Konusunu Oylayın.: Alem ile ilgili hadisler

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Alem ile ilgili hadisler
  1. 27.Şubat.2013, 00:00
    1
    Misafir

    Alem ile ilgili hadisler






    Alem ile ilgili hadisler Mumsema Alem ile ilgili hadisler


  2. 27.Şubat.2013, 00:00
    1
    Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Kayıtsız Üye
    Misafir
  3. 27.Şubat.2013, 17:45
    2
    Fetva Meclisi
    Moderatör

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 23.Ocak.2007
    Üye No: 6
    Mesaj Sayısı: 9,482
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 102

    Cevap: Alem ile ilgili hadisler




    Alemin yaratılışı ile ilgili hadisler


    İmran İbnu Husayn (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Mescidde, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)’ın huzuruna girmiştim. (O sırada) Beni Temim kabilesinden bir grup insan geldi. Onlara:

    “Ey Beni Temim, size müjde olsun!” diyerek söze başlamıştı. Onlar hemen:

    “Bize müjde verdin. Öyle ise (beytü’l-malden) iki kere bağış yap!” diye talepde bulundular. Onların bu cevabı karşısında Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)’ın yüzünden rengi attı. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)’ın huzuruna (Hayber’in fethi sırasında) Yemen halkından bir grup (Eş’ari) girmişti. Onlara:

    “Ey Yemenliler! Beni Temim’in kabul etmediği müjdeyi siz bari kabul edin!” dedi. Onlar:

    “Kabul ettik ey Allah’ın Resûlü!” dediler ve arkadan ilave ettiler:

    “Biz dinimizi öğrenmeye ve bu (yaratılış) işinin başı ne idi, onu senden sormaya geldik!” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), mahlükatın ve Arş’ın başlangıcını anlatmaya başladı:

    “Bidayette Allah vardı, O’ndan önce başka bir şey yoktu. O’nun Arş’ı suyun üzerinde bulunuyordu. Sonra gökleri ve yeri yarattı. Sonra zikr (denen kader defterinde ebede kadar cereyan edecek) her şeyi yazdı.”

    Buhari, Megazi, 67, 74, Bed’u'l-Halk 1, Tevhid 22; Tirmizi, Menakıb, 3946.

    Ebu Rezin el-Ukeyli (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ey Allah’ın Resûlü, dedim, mahlukatını yaratmazdan önce Rabbimiz nerede idi?” Bana şu cevabı verdi:

    “el-Ama’da idi. Ne altında hava, ne de üstünde hava vardı. Arşını su üzerinde yarattı.” Ahmed İbnu Hanbel dedi ki: “Yezid şunu söyledi: el-Ama, yani “Allah’la birlikte başka bir şey yoktu” demektir.” Tirmizi, Tefsir, Hud (3108).

    Tarık İbnu Şihab (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ömer İbnu’l-Hattab dedi ki: “(Birgün) Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) aramızdan doğrularak mahlükatın ilk yaratılışından başlayarak (geçmiş olan gelecek olan bütün safaları) cennet ehlinin cennete, cehennem ehlinin cehenneme girmesine kadar anlattı. Bunu bir kısmı öğrendi, bir kısmı unuttu.” Buhari, Bed’ul-Halk 1.

    Hz.Abbas İbnu Abdilmuttalib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Batha nam mevkide, aralarında Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)’ın da bulunduğu bir grup insanla oturuyordum. Derken bir bulut geçti. Herkes ona baktı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam):

    “Bunun ismi nedir bileniniz var mı?” diye sordu.

    “Evet bu buluttur!” dediler. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam):

    “Buna müzn de denir” dedi. Oradakiler:

    “Evet müzn de denir” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) :

    “Anan da denir” buyurdu. Ashab da:

    “Evet anan da denir” dediler. Sonra Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam):

    “Biliyor musunuz, sema ile arz arasındaki uzaklık ne kadardır?” diye sordu.

    “Hayır, vallahi bilmiyoruz!” diye cevapladılar.

    “Öyleyse bilin, ikisi arasındaki uzaklık ya yetmiş bir, ya yetmiş iki veya yetmiş üç senedir. Onun üstündeki sema(nın uzaklığı da) böyledir.”

    Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) yedi semayı sayarak her biri arasında bu şekilde uzaklık bulunduğunu söyledi. Sonra ilave etti:

    “Yedinci semanın ötesinde bir deniz var. Bunun üst sathı ile dibi arasında iki sema arasındaki mesafe kadar mesafe var. Bunun da gerisinde sekiz adet yabani keçi (süretinde melek) var. Bunların sınnakları ile dizleri arasında iki sema arasındaki mesafe gibi uzaklık var, sonra bunların sırtlarının gerisirıde Arş var, Arş’ın da alt kısmı ile üst kısmı arasında iki sema arasındaki uzaklık kadar mesafe var. Allah, bütün bunların fevkindedir.”

    Bir rivayette şu açıklama yer alır: “Bu hadisi Camiu’1-Usül sahibi, Kütüb-i Sitte’ye dahil kitaplardan hiçbirine nisbet etmemiştir.”

    Katade ve Abdullah’dan yapılan bir rivayet şöyle: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ashalbıyla birlikte otururken bir kısım bulutlar geçmişti:

    “Bunun ne olduğunu biliyor musunuz? Bu, el-anan (denen buluttur), bu arzımızın sakasıdır. Allah Teala bunu kendisine hiç ibadet etmeyen bir kavme göndererek (su ihtiyaçlarını görür)” dedi. Bir müddet sonra devamla:

    “Bu sema nedir biliyor musunuz? Dürülmüş bir dalga, korunmuş bir tavandır. Bunun üstünde diğer bir sema vardır” dedi ve böylece üst üste yedi semanın olduğunu söyledi. Sonra konuşmasına devamla:

    “İkisi arasında ne (kadar uzaklık) var biliyor musuzıuz?” diye sorduktan sonra “Beş yüz yıl!” dedi. Sonra tekrar:

    “Bunun gerisinde ne olduğunu biliyor musunuz? Bunun gerisinde su var. Suyun gerisinde Arş var. Allah, Arş’ın fevkindedir. Ademoğlunun ef’alinden hiçbiri O’na gizli kalmaz” buyurdu. Sonra tekrar:

    “Bu arz nedir, biliyor musunuz? Bunun altında bir diğer arz var, ikisi arasında beş yüz yıl var. Böylece yedi arzın varlığını birer birer saydı” hadisi zikretti.”
    Tirmizi, Tefsir, Hakka, (3317); Ebû Davud, Sünnet 19, (4723); İbnu Mave, Mukaddime 13, (193)



  4. 27.Şubat.2013, 17:45
    2
    Moderatör



    Alemin yaratılışı ile ilgili hadisler


    İmran İbnu Husayn (radıyallahu anhüma) anlatıyor: “Mescidde, Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)’ın huzuruna girmiştim. (O sırada) Beni Temim kabilesinden bir grup insan geldi. Onlara:

    “Ey Beni Temim, size müjde olsun!” diyerek söze başlamıştı. Onlar hemen:

    “Bize müjde verdin. Öyle ise (beytü’l-malden) iki kere bağış yap!” diye talepde bulundular. Onların bu cevabı karşısında Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)’ın yüzünden rengi attı. Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)’ın huzuruna (Hayber’in fethi sırasında) Yemen halkından bir grup (Eş’ari) girmişti. Onlara:

    “Ey Yemenliler! Beni Temim’in kabul etmediği müjdeyi siz bari kabul edin!” dedi. Onlar:

    “Kabul ettik ey Allah’ın Resûlü!” dediler ve arkadan ilave ettiler:

    “Biz dinimizi öğrenmeye ve bu (yaratılış) işinin başı ne idi, onu senden sormaya geldik!” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalatu vesselam), mahlükatın ve Arş’ın başlangıcını anlatmaya başladı:

    “Bidayette Allah vardı, O’ndan önce başka bir şey yoktu. O’nun Arş’ı suyun üzerinde bulunuyordu. Sonra gökleri ve yeri yarattı. Sonra zikr (denen kader defterinde ebede kadar cereyan edecek) her şeyi yazdı.”

    Buhari, Megazi, 67, 74, Bed’u'l-Halk 1, Tevhid 22; Tirmizi, Menakıb, 3946.

    Ebu Rezin el-Ukeyli (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ey Allah’ın Resûlü, dedim, mahlukatını yaratmazdan önce Rabbimiz nerede idi?” Bana şu cevabı verdi:

    “el-Ama’da idi. Ne altında hava, ne de üstünde hava vardı. Arşını su üzerinde yarattı.” Ahmed İbnu Hanbel dedi ki: “Yezid şunu söyledi: el-Ama, yani “Allah’la birlikte başka bir şey yoktu” demektir.” Tirmizi, Tefsir, Hud (3108).

