Konusunu Oylayın.: Tevekkül şiir

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi
Tevekkül şiir
  1. 06.Şubat.2013, 14:19
    1
    Misafir

    Tevekkül şiir

  2. 08.Şubat.2013, 21:17
    2
    Fetva Meclisi
    Moderatör

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 23.Ocak.2007
    Üye No: 6
    Mesaj Sayısı: 9,482
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 102

    Cevap: tevekkül şiir




    tevekkül ile alakalı şiir

    Çalış!” dedikçe Şeriat, çalışmadın, durdun,
    Onun hesâbına birçok hurâfe uydurdun!
    Sonunda bir de “tevekkül” sokuşturup araya,
    Zavallı dîni çevirdin onunla maskaraya!
    Bırak çalışmayı, emret oturduğun yerden,
    Yorulma, öyle ya, Mevlâ ecîr-i hâsın iken!
    Yazıp sabahleyin evden çıkarken işlerini,
    Birer birer oku tekmîl edince defterini;
    Bütün o işleri Rabbim görür: Vazîfesidir…
    Yükün hafifledi… Sen şimdi doğru kahveye gir!
    Çoluk, çocuk sürünürmüş sonunda aç kalarak…
    Hudâ vekîl-i umûrun değil mi? Keyfine bak!
    Onun hazîne-i in´âmı kendi veznendir!
    Havâle et ne kadar masrafın olursa… Verir!
    Silâhı kullanan Allah, hudûdu bekleyen O;
    Levâzımın bitivermiş, değil mi? Ekleyen O!
    Çekip kumandası altında ordu ordu melek;
    Senin hesâbına küffârı hâk-sâr edecek!
    Başın sıkıldı mı, kâfi senin o nazlı sesin:
    “Yetiş!” de kendisi gelsin, ya Hızr’ı göndersin!
    Evinde hastalanan varsa, borcudur: Bakacak;
    Şifâ hazînesi derhal oluk oluk akacak.
    Demek ki: Her şeyin Allah… Yanaşman, ırgadın O;
    Çoluk çocuk O’na âid: Lalan, bacın, dadın O;
    Vekîl-i harcın O; kâhyan, müdir-i veznen O;
    Alış seninse de, mes´ûl olan verişten O;
    Denizde cenk olacakmış… Gemin O, kaptanın O;
    Ya ordu lâzım imiş… Askerin, kumandanın O;
    Köyün yasakçısı; şehrin de baş muhassılı O;
    Tabîb-i âile, eczâcı… Hepsi hâsılı O.
    Ya sen nesin? Mütevekkîl! Yutulmaz artık bu!
    Biraz da saygı gerektir… Ne saygısızlık bu?
    Hudâ’yı kendine kul yaptı, kendi oldu Hudâ;
    Utanmadan da tevekkül diyor bu cür´ete… Ha?
    “Kader” senin dediğin yolda Şer´a bühtandır.
    Tevekkülün, hele, hüsrân içinde hüsrândır.
    Kader ferâiz-i îmâna dahil… Âmenna…
    Fakat yok onda senin sapmış olduğun ma´nâ.
    -M. Akif Ersoy-


  3. 08.Şubat.2013, 21:17
    2
    Moderatör



    tevekkül ile alakalı şiir

    Çalış!” dedikçe Şeriat, çalışmadın, durdun,
    Onun hesâbına birçok hurâfe uydurdun!
    Sonunda bir de “tevekkül” sokuşturup araya,
    Zavallı dîni çevirdin onunla maskaraya!
    Bırak çalışmayı, emret oturduğun yerden,
    Yorulma, öyle ya, Mevlâ ecîr-i hâsın iken!
    Yazıp sabahleyin evden çıkarken işlerini,
    Birer birer oku tekmîl edince defterini;
    Bütün o işleri Rabbim görür: Vazîfesidir…
    Yükün hafifledi… Sen şimdi doğru kahveye gir!
    Çoluk, çocuk sürünürmüş sonunda aç kalarak…
    Hudâ vekîl-i umûrun değil mi? Keyfine bak!
    Onun hazîne-i in´âmı kendi veznendir!
    Havâle et ne kadar masrafın olursa… Verir!
    Silâhı kullanan Allah, hudûdu bekleyen O;
    Levâzımın bitivermiş, değil mi? Ekleyen O!
    Çekip kumandası altında ordu ordu melek;
    Senin hesâbına küffârı hâk-sâr edecek!
    Başın sıkıldı mı, kâfi senin o nazlı sesin:
    “Yetiş!” de kendisi gelsin, ya Hızr’ı göndersin!
    Evinde hastalanan varsa, borcudur: Bakacak;
    Şifâ hazînesi derhal oluk oluk akacak.
    Demek ki: Her şeyin Allah… Yanaşman, ırgadın O;
    Çoluk çocuk O’na âid: Lalan, bacın, dadın O;
    Vekîl-i harcın O; kâhyan, müdir-i veznen O;
    Alış seninse de, mes´ûl olan verişten O;
    Denizde cenk olacakmış… Gemin O, kaptanın O;
    Ya ordu lâzım imiş… Askerin, kumandanın O;
    Köyün yasakçısı; şehrin de baş muhassılı O;
    Tabîb-i âile, eczâcı… Hepsi hâsılı O.
    Ya sen nesin? Mütevekkîl! Yutulmaz artık bu!
    Biraz da saygı gerektir… Ne saygısızlık bu?
    Hudâ’yı kendine kul yaptı, kendi oldu Hudâ;
    Utanmadan da tevekkül diyor bu cür´ete… Ha?
    “Kader” senin dediğin yolda Şer´a bühtandır.
    Tevekkülün, hele, hüsrân içinde hüsrândır.
    Kader ferâiz-i îmâna dahil… Âmenna…
    Fakat yok onda senin sapmış olduğun ma´nâ.
    -M. Akif Ersoy-





+ Yorum Gönder