Konusunu Oylayın.: Allah ve insan sevgisini anlatan şiirler

5 üzerinden 4.83 | Toplam : 6 kişi
Allah ve insan sevgisini anlatan şiirler
  1. 22.Eylül.2012, 01:56
    1
    Misafir

    Allah ve insan sevgisini anlatan şiirler






    Allah ve insan sevgisini anlatan şiirler Mumsema Allah ve insan sevgisini anlatan şiirler nelerdir ? Allah ve insan sevgisi ile ilgili şiir örnekleri yazar mısınız ?


  2. 04.Kasım.2012, 04:59
    2
    Galus
    Özel Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 06.Şubat.2007
    Üye No: 13
    Mesaj Sayısı: 4,820
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 51
    Bulunduğu yer: Türkiye

    Cevap: Allah ve insan sevgisini anlatan şiirler




    Yunus Emrenin Allah ve insan sevgisi şiirleri

    İster İdim Allah’ı

    İster idim Allah’ı buldum ise ne oldu
    Ağlar idim dün ü gün güldüm ise ne oldu

    Erenler meydanında yuvarlanır top idim
    Padişah çevganında kaldım ise ne oldu

    Erenler sohbetinde deste kızıl gül idim
    Açıldım ele geldim soldum ise ne oldu

    Âlimler ulemalar medresede buldusa
    Ben harabat içinde buldum ise ne oldu

    İşit Yunus’u işit yine deli oldu hoş
    Erenler manisine daldım ise ne oldu

    Arayı Arayı Bulsam İzini

    Arayı arayı bulsam izini
    İzinin tozuna sürsem yüzümü
    Hak nasip eylese görsem yüzünü
    Ey sevdiğim (ya Muhammet) canım arzular seni

    Ali ile Hasan, Hüseyin anda
    Sevdası gönüllerde muhabbet canda
    Yarın mahşer gününde hak divanında
    Ya Muhammet canım arzular seni

    Yunus meth eyledi seni dillerde
    Dillerde dillerde hem gönüllerde
    Arayı arayı gurbet ellerde
    Ey sevdiğim canım arzular seni

    Bana Seni Gerek Seni

    Aşkın aldı benden beni
    Bana seni gerek seni
    Ben yanarım dünü günü
    Bana seni gerek seni

    Ne varlığa sevinirim
    Ne yokluğa yerinirim
    Aşkın ile avunurum
    Bana seni gerek seni

    Aşkın aşıklar öldürür
    Aşk denizine daldırır
    Tecelli ile doldurur
    Bana seni gerek seni

    Aşkın şarabından içem
    Mecnun olup dağa düşem
    Sensin gün be gün endişem
    Bana seni gerek seni

    Sufilere sohbet gerek
    Ahilere ahret gerek
    Mecnunlara Leyla gerek
    Bana seni gerek seni

    Eğer beni öldüreler
    Külüm göğe savuralar
    Toprağım anda çağıra
    Bana seni gerek seni

    Yunus’dürür benim adım
    Gün geçtikçe artar odum
    İki cihanda maksudum
    Bana seni gerek seni

    Ben Dervişim Diyene

    Ben dervişim diyene
    Bir ün edesim gelir
    Tanıyuben şimdiden
    Varıp yetesim gelir

    Sırat kıldan incedir
    Kılıçtan keskincedir
    Varıp anın üstüne
    Evler yapasım gelir

    Altında Gayya vardır
    İçi nâr ile pürdür
    Varuben ol duldada
    Biraz yatasım gelir

    Ta’neylemen hocalar
    Hatırınız hoş olsun
    Varuben ol tamuda
    Biraz yanasım gelir

    Andan Cennete varam
    Cennette Hakık görem
    Huri ile gulmanı
    Bir bir kucasım gelir

    Derviş Yunus bu sözü
    Eğri büğrü söyleme
    Seni sigaya çeker
    Bir Molla Kasım gelir

