Konusunu Oylayın.: Peygamber efendimizin hayatı ile ilgili hadisler

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Peygamber efendimizin hayatı ile ilgili hadisler
  1. 02.Mart.2013, 13:38
    1
    Misafir

    Peygamber efendimizin hayatı ile ilgili hadisler

  2. 05.Mart.2013, 01:05
    2
    Muhasibi
    Editör

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 22.Ağustos.2007
    Üye No: 12
    Mesaj Sayısı: 15,810
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 160
    Bulunduğu yer: Gönlümün Mürekkep Lekeleri'de Fikir İşçisi

    Cevap: peygamber efendimizin hayatı ile ilgili hadisler




    Peygamber Efendimizin hayatının her anında, müminlere çok güzel örnekler bulunmaktadır Hz Muhammed (sav)’in sahabeleriyle olan sohbetleri, onlara hitapları, şakaları, çocuklara olan sevgi ve ilgisi, hanımlarına karşı adaletli, sevecen ve ilgili tavrı, hem ailesi hem de tüm Müslümanlar için örnek bir koruyucu olması, güler yüzü, neşesi, canlılığı, müminlere olan düşkünlüğü ve şefkati, güzel ahlakın ve ideal insan modelinin önemli bir örneğidir Bu bölümde Peygamber Efendimizin Allah’ın hoşnut olduğu güzel hayatından örnekler verilecektir

    Peygamberimiz (sav) güler yüzlüydü ve güler
    yüzlü olmayı tavsiye ederdi:

    Peygamber Efendimiz, üzerindeki ağır sorumluluğa ve karşılaştığı türlü zorluklara rağmen, son derece tevekküllü, teslimiyetli ve huzurlu bir insandıHayatının her anında imanın neşesi ve şevki içindeydi Hem bu imani neşesi, hem de güzel ahlakı nedeniyle daima güler yüzlü ve candan bir tavrı vardıSahabeler, Peygamberimiz (sav)’in bu halini şöyle anlatmaktadırlar:

    Hz Ali (ra): “Onun güler yüzlü oluşu ve herkese nazik davranışı adeta onu halka bir baba yapmıştıHerkes onun katında ve nazarında eşit idi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s 33) ”

    Allah Resulü daima güler yüzlü, yumuşak huylu idi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s34) …

    “Allah Resulü… halkın en çok gülümseyeni ve en neşelisi idi (Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: DrSıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s801) ”

    Peygamberimiz (sav) ashabına da güler yüzlü olmalarını tavsiye etmiş ve şöyle demiştir:

    “Sizler insanları mallarınızla memnun edemezsiniz, onları güzel yüz ve güzel huyla hoşnut edersiniz (Bezzar, Ebu Yala, Taberani; Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 3 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s 111) ”
    “Allah Teala kolaylık gösteren ve güler yüzlü kişiyi sever (Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998,, s444) ”
    Peygamberimiz (sav)’in sahabeleri ile olan ilişkisi ve sohbetleri
    Peygamberimiz (sav), çevresindeki Müslümanlarla çok yakından ilgilenirdi Onların her birinin imanını, tavrını, temizliğini, neşesini, sağlığını yakından takip ederdi Her birinin eksiklerini, ihtiyaçlarını gözetir, temin edilmesini sağlardıOnlarla olan sohbetlerinde ise, onları çok hoş tutar, gönüllerini alırdıSahabeler yanından neşe ve huzur içinde ayrılırlardı
    En yakınlarından biri olan Hz Ali (ra), Peygamberimiz (sav)’in sohbetlerindeki ortamı ve sahabeleriyle olan ilişkisini şöyle açıklamıştır:
    “Resulullah insanların eli en açık, gönlü en geniş ve şivesi en düzgün olanı, yüklendiği işi en iyi şekilde ifa edeni, en yumuşak huyluları ve sohbeti en güzel olanıydı Onu tanıyıp sohbetinde bulunanlar ona severek sokulurdu Onu niteleyen: ‘Ondan önce de ondan sonra da onun gibisini görmedim’ derdi Ne zaman kendisinden bir şey istense onu mutlaka verirdi (Tirmizi; Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s814) ”
    “(Birlikte) oturduğu kimselerin her biriyle ilgilenir, farklı muamele ettiği izlenimi vermezdiİhtiyacını gidermesi için onunla oturan veya onu ayakta tutan kimseye karşı sabırlı olur, o kişi ayrılmadıkça kendisi onu terk edip ayrılmazdı (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s33) ”
    “Ashabını özler, (göremediği zaman) sorardı İnsanların durumlarının nasıl olduğunu, işlerinin ne alemde olduğunu da sorardıGüzele güzel, çirkine çirkin derdi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s33) ”
    “Daima doğruların yanındaydı, başkasını kabul etmezdi Yanına geçici olarak girerlerdi, çıktıklarında mutmain olarak çıkarlardıYanından birer delil ve kılavuz olarak çıkarlardı (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s33) ”
    Gelen yabancıların aşırı ve mantık dışı davranışlarını sabırla karşılardıAshab bazen buna kızarlardı da o onları teskin eder, şöyler derdi: “böyle kimseleri gördüğünüzde onu irşad edin! (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s34) ”
    “Kimsenin sözünü kesmez, bitirinceye kadar beklerdi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s34) ”166
    “… İnsanları birbirine sevdirecek, birbirlerine kaynaştıracak şeyleri konuşurdu Onları ürkütmez, kaçırmazdı Her kavmin liderine önem atfederdi; ikram ederdi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s33) ”167
    Torunu Hz Hasan (ra) ise Peygamberimiz (sav) için şunları söylemiştir:
    “Bakışları son derece anlamlı idi… Mani kelimelerle (az sözle çok mana ifade edecek şekilde) gayet güzel ve veciz konuşurdu Sözlerinde ne fazlalık olurdu ve ne de eksiklik (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s32) ”
    İleri gelen kimselerle de sade vatandaşlarla da eşit şekilde konuşurdu Onlardan hiçbir şeyi saklamazdı (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s32) ”
    Ebu Zer (ra,) Peygamberimiz (sav)’in sahabelerine karşı sevgi dolu tavrını şöyle anlatmıştır:
    “Bir gün Peygamberimizin yanına gittim Bir divanda oturuyordu Kalktı beni kucakladıBu kucaklaması gerçekten pek içtendi (Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s459) ”
    Ebu Hüreyre (ra) ise Hz Muhammed (sav)’in insanlara karşı son derece ince düşünceli ve insaniyetli olan güzel tavrını şöyle tarif etmiştir:
    “Allah Resulü’nün elini birisi tuttuğunda o kişi elini bırakmadıkça, Resulullah elini çekmezdi Kendisiyle konuşan herkese karşı yüzünü döndürür, konuşan lafını bitirmeden çehresini çevirmezdi (Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s443) ”
    Peygamberimiz (sav), sahabelerinin rahatsızlıkları ile de yakından ilgilenirdi Zayıf olanların kilo almaları, kilosu fazla olanların diyet yapmalarını, yiyeceklerin faydalı olanlarını seçmelerini tavsiye ederdi (Tirmizi, ibni-mace; İmam Gazali, Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 4 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s570) Örneğin bazı hastalıklarında, sahabelerine bal şerbeti içmelerini tavsiye etmiştir (Konyalı Mehmed Vehbi, Tam Metni Sahih-i Buhari, 4 cilt, Üçdal Neşriyat, İstanbul 1993, s304)
    Hz Ebu Hüreyre (ra)’nin anlattığına göre, bir gün Ebu Hüreyre (ra) bayıldığında, Peygamberimiz (sav) onu kendisi ayağa kaldırmış, evine getirmiş ve aç olduğunu anlayarak ona ilk önce süt içirmiştir (Konyalı Mehmed Vehbi, Tam Metni Sahih-i Buhari, 4 cilt, Üçdal Neşriyat, İstanbul 1993, s260)
    Peygamberimiz (sav) sahabelerine şakalar yapar, onlarla birlikte gülerdi
    Sahabelerin aktardıkları olaylardan anlaşıldığı gibi, Peygamber Efendimiz hem ailesi hem de sahabeleri ile sık sık şakalaşır, onların yaptıkları esprilere güler ve onlara güzel isimler veya lakaplar takardıAncak, her konuda olduğu gibi şakalaşma konusunda da Peygamberimiz (sav) çok ince düşünceli, vicdanlı ve anlayışlı davranırdıPeygamberimiz (sav)’in şakalar konusunda ashabına verdiği tavsiyeler şöyle özetlenebilir:
    “Ben şaka yaparım ama sadece doğru olanı söylerim”
    “Bir Müslümanın kardeşini korkutması helal değildir”
    “Kardeşinle münakaşa etme, alaya alarak onunla şakalaşma”
    “Başkalarını güldürmek için yalan söyleyene yazıklar olsun”
    “Kul, şaka da olsa yalan söylemeyi, doğru da olsa münakaşa etmeyi bırakmadıkça iyi bir mümin olamaz”
    “Şaka da olsa yalan söylemeyin (Kütüb-i Sitte, Muhtasarı Tercüme ve Şerhi, Prof Drİbrahim Canan, 15 cilt, Akçağ Yayınları, Ankara, s 209) ”175
    Peygamberimiz (sav)’in sevgi konusundaki tavsiyeleri
    Peygamber Efendimizin özellikle üzerinde durduğu en önemli konulardan biri, müminlerin birbirlerini hiçbir çıkar gözetmeden, içten bir sevgi ile sevmeleri ve birbirlerine karşı kin, öfke ve kıskançlık gibi kötü hisler beslememeleriydi Peygamberimiz (sav) hem bu konuda müminlere en güzel örnek olmuş, hem de onlara sık sık bu konularda tavsiyelerde bulunmuştur
    Allah bu konu hakkında Kuran’da şöyle buyurmaktadır:
    İşte Allah, iman edip salih amellerde bulunan kullarına böyle müjde vermektedir De ki: “Ben buna karşı yakınlıkta sevgi dışında sizden hiçbir ücret istemiyorum” Kim bir iyilik kazanırsa, biz ondaki iyiliği arttırırız Gerçekten Allah, bağışlayandır, şükredene karşılığını verendir (Şura Suresi, 23)


