Konusunu Oylayın.: Ü harfi ile başlayan kız ve erkek bebek isimleri

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Ü harfi ile başlayan kız ve erkek bebek isimleri
  1. 06.Mayıs.2013, 13:01
    1
    Misafir

    Ü harfi ile başlayan kız ve erkek bebek isimleri

  2. 06.Mayıs.2013, 14:09
    2
    YakarıS
    Devamlı Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 24.Nisan.2013
    Üye No: 101142
    Mesaj Sayısı: 142
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 2

    Cevap: Ü harfi ile başlayan kız ve erkek bebek isimleri




    ÜBAB: (Ar.) Er. - Şiddetli, taşkın sel suyu.
    ÜBABE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übab).
    ÜBEY: (Ar.) Er. - Sahabedendir. Übey b. Ka'b.
    ÜBEYDULLAH: (Ar.) Er. - Allah'ın kulu.
    ÜBEYD: (Ar.) Er. Köle, kölecik, kul.- Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
    ÜBEYDE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übeyd).
    ÜBHET: (Ar.) Er. - Büyüklük, ululuk.
    ÜÇEL: (Tür.) 1. Yüce, yüksek. 2. Arka. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜÇER: (Tür.) Er. - Üç er.
    ÜÇGÜL: (Tür.) Ka. 1. Yaban yoncası. 2. Üç gül.
    ÜÇOK: (Tür.) Er. - Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad.
    ÜFTADE: (Fars.) Ka. 1. Düşmüş, düşkün. 2. Aşık.
    ÜFTADEGİ: (Fars.) Er. - Düşkünlük.
    ÜGE: (Tür.) - Ünlü, şöhretli. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜKE: (Tür.) - Onur, şeref. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜKSÜM: (Ar.) Ka. - Çayırı, çimeni çok güzel bahçe.
    ÜLEZ: (Tür.) 1. Batmakta olan güneş. 2. Salgın. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLFER: (Ar.) - Büyük su, ırmak. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLFET: (Ar.) 1. Alışma, kaynaşma. 2. Görüşme, konuşma. 3. Dostluk, arkadaşlık. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLGEN: (Tür.) 1. Yüce, yüksek, ulu. 2. İyilik tanrısına verilen ad. - İsim olarak kullanılmaz.
    ÜLGENALP: (Tür.) Er. 1. Yüce, ulu, yiğit. 2. Ülgen - alp.
    ÜLGENER: (Tür.) Er. Yüce, ulu kimse. - Ülgen - er.
    ÜLGER: (Tür.) - Kumaş vb. şeylerdeki ince tüy. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLGÜ: (Tür.) Er. 1. Yakışıklı kimse. 2. Pay, hisse. 3. Tutum, tavır.
    ÜLKE: (Tür.) 1. Bir devletin egemenliği altında bulunan yerlerin tümü. 2. Yurt, vatan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKEM: (Tür.) Yurdum, vatanım. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKEN: (Tür.) - Senin yurdun, senin vatanın. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKENUR: (Tür.) - Yurdunu aydınlatan ışık. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKER: (Tür.) - Boğa burcunda yedi yıldızdan biri. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKÜ: (Tür.) - Amaç edinilen, ulaşılmak istenilen şey. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKÜM (Tür.) - Amacım, ulaşmak istediğim şey. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKÜMEN: (Tür.) Er. - Ülküsü olan. bir ülküye bağlı olan kimse.
    ÜLKÜSEL: (Tür.) - Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLMEN: (Tür.) Er. - Denizci, deniz adamı.
    ÜMERA: (Ar.) Er. - Beyler, emirler.
    ÜNAN: (Ar.) - İnleme, nalan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSA: (Ar.) Ka. - Kadın, kız, nisa.
    ÜMİT: (Fars.) - (bkz. Umut). - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜMMET: (Ar.) - Bir peygambere inananların hepsi. İslam dinine bağlı olanların hepsine verilen ad.
    ÜMMİYE: (Ar.) Ka. - Anneye ait, anneyle ilgili.