    Çağırayım Mevlam Seni

    Dağlar ile taşlar ile
    Çağırayım Mevlam seni
    Seherlerde kuşlar ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Su dibinde mahi ile
    Sahralarda ahü ile
    Abdal olup Ya Hu ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Gökyüzünde İsa ile
    Tur dağında Musa ile
    Elimdeki asa ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Derdi öküş Eyyüb ile
    Gözü yaşlı Yakub ile
    Ol Muhammed mahbub ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Bilmişim dünya halini
    Terk ettim kıyl ü kalini
    Baş açık ayak yalını
    Çağırayım Mevlam seni

    Yunus okur diller ile
    Ol kumru bülbüller ile
    Hakkı seven kullar ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Elhamdülillah

    Haktan gelen şerbeti içtik elhamdulillah
    Şol kudret denizini geçtik elhamdulillah
    Şol karşıki dağları meşeleri bağları
    Sağlık safalık ile aştık elhamdulillah

    Kuru idik yaş olduk kanatlandık kuş olduk
    Birbirmize eş olduk uçtuk elhamdulillah
    Vardığımız illere şol safa gönüllere
    Halka tapduk manisin saçtık elhamdulillah

    Beri gel barışalım yad isen bilişelim
    Atımız eğerlendi estik elhamdulillah
    İndik Rum’u kışladık çok hayır şer işledik
    Uş bahar geldi geri göçtük elhamdulillah

    Dirildik pınar olduk irkildik ırmak olduk
    Artık denize dolduk taştık elhamdulillah
    Taptuğun tapusuna kul olduk kapusuna
    Yunus miskin çiğ idik piştik elhamdulillah

    Ey Yarenler Ey Kardeşler Korkarım Ben Ölem Deyi

    Ey yarenler ey kardeşler korkarım ben ölem deyi
    Öldüğüme kayırmazam ettiğimi bulam deyi

    Bir gün görünür gözüme ayıbım vuralar yüzüme
    Endişeden del’olmuşum nidem ben ne kılam deyi

    Eğer gerçek kul imişsem ona kulluk kıla idim
    Ağlayaydım bu dünyada yarın onda gülem deyi

    Hemin geldim bu dünyaya nefsime kulluk eyleyi
    İyi amel işlemedim azaptan kurtulam deyi

    Ey biçare miskin Yunus günahım çok neyleyeyim
    Sığındım ol Allah’ıma dedi hem afvedem deyi

    Gel Gör Beni Aşk Neyledi

    Ben yürürüm yane yane
    Aşk boyadi beni kane
    Ne âkilem ne divâne
    Gel gör beni aşk neyledi

    Gâh eserim yeller gibi
    Gâh tozarim yollar gibi
    Gâh akarim seller gibi
    Gel gör beni aşk neyledi

    Akarsulayin çaglarim
    Dertli cigerim daglarim
    Şeyhim anuban aglarim
    Gel gör beni aşk neyledi

    Ya elim al kaldir beni
    Ya vaslina erdir beni
    Çok aglattin güldür beni
    Gel gör beni aşk neyledi

    Ben yürürüm ilden ile
    Şeyh anarim dilden dile
    Gurbette hâlim kim bile
    Gel gör beni aşk neyledi

    Mecnun oluban yürürüm
    O yari düşte görürüm
    Uyanip melûl olurum
    Gel gör beni aşk neyledi

    Miskin Yunus biçâreyim
    Baştan ayaga yâreyim
    Dost ilinden âvâreyim
    Gel gör beni aşk neyledi

    İster İdim Allah’ı

    İster idim Allah’ı buldum ise ne oldu
    Ağlar idim dün ü gün güldüm ise ne oldu

    Erenler meydanında yuvarlanır top idim
    Padişah çevganında kaldım ise ne oldu

    Erenler sohbetinde deste kızıl gül idim
    Açıldım ele geldim soldum ise ne oldu

    Âlimler ulemalar medresede buldusa
    Ben harabat içinde buldum ise ne oldu

    İşit Yunus’u işit yine deli oldu hoş
    Erenler manisine daldım ise ne oldu

    İlim İlim Bilmektir

    İlim ilim bilmektir
    İlim kendin bilmektir
    Sen kendini bilmezsin
    Ya nice okumaktır

