Konusunu Oylayın.: Ben, ailem ve sorunlarımız

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Ben, ailem ve sorunlarımız
  1. 26.Nisan.2010, 21:22
    1
    captan
    Emekli

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 28.Aralık.2009
    Üye No: 72006
    Mesaj Sayısı: 36
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 0

    Ben, ailem ve sorunlarımız






    Ben, ailem ve sorunlarımız Mumsema s.a arkadaslar aslında benim sorum biraz uzun ama kısa bir şekilde anlatmaya çalışıcam.ben 18 yaşındayım ailemle geçimim çok zor gerçekten şu dünyada aile geçimsizligi en zor şeylerden biri olmalı.Babam çok anlayıslı bir insan tabi bazı zamanlarda ona anlayıssız oluyor genede babam değilde annem ve kız kardeşim daha da anlayıssız yani bana anlayısları % 0 denilecek kadar bu durumdan çok rahatsızım ve annem ve kardeşimle sürekli kavga ediyoruz mesela en basit meseleden bahsedeyim biz kocaelide merkezde oturuyorduk halamla babannem konutlarda oturuyordu halam evlendi 2 kuzen babannemle kalıyorlar mecbur babannem çok ısrar etti ve hemen onların üst çapraz dairesine taşındık taşındamdan önce de aamızda şu konusmalar geçti herkesin ayrı odası vardı mutfakta ayrı bir oda vardı ben orda yatıyordum herkes rahattı kısacası ben dedimki taşıncamız ev 2 oda 1 salon burda 4 oda 1 salonda oturuyoruz annemle babama hadi biri sizin odanız olsun 1 de salon war kalıyor 1 oda burdada ben kalıyım benim kuzenlerden kız olanı nişanlı bu yaz evlenicekti 2 3 ay sonra yani gamze de babannemlerde 2 3 ay kalsın ipek evlenene kadar sonra sen tekrar odanı alırsın ben aşagı inerim erkek kuzen de var ya dedim 2 erkek rahat ederiz birde babannem yeter dedim benim orda kalmam yanlış olur dedim sonuçta kız nişanlı üstünü falan giyinirekn bilmem birden odaya girerim ayıp olur dedim ki zaten bazen onlarda kalıyordum olmuyor değildi bu olaylar sonra bunlar kabul ettiler sonra evi taşıdık yerleştirdik herşeyi bu sefer yan çizdiler sözlerinde durmadılar ve ben isyan ettim siz sözünüzde neden durmuyorsunuz benim orda odam varken ben burda ne yapıcam dedim ve baya büyük kavga ettik babam her zaman haklı oldugumu söyledi kardeşim dedi benim evim varken ben kimsenin evinde kalamam dedi ve ben kapıyı çekip çıktım tam 3 gün babannemler kaldım konusmadım onlarla sonra 3.günün sonunda babannem benden kırılmadıgı için ona hep saygılı sevgi ile davrandıgım için bana ilgisinden dolayı kuzenler kıskandı ve ordada büyük bir kavga ettiler ve ben tekrar üst kata çıkmak zorunda kaldım şimdi duş alıyorum ortada kalıyorum annem ve babamın odasına giremiyorum salona giremiyorum kardeşimin odasına hiç giremiyorum ve sürekli isyan ediyorum ki daha bu sadece biri daha bir çok şey var bu olan olaylardan sonra bende aşırı sinir oldu doktora gittim bende kalp ve tansiyon oldugunu söyledi şok oldum sonra pisikijatrise gönderildim orda depresyona girdigimi söyledi ve 2 3 kutu hap verdiler onları kullandım sinirlenmiyordum ama bende alışkanlık gibi birşey yaptı ve çok aptallaştım ve hemen o ilaçları bıraktım çünkü beni çok perişan etti şimdi size soruyorum ben ne yapayım


