+ Yorum Gönder
Soru ve Cevaplar ve Misafir Soruları Kategorisinden Allah sevgisiyle ilgili hutbe Konusununa Bakıyorsunuz..
  1. Misafir

    Allah sevgisiyle ilgili hutbe






  2. Hoca
    erimeye devam...

    Cevap: Allah sevgisiyle ilgili hutbe


    Reklam



    Cevap: SEVGİLERİN EN ÜSTÜNÜ
    ALLAH SEVGİSİ

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
    قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَيَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَسُولُ وَقَالَ
    ثَلاثٌ مَنْ كُنَّ فِيهِ وَجَدَ بِهِنَّ حَلاَوَةَ الإِيَمَانِ : أَنْ يَكُونَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَحَبَّ إِلَيْهِ مِمَّا ، سِواهُما ، وأَنْ يُحِبَّ المَرْءَ لا يُحِبُّهُ إِلاَّ للَّهِ ، وَأَنْ يَكْرَه أَنْ يَعُودَ في الكُفْرِ بَعْدَ أَنْ أَنْقَذَهُ اللَّهُ مِنْهُ، كَمَا يَكْرَهُ أَنْ يُقْذَفَ في النَّارِ

    Muhterem Mü’minler!
    Sevgilerin en güçlüsü ve en yücesi Allah sevgisidir. Allah sevgisi, Allah’a inanmanın ve O’nun eşsiz büyüklüğü ve yüceliği karşısında duyulan derin hayranlığın, içten bağlılığın, güvenip tevekkül etmenin adıdır. Allah sevgisinin olmaması ya da başka varlıkların sevgisini Allah sevgisine üstün tutmak ise, bütün kötülüklerin başıdır.
    İslam alimlerinin önde gelen şahsiyetlerinden olan Ebu Süleyman ed-Dârâni hazretleri, kendisinde gerçek manada Allah sevgisi bulunan kişilerin özelliklerini “Allah’ın öyle kulları vardır ki, bırakın dünya sevgisini, cehennem korkusu veya cennet aşkı bile onları Allah’tan bir an gafil bırakmaz.” sözleriyle açıklar.
    Allah sevgisi insanların kurtuluşu, refaha kavuşmaları için en büyük vesiledir. Nitekim bir defasında bedevinin biri Resul-i Ekrem(s.a.v.)’e gelerek kıyametin ne zaman kopacağını sordu. Resul-i Ekrem (s.a.v.):
    -“Kıyamet için ne hazırladın?” deyince adam:
    -“Öyle fazla namaz kılmış, oruç tutmuş, sadaka vermiş değilim. Ancak Allah’ı ve Resulünü çok seviyorum” dedi. Bunun üzerine peygamber efendimiz (s.a.v.):
    -“Kişi sevdiği ile beraberdir” buyurdu. Hadisi nakleden Enes (r.a.): “İnsanları hiçbir zaman bu hadisi işittiklerindeki gibi sevinçli görmemiştim.” der.

    Değerli Mü’minler!
    Allahın bizi ne kadar sevdiğini anlamak istiyorsak bizim Allah’ı ne kadar sevdiğimize bakmamız gerekir. İnsandaki Allah sevgisi, kişinin Allah’a yapmış olduğu kullukla doğru orantılıdır. Allah’ı en çok seven kişi, Onun emirlerine en fazla uyan, yasaklarından da en fazla kaçınan kişidir. Allah'ı seviyoruz demek kâfi değildir. Bunun bir belirtisi olmalıdır. O da gönderdiği son peygamber Hz. Muhammed (s.a.v.)’e uymak, Onun izinden gitmek ve güzel ahlakı ile ahlaklanmaktır. Bu, aynı zamanda Allah'ın emirlerine uyup, yasaklarından da sakınmak demektir. Bu konuda Kur'an-ı Kerim'de şöyle buyruluyor: “(Ey Muhammed!) De ki: Eğer siz Allah'ı seviyorsanız bana uyun ki, Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah çok bağışlayan, çok esirgeyendir.” Resulullah (s.a.v.) de bir hadisler-i şeriflerinde şöyle buyurmuşlardır: “Bir kimsede şu üç özellik bulunursa imanın tadını almış olur: Allah ve peygamberinin kendisine herkesten daha sevgili olması, sevdiği kimseyi sadece Allah için sevmesi, Allah onu küfürden kurtardıktan sonra tekrar küfre dönmeyi, ateşe atılacakmışçasına kerih görmesi.”

