun hatırına, Allah'ın verdiği nimetlerle zengin olmuşlardır. Allah ve Resulüne inanmayanlara da, bu varlık karşısında, Allah'a itaat etme ve Allah'ın insanlar üzerindeki emirleri ile şerefli ve haysiyetli yaşamaları bunlara ağır geldi.

    Nefsin ve şeytan aleyyullana'nın peşine takılarak, zevk-u sefa ve gönüllerinin istediğince yaşamak bunları celp etti. Bu bakımdan Allah ve Resulüne düşman oldular.

    Peygamber Efendimiz (S.A.V.)'in koyduğu kanunlar, bunların nefsince yaşamalarına engel teşkil ettiğinden bu kanunları beğenmediler. Bu bakımdan Allah ve Resulüne düşman oldular. Bu verilen niğmetlerin sahibi'ne sırt çevirip, NANKÖRLÜK ederek, inkara saptılar. Bu durumda Allah ve Resulüne inanmadıklarından dolayı bunlar, dünya ve ahiret aleminde elem verici bir azaba çarptırılacaklardır. Bunların orada ne bir dostu, ne de bir yardımcıları, bulunmayacaktır. Allah cümlemizden razı olsun. Amin.


  3. 03.Şubat.2011, 16:09
    2
    HAMMADUN - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Emekli



    Ey Muhammed; O sözleri söylemediklerine dair Allah'a yemin ediyorlar. Halbuki O KÜFÜR SÖZÜNÜ ELBETTE SÖYLEDİLER ve MÜSLÜMAN olduktan sonra KAFİR oldular. Başaramadıkları bir şeye (Peygambere Suikast Yapmaya'da) yeltendiler ve sırf Allah ve Resul'ü kendi lutuflarından olan ZENGİNLEŞTİRDİĞİ İÇİN ÖÇ ALMAYA KALKIŞTILAR. Eğer TEVBE EDERLERSE onlar için daha HAYIRLI OLUR. YÜZ ÇEVİRİRLERSE Allah Onların dünyada da ahirette de ELEM VERİCİ BİR AZABA ÇARPTIRACAKTIR. Yeryüzünde onların ne DOSTU ne de YARDIMCISI VARDIR.

    Peygamber (S.A.V) efendimiz Tebuk'de düşmanları beklerken, kendisine vahiyler geliyor ve O, savaştan geri kalanları devamlı ayıplıyordu. Celas bin Süveyd adındaki bir münafık dedi ki;

    Eğer Muhammed'in kardeşlerimiz için söyledikleri doğru ise, eşeklerden alçak olalım!!!!

    Bu sözü işiten Amir bin Kays, derhal cevap verdi; Muhammed muhakkak doğru söylüyor. Siz ise eşeklerden alçaksınız.!!!

    Rusulullah (S.A.V.) Medine'ye dönünce, Amir durumu peygamber efendimize arz etti. Celas ise Amir bana iftira ediyor diyerek söylediklerini inkar etti.

    Resulullah her ikisinide minberin önünde yemin etmelerini emretti.

    Her ikiside kendilerinin doğru olduklarına dair yemin ettiler. Ancak Amir yeminden sonra ellerini kaldırarak (Ya Rab! Doğru söyleyeni tasdik, yalancıyı tekzip eden bir ayeti peygamberine gönder) diye duva etti.

    Resulullah ile diğer müminlerde Amin Dediler.

    İşte o zaman TEVBE SURESİ 74'ncü Ayeti Kerimesi Nazil Olur. Celas suçunu itiraf edip tevbe eder. İşte münafıklar Allah'a ve Resulüne inanmadıkları için, bunlar RAHATLIKLA YEMİN EDERLER. Bu bakımdan bu gibi insanların yeminleri yoktur.