  3. 05.Mart.2013, 01:05
    2
    Editör



    Peygamber Efendimizin hayatının her anında, müminlere çok güzel örnekler bulunmaktadır Hz Muhammed (sav)’in sahabeleriyle olan sohbetleri, onlara hitapları, şakaları, çocuklara olan sevgi ve ilgisi, hanımlarına karşı adaletli, sevecen ve ilgili tavrı, hem ailesi hem de tüm Müslümanlar için örnek bir koruyucu olması, güler yüzü, neşesi, canlılığı, müminlere olan düşkünlüğü ve şefkati, güzel ahlakın ve ideal insan modelinin önemli bir örneğidir Bu bölümde Peygamber Efendimizin Allah’ın hoşnut olduğu güzel hayatından örnekler verilecektir

    Peygamberimiz (sav) güler yüzlüydü ve güler
    yüzlü olmayı tavsiye ederdi:

    Peygamber Efendimiz, üzerindeki ağır sorumluluğa ve karşılaştığı türlü zorluklara rağmen, son derece tevekküllü, teslimiyetli ve huzurlu bir insandıHayatının her anında imanın neşesi ve şevki içindeydi Hem bu imani neşesi, hem de güzel ahlakı nedeniyle daima güler yüzlü ve candan bir tavrı vardıSahabeler, Peygamberimiz (sav)’in bu halini şöyle anlatmaktadırlar:

    Hz Ali (ra): “Onun güler yüzlü oluşu ve herkese nazik davranışı adeta onu halka bir baba yapmıştıHerkes onun katında ve nazarında eşit idi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s 33) ”

    Allah Resulü daima güler yüzlü, yumuşak huylu idi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s34) …

    “Allah Resulü… halkın en çok gülümseyeni ve en neşelisi idi (Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: DrSıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s801) ”

    Peygamberimiz (sav) ashabına da güler yüzlü olmalarını tavsiye etmiş ve şöyle demiştir:

    “Sizler insanları mallarınızla memnun edemezsiniz, onları güzel yüz ve güzel huyla hoşnut edersiniz (Bezzar, Ebu Yala, Taberani; Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 3 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s 111) ”
    “Allah Teala kolaylık gösteren ve güler yüzlü kişiyi sever (Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998,, s444) ”
    Peygamberimiz (sav)’in sahabeleri ile olan ilişkisi ve sohbetleri
    Peygamberimiz (sav), çevresindeki Müslümanlarla çok yakından ilgilenirdi Onların her birinin imanını, tavrını, temizliğini, neşesini, sağlığını yakından takip ederdi Her birinin eksiklerini, ihtiyaçlarını gözetir, temin edilmesini sağlardıOnlarla olan sohbetlerinde ise, onları çok hoş tutar, gönüllerini alırdıSahabeler yanından neşe ve huzur içinde ayrılırlardı
    En yakınlarından biri olan Hz Ali (ra), Peygamberimiz (sav)’in sohbetlerindeki ortamı ve sahabeleriyle olan ilişkisini şöyle açıklamıştır:
    “Resulullah insanların eli en açık, gönlü en geniş ve şivesi en düzgün olanı, yüklendiği işi en iyi şekilde ifa edeni, en yumuşak huyluları ve sohbeti en güzel olanıydı Onu tanıyıp sohbetinde bulunanlar ona severek sokulurdu Onu niteleyen: ‘Ondan önce de ondan sonra da onun gibisini görmedim’ derdi Ne zaman kendisinden bir şey istense onu mutlaka verirdi (Tirmizi; Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s814) ”
    “(Birlikte) oturduğu kimselerin her biriyle ilgilenir, farklı muamele ettiği izlenimi vermezdiİhtiyacını gidermesi için onunla oturan veya onu ayakta tutan kimseye karşı sabırlı olur, o kişi ayrılmadıkça kendisi onu terk edip ayrılmazdı (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s33) ”
    “Ashabını özler, (göremediği zaman) sorardı İnsanların durumlarının nasıl olduğunu, işlerinin ne alemde olduğunu da sorardıGüzele güzel, çirkine çirkin derdi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s33) ”
    “Daima doğruların yanındaydı, başkasını kabul etmezdi Yanına geçici olarak girerlerdi, çıktıklarında mutmain olarak çıkarlardıYanından birer delil ve kılavuz olarak çıkarlardı (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s33) ”
    Gelen yabancıların aşırı ve mantık dışı davranışlarını sabırla karşılardıAshab bazen buna kızarlardı da o onları teskin eder, şöyler derdi: “böyle kimseleri gördüğünüzde onu irşad edin! (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s34) ”
    “Kimsenin sözünü kesmez, bitirinceye kadar beklerdi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s34) ”166
    “… İnsanları birbirine sevdirecek, birbirlerine kaynaştıracak şeyleri konuşurdu Onları ürkütmez, kaçırmazdı Her kavmin liderine önem atfederdi; ikram ederdi (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s33) ”167
    Torunu Hz Hasan (ra) ise Peygamberimiz (sav) için şunları söylemiştir:
    “Bakışları son derece anlamlı idi… Mani kelimelerle (az sözle çok mana ifade edecek şekilde) gayet güzel ve veciz konuşurdu Sözlerinde ne fazlalık olurdu ve ne de eksiklik (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s32) ”
    İleri gelen kimselerle de sade vatandaşlarla da eşit şekilde konuşurdu Onlardan hiçbir şeyi saklamazdı (İmam Muhammed Bin Muhammed bin Süleyman er-Rudani, Büyük Hadis Külliyatı, Cem’ul-fevaid min Cami’il-usul ve Mecma’iz-zevaid, cilt 5, İz Yayıncılık, s32) ”