    Okumaktan murat ne
    Kişi Hak’kı bilmektir
    Çün okudun bilmezsin
    Ha bir kuru emektir

    Okudum bildim deme
    Çok taat kıldım deme
    Eğer Hak bilmez isen
    Abes yere yelmektir

    Dört kitabın ma’nisi
    Bellidir bir elifte
    Sen elifi bilmezsin
    Bu nice okumaktır

    Yiğirmi dokuz hece
    Okursun uçtan uca
    Sen elif dersin hoca
    Ma’nisi ne demektir

    Yunus Emre der hoca
    Gerekse bin var hacca
    Hepisinden iyice
    Bir gönüle girmektir


  3. 04.Kasım.2012, 04:59
    2
    Özel Üye



    Yunus Emrenin Allah ve insan sevgisi şiirleri

    İster İdim Allah’ı

    İster idim Allah’ı buldum ise ne oldu
    Ağlar idim dün ü gün güldüm ise ne oldu

    Erenler meydanında yuvarlanır top idim
    Padişah çevganında kaldım ise ne oldu

    Erenler sohbetinde deste kızıl gül idim
    Açıldım ele geldim soldum ise ne oldu

    Âlimler ulemalar medresede buldusa
    Ben harabat içinde buldum ise ne oldu

    İşit Yunus’u işit yine deli oldu hoş
    Erenler manisine daldım ise ne oldu

    Arayı Arayı Bulsam İzini

    Arayı arayı bulsam izini
    İzinin tozuna sürsem yüzümü
    Hak nasip eylese görsem yüzünü
    Ey sevdiğim (ya Muhammet) canım arzular seni

    Ali ile Hasan, Hüseyin anda
    Sevdası gönüllerde muhabbet canda
    Yarın mahşer gününde hak divanında
    Ya Muhammet canım arzular seni

    Yunus meth eyledi seni dillerde
    Dillerde dillerde hem gönüllerde
    Arayı arayı gurbet ellerde
    Ey sevdiğim canım arzular seni

    Bana Seni Gerek Seni

    Aşkın aldı benden beni
    Bana seni gerek seni
    Ben yanarım dünü günü
    Bana seni gerek seni

    Ne varlığa sevinirim
    Ne yokluğa yerinirim
    Aşkın ile avunurum
    Bana seni gerek seni

    Aşkın aşıklar öldürür
    Aşk denizine daldırır
    Tecelli ile doldurur
    Bana seni gerek seni

    Aşkın şarabından içem
    Mecnun olup dağa düşem
    Sensin gün be gün endişem
    Bana seni gerek seni

    Sufilere sohbet gerek
    Ahilere ahret gerek
    Mecnunlara Leyla gerek
    Bana seni gerek seni

    Eğer beni öldüreler
    Külüm göğe savuralar
    Toprağım anda çağıra
    Bana seni gerek seni

    Yunus’dürür benim adım
    Gün geçtikçe artar odum
    İki cihanda maksudum
    Bana seni gerek seni

    Ben Dervişim Diyene

    Ben dervişim diyene
    Bir ün edesim gelir
    Tanıyuben şimdiden
    Varıp yetesim gelir

    Sırat kıldan incedir
    Kılıçtan keskincedir
    Varıp anın üstüne
    Evler yapasım gelir

    Altında Gayya vardır
    İçi nâr ile pürdür
    Varuben ol duldada
    Biraz yatasım gelir

    Ta’neylemen hocalar
    Hatırınız hoş olsun
    Varuben ol tamuda
    Biraz yanasım gelir

    Andan Cennete varam
    Cennette Hakık görem
    Huri ile gulmanı
    Bir bir kucasım gelir

    Derviş Yunus bu sözü
    Eğri büğrü söyleme
    Seni sigaya çeker
    Bir Molla Kasım gelir