  2. 26.Nisan.2010, 21:22
    1
    captan - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Emekli



    s.a arkadaslar aslında benim sorum biraz uzun ama kısa bir şekilde anlatmaya çalışıcam.ben 18 yaşındayım ailemle geçimim çok zor gerçekten şu dünyada aile geçimsizligi en zor şeylerden biri olmalı.Babam çok anlayıslı bir insan tabi bazı zamanlarda ona anlayıssız oluyor genede babam değilde annem ve kız kardeşim daha da anlayıssız yani bana anlayısları % 0 denilecek kadar bu durumdan çok rahatsızım ve annem ve kardeşimle sürekli kavga ediyoruz mesela en basit meseleden bahsedeyim biz kocaelide merkezde oturuyorduk halamla babannem konutlarda oturuyordu halam evlendi 2 kuzen babannemle kalıyorlar mecbur babannem çok ısrar etti ve hemen onların üst çapraz dairesine taşındık taşındamdan önce de aamızda şu konusmalar geçti herkesin ayrı odası vardı mutfakta ayrı bir oda vardı ben orda yatıyordum herkes rahattı kısacası ben dedimki taşıncamız ev 2 oda 1 salon burda 4 oda 1 salonda oturuyoruz annemle babama hadi biri sizin odanız olsun 1 de salon war kalıyor 1 oda burdada ben kalıyım benim kuzenlerden kız olanı nişanlı bu yaz evlenicekti 2 3 ay sonra yani gamze de babannemlerde 2 3 ay kalsın ipek evlenene kadar sonra sen tekrar odanı alırsın ben aşagı inerim erkek kuzen de var ya dedim 2 erkek rahat ederiz birde babannem yeter dedim benim orda kalmam yanlış olur dedim sonuçta kız nişanlı üstünü falan giyinirekn bilmem birden odaya girerim ayıp olur dedim ki zaten bazen onlarda kalıyordum olmuyor değildi bu olaylar sonra bunlar kabul ettiler sonra evi taşıdık yerleştirdik herşeyi bu sefer yan çizdiler sözlerinde durmadılar ve ben isyan ettim siz sözünüzde neden durmuyorsunuz benim orda odam varken ben burda ne yapıcam dedim ve baya büyük kavga ettik babam her zaman haklı oldugumu söyledi kardeşim dedi benim evim varken ben kimsenin evinde kalamam dedi ve ben kapıyı çekip çıktım tam 3 gün babannemler kaldım konusmadım onlarla sonra 3.günün sonunda babannem benden kırılmadıgı için ona hep saygılı sevgi ile davrandıgım için bana ilgisinden dolayı kuzenler kıskandı ve ordada büyük bir kavga ettiler ve ben tekrar üst kata çıkmak zorunda kaldım şimdi duş alıyorum ortada kalıyorum annem ve babamın odasına giremiyorum salona giremiyorum kardeşimin odasına hiç giremiyorum ve sürekli isyan ediyorum ki daha bu sadece biri daha bir çok şey var bu olan olaylardan sonra bende aşırı sinir oldu doktora gittim bende kalp ve tansiyon oldugunu söyledi şok oldum sonra pisikijatrise gönderildim orda depresyona girdigimi söyledi ve 2 3 kutu hap verdiler onları kullandım sinirlenmiyordum ama bende alışkanlık gibi birşey yaptı ve çok aptallaştım ve hemen o ilaçları bıraktım çünkü beni çok perişan etti şimdi size soruyorum ben ne yapayım


    Benzer Konular

    - Eşcinsel olmam ailem yüzündeyse ailem günaha girermi?

    - Toplumsal Sorunlarımız Nelerdir?

    - Eşimle sorunlarımız... eşim tam bir internet hastası

    - Eşimle aramızda bazı sorunlarımız var bunun düzelmesi için ne gibi faliyetler yapmak lazımdır

    - Eşimle sorunlarımız var

  3. 26.Nisan.2010, 22:21
    2
    uyku_tutmaz
    Devamlı Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 14.Şubat.2009
    Üye No: 46805
    Mesaj Sayısı: 152
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 2
    Yaş: 26

    --->: ben ve ailem




    Fazla bir şey bilmiyorum ama ilaçları kullanmamanı tavsiye ederim.