    Aziz Cemaat!
    Bütün iyiliklerin güzelliklerin, dünya ve ahiret mutluluğunun yegâne anahtarı Allah sevgisidir. Öyleyse bu sevgiyi hayatımıza manevi gıda yapalım. Çocuklarımızı Allah sevgisiyle donatalım. Allah sevgisiyle bağdaşmayan bütün söz ve davranışlardan kaçınalım.
    Hutbemi Davut Peygamberin şu duası ile bitirmek istiyorum: “Allah’ım! Senden seni sevmeyi, seni sevenleri sevmeyi ve senin sevgine ulaştıracak amelleri sevmeyi dilerim. Allah’ım! Senin sevgini bana canımdan, ailemden ve soğuk sudan daha ileri kıl !” .
    Gazali, İhya, 4/559.
    R. Salihin, 1/398. Hadis No: 368.
    A.İmrân, 3/31.
    Müslim, İlim,15; R.Salihin, 1/407. Hadis No: 376.
    Tirmizi, Daavat,73.



    Zübeyir SARIMURAT
    Vaiz – Van İl Müftülüğü

  3. imam
    Üye
    CUMA HUTBESİ: HAKİKİ SEVGİ: ALLAH’I SEVMEK, ALLAH İÇİN SEVMEK

    Kardeşlerim!

    Bir gün Peygamber Efendimiz (s.a.s)’e biri gelerek, “Kıyamet ne zaman kopacak?” diye sordu. Resûlullah (s.a.s), “Kıyamet için ne hazırladın?” karşılığını verdi. Adam, “Allah ile Resûlü’nün sevgisini!” dedi. Bunun üzerine Kutlu Elçi, “Sen sevdiklerinle berabersin!” buyurdu.[1]

    Merhamet Peygamberi, müminleri müjdeliyordu bu cevabıyla; gönüllerini hakiki sevgiyle, Allah ve Peygamber sevgisiyle dolduran ve bu sevgiyle yaşayan müminleri... O, böylelerinin de Allah ve Resûlü tarafından sevileceğini haber veriyordu.

    Kıymetli Kardeşlerim!

    En güzel dualardan örnekler sunan Efendimiz (s.a.s), bir defasında da şöyle yakarıyordu Rabbimize:

    “Allah’ım senden seni sevmeyi, seni seven kişiyi sevmeyi, senin sevgine ulaştıran ameli yapmayı isterim. Allah’ım senin sevgini bana kendimden, ailemden daha sevimli eyle...”[2]

    Rahmet Peygamberi (s.a.s), bu dua ile bütün mahlukata karşı sevgi ve muhabbetle muamele etmemizi öğütlüyordu bizlere.

    Kardeşlerim!

    Sevgi, Yüce Yaratan’ın, mahlukata bahşettiği ilahi bir lütuftur, nimettir. Sevgiyi kullarının kalplerine yerleştiren Rabbimiz, özü itibariyle bütün sevgilerin kaynağıdır. O, Vedûd’dur; hem seven hem sevilendir. Bu sevgi sayesinde O, tüm varlıklara rızık verir. Bu sınırsız sevgi ve merhameti ile biz kullarına yardımcı olur ve bizi bağışlar.

    Alemlerin Rabbi, “Mağfireti çok, sevgisi engin olandır.”[3] Sınırsız lütuf ve kerem sahibidir. O, kulunu sevdiğinde kendisinden istediğini ona verir. Kendi rahmetine sığındığında onu korur. Bağışlanma dilediğinde onu affeder. Yeter ki kul, istemeyi bilsin; Rabbine iltica eylesin. Yönünü O’na dönsün, gönlünü O’na açabilsin.

    Kardeşlerim!