    ÜMMÜHAN: (Ar.) Ka. – Hükümdar anası.
    ÜMNİYE: (Ar.) Ka. 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
    ÜMRAN: (Tür.) - (bkz. Ümran). -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNAL: (Tür.) 1. Adın duyulsun, tanın, ün kazan. 2. Ün al. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNALAN: (Tür.) Er. - Adı duyulmuş, ün kazanmış.
    ÜNALDI: (Tür.) Er. - Ün aldı.
    ÜNALMIŞ: (Tür.) Er. - Ün ve şan kazanmış.
    ÜNALP: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü, yiğit.
    ÜNAY: (Tür.) - Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli.
    ÜNEK: (Tür.) Er. 1. Kahraman, yiğit. 2. Ünlü tanınmış.
    ÜNER: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü yiğit.
    ÜNGÖRMÜŞ: (Tür.) Er. - Ün görmüş.
    ÜNGÜN: (Tür.) Er. - Ün gün.
    ÜNGÜR: (Tür.) Er. - Mağara.
    ÜNKAN: (Tür.) Er. - Tanınmış soydan gelen, soylu kan.
    ÜNLEM: (Tür.) - Ses, seda, çağrı. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNLÜ: (Tür.) - Tanınmış, adı duyulmuş şöhretli, şanlı. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNLÜER: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü kimse.
    ÜNLÜOL: (Tür.) Er.- Adın duyulsun, ün kazan.
    ÜNLÜSOY: (Tür.) Er. - Tanınmış soydan gelen.
    ÜNSAÇ: (Tür.) Adın duyulsun, ünlen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSAL: (Tür.) - Adın duyulsun. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSAN: (Tür.) - (bkz. Ünsal). - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSEV: (Tür.) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSEVEN: (Tür.) - Ün seven. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSEVER: (Tür.) - Ün sever. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSEVİN: (Tür.) - Ün sevin. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSİ: (Ar.) Er. 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
    ÜNSİYYE: (Ar.) Ka. - (bkz. Ünsi).
    ÜNÜVAR: (Tür.) 1. Ünü var. 2. Ünlü tanınmış. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNVER: (Tür.) - Ünlen, tanınmış ol, insan ol. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNVERDİ: (Tür.) Er. - Ün verdi. -(bkz. Ünver).
    ÜNVEREN: (Tür.) Er. - Ün veren.
    ÜNZİL: (Ar.) Er. - Gönderilmiş, indirilmiş, inzal olunmuş.
    ÜNZİLE: (Ar.) Ka. - (bkz. Ünzil).
    ÜRMEGÜL: (Tür.) Ka. - Sarmaşık.
    ÜRÜN: (Tür.) 1. Üretilen, yararlı şey, topraktan elde edilen. 2. Yapıt, eser. 3. Sık orman. 4. Çokluk, bolluk. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜRÜNAY: (Tür.) Ka. - Ürün ay.
    ÜRÜNDÜ: (Tür.) Er. - Seçilmiş, seçkin.
    ÜRÜNDÜBAY: (Tür.) Er. - (bkz. Üründü).
    ÜSGEN: (Tür.) Er. 1. Yüksek. 2. Gelişmiş.
    ÜSTAM: (Ar.) Er. 1. Altın veya gümüşten yapılmış at eyeri. 2. Emin, güvenilir.
    ÜSTAY: (Tür.) Er. - Ay gibi yüksek yüce.
    ÜSTEK: (Tür.) Er. - Yüksek, yüce.
    ÜSTEL: (Tür.) Er. - (bkz. Üstek).
    ÜSTER: (Tür.) Er. - Çok değerli kimse.
    ÜSTÜN: (Tür.) 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan. 2. Yenen, galip gelen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜSTÜNBAY: (Tür.) Er. 1. Üstün bay. 2. Seçkin, başarılı kimse.
    ÜSTÜNDAĞ: (Tür.) Er. - Üstün dağ.
    ÜSTÜNER: (Tür.) Er. - Üsten - er.
    ÜVEYS: (Ar.) Er. - İsteyen, arzu eden.
    ÜZER: (Tür.) Er. 1. Üst. 2. Kaymak. 3. Faiz. - Can sıkıcı, üzücü.
    ÜZEYİR: (Ar.) Er. - Kur'an-ı Kerim'de adı geçen, peygamber olup ol*madığı konusunda ihtilaflı görüşler bulunan kişi. Tevbe suresi 30. ayette ismi geçer.
    ÜZÜM: (Tür.) Ka. - Asmanın taze ya da kuru olarak yenen ve salkım durumunda bulunan meyvesi.