    Sorunlarını çözmek için elbette bir yol vardır.

    Allah sabır versin sana.



  4. 26.Nisan.2010, 22:21
    2
    Devamlı Üye



    Fazla bir şey bilmiyorum ama ilaçları kullanmamanı tavsiye ederim.

    Sorunlarını çözmek için elbette bir yol vardır.

    Allah sabır versin sana.



  5. 27.Nisan.2010, 11:25
    3
    yaremeftun
    Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 26.Nisan.2010
    Üye No: 75618
    Mesaj Sayısı: 4
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 1

    --->: ben, ailem ve sorunlarımız

    ALLAH yardımcın olsun ama biraz güzel tarafından bakamazmısın.ailesi olmayanları bir düşünsen sokakta yatmak zorunda olanları yurtlarda kalanları annesini babasını hiç tanımayanları bir düşünsen..okuyormusun yada farklı bir sosyal faliyetin var mı?.bende o yaşlarımda biraz evden evdekilerden sıkılıyordum çünkü hiç bi uğraşım yoktu sürekli evde abilerime anneme takılıyordum.takıntılı biri olmuş çıkmıştım..yanımda sakız çiğneme, yemek yerken ağzını şapırdatma,hızlı yürüme,sessiz ol..gibi herşeyden rahatsızlık duyuyordum ve şimdi dönüp baktığımda güldüğüm sebeblere saatlerce ağlıyordum..ebru kursuna hefes ettim ve hayatım değişti diyebilirim..insanın tüm sitresini alıyor.dönüp arkama baktığımda faliyetsiz olmak insanı depresyona takıntılı insan olmaya sürüklüyor..hayatı bir yerinden tutarsak hayatta bize cevap veriyor emin ol..ALLAH (cc.)yar ve yardımcın olsun inş..


  6. 27.Nisan.2010, 11:25
    3
    ALLAH yardımcın olsun ama biraz güzel tarafından bakamazmısın.ailesi olmayanları bir düşünsen sokakta yatmak zorunda olanları yurtlarda kalanları annesini babasını hiç tanımayanları bir düşünsen..okuyormusun yada farklı bir sosyal faliyetin var mı?.bende o yaşlarımda biraz evden evdekilerden sıkılıyordum çünkü hiç bi uğraşım yoktu sürekli evde abilerime anneme takılıyordum.takıntılı biri olmuş çıkmıştım..yanımda sakız çiğneme, yemek yerken ağzını şapırdatma,hızlı yürüme,sessiz ol..gibi herşeyden rahatsızlık duyuyordum ve şimdi dönüp baktığımda güldüğüm sebeblere saatlerce ağlıyordum..ebru kursuna hefes ettim ve hayatım değişti diyebilirim..insanın tüm sitresini alıyor.dönüp arkama baktığımda faliyetsiz olmak insanı depresyona takıntılı insan olmaya sürüklüyor..hayatı bir yerinden tutarsak hayatta bize cevap veriyor emin ol..ALLAH (cc.)yar ve yardımcın olsun inş..


  7. 27.Nisan.2010, 20:58
    4
    ordeall
    Emekli

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 24.Kasım.2009
    Üye No: 66427
    Mesaj Sayısı: 444
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 0
    Yaş: 25

    --->: ben, ailem ve sorunlarımız

    kardeşş işin zor ne denilebilirki senin durumda olan kim bilir nice insan vardır


  8. 27.Nisan.2010, 20:58
    4
    ordeall - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Emekli
    kardeşş işin zor ne denilebilirki senin durumda olan kim bilir nice insan vardır





+ Yorum Gönder