    Tarık İbnu Şihab (radıyallahu anh) anlatıyor: “Ömer İbnu’l-Hattab dedi ki: “(Birgün) Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) aramızdan doğrularak mahlükatın ilk yaratılışından başlayarak (geçmiş olan gelecek olan bütün safaları) cennet ehlinin cennete, cehennem ehlinin cehenneme girmesine kadar anlattı. Bunu bir kısmı öğrendi, bir kısmı unuttu.” Buhari, Bed’ul-Halk 1.

    Hz.Abbas İbnu Abdilmuttalib (radıyallahu anh) anlatıyor: “Batha nam mevkide, aralarında Resûlullah (aleyhissalatu vesselam)’ın da bulunduğu bir grup insanla oturuyordum. Derken bir bulut geçti. Herkes ona baktı. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam):

    “Bunun ismi nedir bileniniz var mı?” diye sordu.

    “Evet bu buluttur!” dediler. Resûlullah (aleyhissalatu vesselam):

    “Buna müzn de denir” dedi. Oradakiler:

    “Evet müzn de denir” dediler. Bunun üzerine Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) :

    “Anan da denir” buyurdu. Ashab da:

    “Evet anan da denir” dediler. Sonra Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam):

    “Biliyor musunuz, sema ile arz arasındaki uzaklık ne kadardır?” diye sordu.

    “Hayır, vallahi bilmiyoruz!” diye cevapladılar.

    “Öyleyse bilin, ikisi arasındaki uzaklık ya yetmiş bir, ya yetmiş iki veya yetmiş üç senedir. Onun üstündeki sema(nın uzaklığı da) böyledir.”

    Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) yedi semayı sayarak her biri arasında bu şekilde uzaklık bulunduğunu söyledi. Sonra ilave etti:

    “Yedinci semanın ötesinde bir deniz var. Bunun üst sathı ile dibi arasında iki sema arasındaki mesafe kadar mesafe var. Bunun da gerisinde sekiz adet yabani keçi (süretinde melek) var. Bunların sınnakları ile dizleri arasında iki sema arasındaki mesafe gibi uzaklık var, sonra bunların sırtlarının gerisirıde Arş var, Arş’ın da alt kısmı ile üst kısmı arasında iki sema arasındaki uzaklık kadar mesafe var. Allah, bütün bunların fevkindedir.”

    Bir rivayette şu açıklama yer alır: “Bu hadisi Camiu’1-Usül sahibi, Kütüb-i Sitte’ye dahil kitaplardan hiçbirine nisbet etmemiştir.”

    Katade ve Abdullah’dan yapılan bir rivayet şöyle: “Resûlullah (aleyhissalatu vesselam) ashalbıyla birlikte otururken bir kısım bulutlar geçmişti:

    “Bunun ne olduğunu biliyor musunuz? Bu, el-anan (denen buluttur), bu arzımızın sakasıdır. Allah Teala bunu kendisine hiç ibadet etmeyen bir kavme göndererek (su ihtiyaçlarını görür)” dedi. Bir müddet sonra devamla:

    “Bu sema nedir biliyor musunuz? Dürülmüş bir dalga, korunmuş bir tavandır. Bunun üstünde diğer bir sema vardır” dedi ve böylece üst üste yedi semanın olduğunu söyledi. Sonra konuşmasına devamla:

    “İkisi arasında ne (kadar uzaklık) var biliyor musuzıuz?” diye sorduktan sonra “Beş yüz yıl!” dedi. Sonra tekrar:

    “Bunun gerisinde ne olduğunu biliyor musunuz? Bunun gerisinde su var. Suyun gerisinde Arş var. Allah, Arş’ın fevkindedir. Ademoğlunun ef’alinden hiçbiri O’na gizli kalmaz” buyurdu. Sonra tekrar:

    “Bu arz nedir, biliyor musunuz? Bunun altında bir diğer arz var, ikisi arasında beş yüz yıl var. Böylece yedi arzın varlığını birer birer saydı” hadisi zikretti.”
    Tirmizi, Tefsir, Hakka, (3317); Ebû Davud, Sünnet 19, (4723); İbnu Mave, Mukaddime 13, (193)






+ Yorum Gönder