  3. 06.Mayıs.2013, 14:09
    2
    Devamlı Üye



    ÜBAB: (Ar.) Er. - Şiddetli, taşkın sel suyu.
    ÜBABE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übab).
    ÜBEY: (Ar.) Er. - Sahabedendir. Übey b. Ka'b.
    ÜBEYDULLAH: (Ar.) Er. - Allah'ın kulu.
    ÜBEYD: (Ar.) Er. Köle, kölecik, kul.- Türk dil kuralına göre "d/t" olarak kullanılır.
    ÜBEYDE: (Ar.) Ka. - (bkz. Übeyd).
    ÜBHET: (Ar.) Er. - Büyüklük, ululuk.
    ÜÇEL: (Tür.) 1. Yüce, yüksek. 2. Arka. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜÇER: (Tür.) Er. - Üç er.
    ÜÇGÜL: (Tür.) Ka. 1. Yaban yoncası. 2. Üç gül.
    ÜÇOK: (Tür.) Er. - Oğuz destanına göre sol kolda bulunan 12 Oğuz boyuna verilen ad.
    ÜFTADE: (Fars.) Ka. 1. Düşmüş, düşkün. 2. Aşık.
    ÜFTADEGİ: (Fars.) Er. - Düşkünlük.
    ÜGE: (Tür.) - Ünlü, şöhretli. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜKE: (Tür.) - Onur, şeref. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜKSÜM: (Ar.) Ka. - Çayırı, çimeni çok güzel bahçe.
    ÜLEZ: (Tür.) 1. Batmakta olan güneş. 2. Salgın. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLFER: (Ar.) - Büyük su, ırmak. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLFET: (Ar.) 1. Alışma, kaynaşma. 2. Görüşme, konuşma. 3. Dostluk, arkadaşlık. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLGEN: (Tür.) 1. Yüce, yüksek, ulu. 2. İyilik tanrısına verilen ad. - İsim olarak kullanılmaz.
    ÜLGENALP: (Tür.) Er. 1. Yüce, ulu, yiğit. 2. Ülgen - alp.
    ÜLGENER: (Tür.) Er. Yüce, ulu kimse. - Ülgen - er.
    ÜLGER: (Tür.) - Kumaş vb. şeylerdeki ince tüy. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLGÜ: (Tür.) Er. 1. Yakışıklı kimse. 2. Pay, hisse. 3. Tutum, tavır.
    ÜLKE: (Tür.) 1. Bir devletin egemenliği altında bulunan yerlerin tümü. 2. Yurt, vatan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKEM: (Tür.) Yurdum, vatanım. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKEN: (Tür.) - Senin yurdun, senin vatanın. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKENUR: (Tür.) - Yurdunu aydınlatan ışık. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKER: (Tür.) - Boğa burcunda yedi yıldızdan biri. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKÜ: (Tür.) - Amaç edinilen, ulaşılmak istenilen şey. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKÜM (Tür.) - Amacım, ulaşmak istediğim şey. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLKÜMEN: (Tür.) Er. - Ülküsü olan. bir ülküye bağlı olan kimse.
    ÜLKÜSEL: (Tür.) - Ülkü ile ilgili, ülkü niteliğinde. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜLMEN: (Tür.) Er. - Denizci, deniz adamı.
    ÜMERA: (Ar.) Er. - Beyler, emirler.
    ÜNAN: (Ar.) - İnleme, nalan. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSA: (Ar.) Ka. - Kadın, kız, nisa.
    ÜMİT: (Fars.) - (bkz. Umut). - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜMMET: (Ar.) - Bir peygambere inananların hepsi. İslam dinine bağlı olanların hepsine verilen ad.
    ÜMMİYE: (Ar.) Ka. - Anneye ait, anneyle ilgili.
    ÜMMÜHAN: (Ar.) Ka. – Hükümdar anası.
    ÜMNİYE: (Ar.) Ka. 1. Umut. 2. İstek, arzu. 3. Niyet.
    ÜMRAN: (Tür.) - (bkz. Ümran). -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNAL: (Tür.) 1. Adın duyulsun, tanın, ün kazan. 2. Ün al. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNALAN: (Tür.) Er. - Adı duyulmuş, ün kazanmış.