    Allah'u Taala Ayeti Kerimesi ile, hakkı desteklemiştir. Bu olaya şahit olan Celas da münafıklıktan kurtularak tevbe ile birlikte tekrar İslam ile müşerref olmuştur. İşte bu münafıkların içerisinde bulunan insanlar, bazı mucizeler ve ayetlerden sonra hakkı görür, tevbe ederlerse, Allah'u Taala tevbelerini kabul eder. Çünkü Allah-u Taala Tevbeleri çokça kabul edendir.

    Allah Tevvaptır, tevbeleri çokça kabul eder. İnsan ise nankördür, verilen niğmetlere karşı sorumsuz ve isyankardır. Allah ise essabr sıfatı ile bu insanların neler yapacaklarını bilmesine rağmen, sabırla bekleyendir. Çünkü nihayet bütün nefisler Rab'bine dönecektir.

    Bu münafıklar Peygamber Efendimiz (S.A.V.)'e suikaste yeltendiler, fakat yaptıkları suikast girişimleri boşa çıkmıştır. Çünkü oyun kuranlara karşı, onların uyununu bozan ve oyunları boşa çıkaran Allah'tır. Allah-u Taala bu ayet-i kerimesi ile münafıkların Peygamber Efendimize (S.A.V.) karşı neler hazırladıklarını bildirdiğinde, içlerinden bir gurup islama dönmüşlerdir. Lakin diğer bir gurup ise küfrüne devam ederek, onlar kendi istekleri ile cehenneme talip olmuşlardır.

    (Ve sırf Allah ve Resulü kendi lütuflarından onları zenginleştirdiği için ÖC ALMAYA kalkıştılar. Eğer Tevbe ederlerse onlar için daha hayırlı olur. Yüz çevirirlerse Allah onların dünyada da ahirette de elem verici bir azaba çarptıracaktır. Yeryüzünde onların ne dostu ne de yardımcısı vardır.)

    Medine'lilerin bir kısmı fakir idi. Allah'ın Resulü (S.A.V.) Medine'ye geldikten sonra zenginleştiler. Sonrada münafıklar, nankörlük ederek Peygamber Efendimize (S.A.V.) kötülük etmeye kalkıştılar.

    İşte münafıklar, Peygamber Efendimiz (S.A.V.)'e Medineyi Münevvereye gelişi ile Peygamber Efendimiz (S.A.V.) aralarında bulunuşunun hatırına, Allah'ın verdiği nimetlerle zengin olmuşlardır. Allah ve Resulüne inanmayanlara da, bu varlık karşısında, Allah'a itaat etme ve Allah'ın insanlar üzerindeki emirleri ile şerefli ve haysiyetli yaşamaları bunlara ağır geldi.

    Nefsin ve şeytan aleyyullana'nın peşine takılarak, zevk-u sefa ve gönüllerinin istediğince yaşamak bunları celp etti. Bu bakımdan Allah ve Resulüne düşman oldular.

    Peygamber Efendimiz (S.A.V.)'in koyduğu kanunlar, bunların nefsince yaşamalarına engel teşkil ettiğinden bu kanunları beğenmediler. Bu bakımdan Allah ve Resulüne düşman oldular. Bu verilen niğmetlerin sahibi'ne sırt çevirip, NANKÖRLÜK ederek, inkara saptılar. Bu durumda Allah ve Resulüne inanmadıklarından dolayı bunlar, dünya ve ahiret aleminde elem verici bir azaba çarptırılacaklardır. Bunların orada ne bir dostu, ne de bir yardımcıları, bulunmayacaktır. Allah cümlemizden razı olsun. Amin.


  4. 03.Şubat.2011, 21:41
    3
    sukrubim
    Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 30.Aralık.2010
    Üye No: 82342
    Mesaj Sayısı: 23
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 1
    Yaş: 34

    Cevap: 9 / TEVBE - 74 ayeti

    Allah razı olsun..


  5. 03.Şubat.2011, 21:41
    3
    sukrubim - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Üye
    Allah razı olsun..





+ Yorum Gönder