Konusunu Oylayın.: Ramazan ve oruç hatıraları

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi
Ramazan ve oruç hatıraları
  1. 09.Ağustos.2011, 02:16
    1
    Misafir

    Ramazan ve oruç hatıraları

  2. 09.Ağustos.2011, 02:18
    2
    imam
    Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 20.Ağustos.2007
    Üye No: 2034
    Mesaj Sayısı: 7,511
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 10
    Bulunduğu yer: minallah-ilelllah

    Cevap: ramazan ve oruç hatıraları




    RAMAZAN HATIRALARI

    -

    --- Aaa Sen Çok Oruç Tutmuşsun!
    -
    --- Anne-babam çalıştıkları için yazları beni memleketimiz Amasya'ya bırakırlardı. Ramazan da yaza denk geliyordu. İlkokul 1 ya da 2. sınıf dönemlerimdi. O zaman çöl sıcağı vs. gibi yakınmalar bilmezdik; ama hava gene çok sıcaktı!

    ---- Her gün oruç tutmak ister sahura kalkardım; ama bir türlü sonunu getirmek kısmet olmazdı. Çünkü akrabalara emanettim ve kimse bana kıyamazdı. Her gittiğim yerde "Oruç musun?" diye sorarlardı. Evet cevabını duyunca da şöyle diyaloglar yaşanırdı:

    --- - "Ne zamandır yemedin? Sabah kalktıktan beri yemedim. Acıktın mı? Evet. Aa bu saat olmuş sen çok oruç tutmuşsun!"

    --- Hiç bana sormadan sofra hazırlanır ve ben de karşı koyamaz bi güzel kahvaltımı ederdim. Öğlen olunca yine aynı diyaloglar yaşanır. Öğle yemeğini de yedirirlerdi! 1 hafta kadar sonra da artık "çocuklar sahura kalkınca oruç tutmuş sayılırlar" fikri daha mantıklı gelmeye başladığı için günler böyle devam edip giderdi. Zayıf ve çelimsiz bir çocuk olduğum halde Amasya'da geçen günlerden sonra semirmiş bir çocuk olurdum.

    Murat Öz


  3. 09.Ağustos.2011, 02:18
    2
    Üye



    RAMAZAN HATIRALARI

    -

    --- Aaa Sen Çok Oruç Tutmuşsun!
    -
    --- Anne-babam çalıştıkları için yazları beni memleketimiz Amasya'ya bırakırlardı. Ramazan da yaza denk geliyordu. İlkokul 1 ya da 2. sınıf dönemlerimdi. O zaman çöl sıcağı vs. gibi yakınmalar bilmezdik; ama hava gene çok sıcaktı!

    ---- Her gün oruç tutmak ister sahura kalkardım; ama bir türlü sonunu getirmek kısmet olmazdı. Çünkü akrabalara emanettim ve kimse bana kıyamazdı. Her gittiğim yerde "Oruç musun?" diye sorarlardı. Evet cevabını duyunca da şöyle diyaloglar yaşanırdı:

    --- - "Ne zamandır yemedin? Sabah kalktıktan beri yemedim. Acıktın mı? Evet. Aa bu saat olmuş sen çok oruç tutmuşsun!"

    --- Hiç bana sormadan sofra hazırlanır ve ben de karşı koyamaz bi güzel kahvaltımı ederdim. Öğlen olunca yine aynı diyaloglar yaşanır. Öğle yemeğini de yedirirlerdi! 1 hafta kadar sonra da artık "çocuklar sahura kalkınca oruç tutmuş sayılırlar" fikri daha mantıklı gelmeye başladığı için günler böyle devam edip giderdi. Zayıf ve çelimsiz bir çocuk olduğum halde Amasya'da geçen günlerden sonra semirmiş bir çocuk olurdum.

    Murat Öz





+ Yorum Gönder