Konusunu Oylayın.: Çocuklarda ‘Parmak Emme’ ve ‘Tırnak Yeme’

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi
Çocuklarda ‘Parmak Emme’ ve ‘Tırnak Yeme’
  1. 01.Haziran.2013, 14:35
    1
    Misafir

    Çocuklarda ‘Parmak Emme’ ve ‘Tırnak Yeme’






    Çocuklarda ‘Parmak Emme’ ve ‘Tırnak Yeme’ Mumsema Çocuklarda ‘Parmak Emme’ ve ‘Tırnak Yeme’


  2. 02.Haziran.2013, 01:45
    2
    Şema
    Moderatör

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 20.Mart.2007
    Üye No: 123
    Mesaj Sayısı: 9,332
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 103

    Cevap: Çocuklarda ‘Parmak Emme’ ve ‘Tırnak Yeme’




    Çocuklarda Parmak Emme ve Tırnak Yeme


    Parmak emme, normal çocuklarda herhangi bir psiko-patalojik etken olmaksızın 3-4 yaşına kadar görülen bir olgudur. Zararsız bir davranış olan parmak emmeye bebeklerin hemen hepsinde rastlanmasının temel nedeni, bebeklerin buna anne karnında alışmış olmasıdır.

    1 yaş çocuklarının yarısı parmaklarını emerler. 9.aydan itibaren uykuyla parmak emme arasında yakın bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Çocuğu parmak emmeden vazgeçirmek için yapılan çabalar 3 yaşına kadar çocuk tarafından dirençle karşılanır. Genellikle 18.ay dolana kadar sıklaşan parmak emmenin 4 yaşına doğru kaybolması beklenir.

    Alt ıslatmanın olduğu gibi, sürekli parmak emme alışkanlığı da psikolojik sorun ve gerginliklerin sonucu olarak gelişebilir. Parmak emmeye anne babanın yaklaşacağı en iyi yaklaşım, olayı telaşa kapılmadan sabırla karşılamak ve sürekli ilgilenmekten kaçınarak, çocuğa bu davranışının bebekçe bir davranış olduğunu, başkalarının gözüne hoş gözükmeyeceğini basit bir dille anlatmaktır.

    Okul yaşında parmağını emen çocuk, öğretmeninin uyarısı, anne babanın eleştirisi, hatta arkadaşlarının alaylarına karşı bunu sürdürebilirler. Bu durumda çocuğa yapılan olumlu tavsiye ve açıklamalarla psikolojik açıdan uyumun sağlanması, sorunun ortadan kalkmasına neden olabilir.

    Burada önemli olan, bir gerileme belirtisi sayılan bu alışkanlığı oluşturan etkenlerin ana baba tarafından keşfedilerek ortadan kaldırılmasıdır. Örneğin yeni bir kardeşin durumu, çocukta bu tür alışkanlığın başlamasına neden olabilir. Cıvıldayan, emekleyen, parmak emip, tırnak yiyen çocuk, bu tür bebekleşme hareketleriyle kaybettiği ilgili kazanma savaşına girer.

    Alt ıslatmayla benzerliği nedeniyle parmak emme de yaşla azalır. Bu konuda da yine özellikle çocukluk döneminde tedaviden kaçınılmalıdır. Okul öncesi dönemdeki parmak emme ya da alt ıslatma durumunda gereksiz telaş yerine, olayın temelinde anne babanın da etkisi düşünülerek uzmanlarca sabırlı ve sürekli bazı bilimsel uygulamalar uygulanmalıdır.
    yazı alıntıdır


  3. 02.Haziran.2013, 01:45
    2
    Moderatör



    Çocuklarda Parmak Emme ve Tırnak Yeme


    Parmak emme, normal çocuklarda herhangi bir psiko-patalojik etken olmaksızın 3-4 yaşına kadar görülen bir olgudur. Zararsız bir davranış olan parmak emmeye bebeklerin hemen hepsinde rastlanmasının temel nedeni, bebeklerin buna anne karnında alışmış olmasıdır.

    1 yaş çocuklarının yarısı parmaklarını emerler. 9.aydan itibaren uykuyla parmak emme arasında yakın bir ilişkinin olduğu görülmüştür. Çocuğu parmak emmeden vazgeçirmek için yapılan çabalar 3 yaşına kadar çocuk tarafından dirençle karşılanır. Genellikle 18.ay dolana kadar sıklaşan parmak emmenin 4 yaşına doğru kaybolması beklenir.

    Alt ıslatmanın olduğu gibi, sürekli parmak emme alışkanlığı da psikolojik sorun ve gerginliklerin sonucu olarak gelişebilir. Parmak emmeye anne babanın yaklaşacağı en iyi yaklaşım, olayı telaşa kapılmadan sabırla karşılamak ve sürekli ilgilenmekten kaçınarak, çocuğa bu davranışının bebekçe bir davranış olduğunu, başkalarının gözüne hoş gözükmeyeceğini basit bir dille anlatmaktır.

    Okul yaşında parmağını emen çocuk, öğretmeninin uyarısı, anne babanın eleştirisi, hatta arkadaşlarının alaylarına karşı bunu sürdürebilirler. Bu durumda çocuğa yapılan olumlu tavsiye ve açıklamalarla psikolojik açıdan uyumun sağlanması, sorunun ortadan kalkmasına neden olabilir.

    Burada önemli olan, bir gerileme belirtisi sayılan bu alışkanlığı oluşturan etkenlerin ana baba tarafından keşfedilerek ortadan kaldırılmasıdır. Örneğin yeni bir kardeşin durumu, çocukta bu tür alışkanlığın başlamasına neden olabilir. Cıvıldayan, emekleyen, parmak emip, tırnak yiyen çocuk, bu tür bebekleşme hareketleriyle kaybettiği ilgili kazanma savaşına girer.

    Alt ıslatmayla benzerliği nedeniyle parmak emme de yaşla azalır. Bu konuda da yine özellikle çocukluk döneminde tedaviden kaçınılmalıdır. Okul öncesi dönemdeki parmak emme ya da alt ıslatma durumunda gereksiz telaş yerine, olayın temelinde anne babanın da etkisi düşünülerek uzmanlarca sabırlı ve sürekli bazı bilimsel uygulamalar uygulanmalıdır.
    yazı alıntıdır





+ Yorum Gönder