    Ebu Zer (ra,) Peygamberimiz (sav)’in sahabelerine karşı sevgi dolu tavrını şöyle anlatmıştır:
    “Bir gün Peygamberimizin yanına gittim Bir divanda oturuyordu Kalktı beni kucakladıBu kucaklaması gerçekten pek içtendi (Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s459) ”
    Ebu Hüreyre (ra) ise Hz Muhammed (sav)’in insanlara karşı son derece ince düşünceli ve insaniyetli olan güzel tavrını şöyle tarif etmiştir:
    “Allah Resulü’nün elini birisi tuttuğunda o kişi elini bırakmadıkça, Resulullah elini çekmezdi Kendisiyle konuşan herkese karşı yüzünü döndürür, konuşan lafını bitirmeden çehresini çevirmezdi (Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 2 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s443) ”
    Peygamberimiz (sav), sahabelerinin rahatsızlıkları ile de yakından ilgilenirdi Zayıf olanların kilo almaları, kilosu fazla olanların diyet yapmalarını, yiyeceklerin faydalı olanlarını seçmelerini tavsiye ederdi (Tirmizi, ibni-mace; İmam Gazali, Huccetü’l İslam İmam Gazali, İhya’u Ulum’id-din, 4 cilt, Çeviri: Dr Sıtkı Gülle, Huzur Yayınevi, İstanbul 1998, s570) Örneğin bazı hastalıklarında, sahabelerine bal şerbeti içmelerini tavsiye etmiştir (Konyalı Mehmed Vehbi, Tam Metni Sahih-i Buhari, 4 cilt, Üçdal Neşriyat, İstanbul 1993, s304)
    Hz Ebu Hüreyre (ra)’nin anlattığına göre, bir gün Ebu Hüreyre (ra) bayıldığında, Peygamberimiz (sav) onu kendisi ayağa kaldırmış, evine getirmiş ve aç olduğunu anlayarak ona ilk önce süt içirmiştir (Konyalı Mehmed Vehbi, Tam Metni Sahih-i Buhari, 4 cilt, Üçdal Neşriyat, İstanbul 1993, s260)
    Peygamberimiz (sav) sahabelerine şakalar yapar, onlarla birlikte gülerdi
    Sahabelerin aktardıkları olaylardan anlaşıldığı gibi, Peygamber Efendimiz hem ailesi hem de sahabeleri ile sık sık şakalaşır, onların yaptıkları esprilere güler ve onlara güzel isimler veya lakaplar takardıAncak, her konuda olduğu gibi şakalaşma konusunda da Peygamberimiz (sav) çok ince düşünceli, vicdanlı ve anlayışlı davranırdıPeygamberimiz (sav)’in şakalar konusunda ashabına verdiği tavsiyeler şöyle özetlenebilir:
    “Ben şaka yaparım ama sadece doğru olanı söylerim”
    “Bir Müslümanın kardeşini korkutması helal değildir”
    “Kardeşinle münakaşa etme, alaya alarak onunla şakalaşma”
    “Başkalarını güldürmek için yalan söyleyene yazıklar olsun”
    “Kul, şaka da olsa yalan söylemeyi, doğru da olsa münakaşa etmeyi bırakmadıkça iyi bir mümin olamaz”
    “Şaka da olsa yalan söylemeyin (Kütüb-i Sitte, Muhtasarı Tercüme ve Şerhi, Prof Drİbrahim Canan, 15 cilt, Akçağ Yayınları, Ankara, s 209) ”175
    Peygamberimiz (sav)’in sevgi konusundaki tavsiyeleri
    Peygamber Efendimizin özellikle üzerinde durduğu en önemli konulardan biri, müminlerin birbirlerini hiçbir çıkar gözetmeden, içten bir sevgi ile sevmeleri ve birbirlerine karşı kin, öfke ve kıskançlık gibi kötü hisler beslememeleriydi Peygamberimiz (sav) hem bu konuda müminlere en güzel örnek olmuş, hem de onlara sık sık bu konularda tavsiyelerde bulunmuştur
    Allah bu konu hakkında Kuran’da şöyle buyurmaktadır:
    İşte Allah, iman edip salih amellerde bulunan kullarına böyle müjde vermektedir De ki: “Ben buna karşı yakınlıkta sevgi dışında sizden hiçbir ücret istemiyorum” Kim bir iyilik kazanırsa, biz ondaki iyiliği arttırırız Gerçekten Allah, bağışlayandır, şükredene karşılığını verendir (Şura Suresi, 23)





+ Yorum Gönder