    ÜNALDI: (Tür.) Er. - Ün aldı.
    ÜNALMIŞ: (Tür.) Er. - Ün ve şan kazanmış.
    ÜNALP: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü, yiğit.
    ÜNAY: (Tür.) - Ay gibi tanınmış, ünü parlak, şöhretli.
    ÜNEK: (Tür.) Er. 1. Kahraman, yiğit. 2. Ünlü tanınmış.
    ÜNER: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü yiğit.
    ÜNGÖRMÜŞ: (Tür.) Er. - Ün görmüş.
    ÜNGÜN: (Tür.) Er. - Ün gün.
    ÜNGÜR: (Tür.) Er. - Mağara.
    ÜNKAN: (Tür.) Er. - Tanınmış soydan gelen, soylu kan.
    ÜNLEM: (Tür.) - Ses, seda, çağrı. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNLÜ: (Tür.) - Tanınmış, adı duyulmuş şöhretli, şanlı. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNLÜER: (Tür.) Er. - Tanınmış, ünlü kimse.
    ÜNLÜOL: (Tür.) Er.- Adın duyulsun, ün kazan.
    ÜNLÜSOY: (Tür.) Er. - Tanınmış soydan gelen.
    ÜNSAÇ: (Tür.) Adın duyulsun, ünlen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSAL: (Tür.) - Adın duyulsun. -Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSAN: (Tür.) - (bkz. Ünsal). - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSEV: (Tür.) - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSEVEN: (Tür.) - Ün seven. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSEVER: (Tür.) - Ün sever. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSEVİN: (Tür.) - Ün sevin. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNSİ: (Ar.) Er. 1. Alışmış, sokulgan. 2. Arkadaş, dost.
    ÜNSİYYE: (Ar.) Ka. - (bkz. Ünsi).
    ÜNÜVAR: (Tür.) 1. Ünü var. 2. Ünlü tanınmış. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNVER: (Tür.) - Ünlen, tanınmış ol, insan ol. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜNVERDİ: (Tür.) Er. - Ün verdi. -(bkz. Ünver).
    ÜNVEREN: (Tür.) Er. - Ün veren.
    ÜNZİL: (Ar.) Er. - Gönderilmiş, indirilmiş, inzal olunmuş.
    ÜNZİLE: (Ar.) Ka. - (bkz. Ünzil).
    ÜRMEGÜL: (Tür.) Ka. - Sarmaşık.
    ÜRÜN: (Tür.) 1. Üretilen, yararlı şey, topraktan elde edilen. 2. Yapıt, eser. 3. Sık orman. 4. Çokluk, bolluk. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜRÜNAY: (Tür.) Ka. - Ürün ay.
    ÜRÜNDÜ: (Tür.) Er. - Seçilmiş, seçkin.
    ÜRÜNDÜBAY: (Tür.) Er. - (bkz. Üründü).
    ÜSGEN: (Tür.) Er. 1. Yüksek. 2. Gelişmiş.
    ÜSTAM: (Ar.) Er. 1. Altın veya gümüşten yapılmış at eyeri. 2. Emin, güvenilir.
    ÜSTAY: (Tür.) Er. - Ay gibi yüksek yüce.
    ÜSTEK: (Tür.) Er. - Yüksek, yüce.
    ÜSTEL: (Tür.) Er. - (bkz. Üstek).
    ÜSTER: (Tür.) Er. - Çok değerli kimse.
    ÜSTÜN: (Tür.) 1. Benzerlerine göre daha yüksek bir düzeyde olan, onları geride bırakan. 2. Yenen, galip gelen. - Erkek ve kadın adı olarak kullanılır.
    ÜSTÜNBAY: (Tür.) Er. 1. Üstün bay. 2. Seçkin, başarılı kimse.
    ÜSTÜNDAĞ: (Tür.) Er. - Üstün dağ.
    ÜSTÜNER: (Tür.) Er. - Üsten - er.
    ÜVEYS: (Ar.) Er. - İsteyen, arzu eden.
    ÜZER: (Tür.) Er. 1. Üst. 2. Kaymak. 3. Faiz. - Can sıkıcı, üzücü.
    ÜZEYİR: (Ar.) Er. - Kur'an-ı Kerim'de adı geçen, peygamber olup ol*madığı konusunda ihtilaflı görüşler bulunan kişi. Tevbe suresi 30. ayette ismi geçer.
    ÜZÜM: (Tür.) Ka. - Asmanın taze ya da kuru olarak yenen ve salkım durumunda bulunan meyvesi.






+ Yorum Gönder