    Müminin yüreği her daim Allah sevgisi ile titrer. Bu sevgi, sadece kalpte hissedilen bir duygu olarak kalmaz; tutum ve davranışlara, söz ve düşüncelere yansır. Kalbini Allah sevgisi kuşatan bir mümin, rahmeti kuşanır. O emindir; ondan endişe edilmez. Onun dili kötü ve çirkin sözlere karşı kilitli, hayra ise açıktır. Bu özelliklere sahip bir mümin, “İman edip, salih amel işleyenler var ya, Rahmân olan Allah onları (gönüllere) sevdirecektir.”[4] âyetinin müjdesine mazhar olur. Rabbi, önce kendi sever onu, sonra da mahlukatına sevdirir. Rahman, böylelerini hakiki sevgilere erdirir.

    Kardeşlerim!

    Ne hazindir ki, günümüzde insanlık sevgisizlik girdabına kapıldı. Sevgi, canlı cansız bütün yaratılmışlardan esirgenir oldu. Allah’ın gönüllerimize yerleştirdiği, Resulü’nün bizlere öğrettiği sevgi çokları tarafından unutuldu. Sevgiden nasibini alamayan kalpler kaskatı kesildi ve bencilleşti. Günümüzde niceleri, hazzı ve huzuru maddede arar oldu. Bunun neticesinde de ilahi bir lütuf olan sevgi yalana, çıkara, içi boş sözlere kurban edilir hale geldi. Kalplerinde sevgi, şefkat ve merhamete yer olmayanların iyilik, yardımseverlik, fedakârlık ve merhamet hisleri de köreldi.

    Kardeşlerim!

    Allah sevgisinden, şefkatten, merhametten, manevi değerlerden yoksun yetişenlerin ibretlik akıbetlerini insanlık son zamanlarda hep birlikte müşahede ediyor. Böyleleri, kendisi, ailesi, çevresi, toplumu ve bütün insanlığa zarar vermekten geri durmuyor. İslam’ın rahmet yüklü mesajlarını özümsemeyenlerin sergiledikleri şiddet, terör, vahşet, katliam olayları, insanlığın geleceğini tehdit ediyor.
    Kardeşlerim!

    Bu olumsuzlukların yegâne reçetesi artık İslam’ın sevgi, şefkat, merhamet, adalet yüklü mesajlarına sımsıkı sarılmaktır. Yüce dinimizin insanlığa takdim ettiği örnek ümmet olmak için çaba sarf etmektir. “Yaratılanı Yaratan’dan ötürü sevme” düsturunu benimseyebilmektir. İnanmış gönüller olarak bizim sevgilerimizin kaynağı ilahi sevgidir. Bunun tezahürü ise birbirimizi çıkarsız, riyasız ve hesapsızca sevebilmektir. Kendimiz için istediğimizi kardeşimiz için de isteyebilmektir. Fitne, fesat, kaos, huzursuzluk ortamı oluşturarak kardeşliğimizi, birlik, dirlik ve beraberliğimizi, ülfet ve muhabbetimizi yok etmek isteyenlere asla fırsat vermemektir.
    Bizler, hakiki bir sevgi ile Rabbimizi ve birbirimizi sevdiğimizde, günümüzün sevgi yoksulu dünyası içi boşaltılmış, samimiyetten uzak sevgi ve saygılara mahkum olmaktan kurtulacaktır. Merhamet ikliminden yoksun olanların acımasızca akıttığı kanlar, ürettiği vahşetler işte o zaman duracaktır. Körelmiş zihinlerin, kararmış kalplerin neden olduğu savaşlar ancak o zaman son bulacaktır. Düşmanlıklar yerini kardeşliğe bırakacak, nefret şefkate dönüşecektir.

    Kardeşlerim!

    Unutmayalım ki; Allah’ı sevenlere, Allah için birbirini sevenlere asla korku ve hüzün yoktur. Böyleleri, dünyada huzur ve barış içinde bir ömür süreceklerdir. Ve onlar, Rabbimizin şu büyük müjdesine nail olacaklardır: “Sırf benim için birbirini seven, benim rızam için toplanan, benim rızam uğrunda birbirini ziyaret eden ve sadece benim rızam için sadaka verip iyilik edenler, benim sevgimi hak ederler”[5]


    [1] Müslim, Birr ve Sıla, 161.
    [2] Tirmizî, Deavât, 72.
    [3] Bürûc, 85/14.
    [4] Meryem, 19/96.
    [5] Muvattâ, Şa’r, 16.

+ Yorum Gönder