    Çağırayım Mevlam Seni

    Dağlar ile taşlar ile
    Çağırayım Mevlam seni
    Seherlerde kuşlar ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Su dibinde mahi ile
    Sahralarda ahü ile
    Abdal olup Ya Hu ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Gökyüzünde İsa ile
    Tur dağında Musa ile
    Elimdeki asa ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Derdi öküş Eyyüb ile
    Gözü yaşlı Yakub ile
    Ol Muhammed mahbub ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Bilmişim dünya halini
    Terk ettim kıyl ü kalini
    Baş açık ayak yalını
    Çağırayım Mevlam seni

    Yunus okur diller ile
    Ol kumru bülbüller ile
    Hakkı seven kullar ile
    Çağırayım Mevlam seni

    Elhamdülillah

    Haktan gelen şerbeti içtik elhamdulillah
    Şol kudret denizini geçtik elhamdulillah
    Şol karşıki dağları meşeleri bağları
    Sağlık safalık ile aştık elhamdulillah

    Kuru idik yaş olduk kanatlandık kuş olduk
    Birbirmize eş olduk uçtuk elhamdulillah
    Vardığımız illere şol safa gönüllere
    Halka tapduk manisin saçtık elhamdulillah

    Beri gel barışalım yad isen bilişelim
    Atımız eğerlendi estik elhamdulillah
    İndik Rum’u kışladık çok hayır şer işledik
    Uş bahar geldi geri göçtük elhamdulillah

    Dirildik pınar olduk irkildik ırmak olduk
    Artık denize dolduk taştık elhamdulillah
    Taptuğun tapusuna kul olduk kapusuna
    Yunus miskin çiğ idik piştik elhamdulillah

    Ey Yarenler Ey Kardeşler Korkarım Ben Ölem Deyi

    Ey yarenler ey kardeşler korkarım ben ölem deyi
    Öldüğüme kayırmazam ettiğimi bulam deyi

    Bir gün görünür gözüme ayıbım vuralar yüzüme
    Endişeden del’olmuşum nidem ben ne kılam deyi

    Eğer gerçek kul imişsem ona kulluk kıla idim
    Ağlayaydım bu dünyada yarın onda gülem deyi

    Hemin geldim bu dünyaya nefsime kulluk eyleyi
    İyi amel işlemedim azaptan kurtulam deyi

    Ey biçare miskin Yunus günahım çok neyleyeyim
    Sığındım ol Allah’ıma dedi hem afvedem deyi

    Gel Gör Beni Aşk Neyledi

    Ben yürürüm yane yane
    Aşk boyadi beni kane
    Ne âkilem ne divâne
    Gel gör beni aşk neyledi

    Gâh eserim yeller gibi
    Gâh tozarim yollar gibi
    Gâh akarim seller gibi
    Gel gör beni aşk neyledi

    Akarsulayin çaglarim
    Dertli cigerim daglarim
    Şeyhim anuban aglarim
    Gel gör beni aşk neyledi

    Ya elim al kaldir beni
    Ya vaslina erdir beni
    Çok aglattin güldür beni
    Gel gör beni aşk neyledi

    Ben yürürüm ilden ile
    Şeyh anarim dilden dile
    Gurbette hâlim kim bile
    Gel gör beni aşk neyledi

    Mecnun oluban yürürüm
    O yari düşte görürüm
    Uyanip melûl olurum
    Gel gör beni aşk neyledi

    Miskin Yunus biçâreyim
    Baştan ayaga yâreyim
    Dost ilinden âvâreyim
    Gel gör beni aşk neyledi

    İster İdim Allah’ı

    İster idim Allah’ı buldum ise ne oldu
    Ağlar idim dün ü gün güldüm ise ne oldu

    Erenler meydanında yuvarlanır top idim
    Padişah çevganında kaldım ise ne oldu

    Erenler sohbetinde deste kızıl gül idim
    Açıldım ele geldim soldum ise ne oldu

    Âlimler ulemalar medresede buldusa
    Ben harabat içinde buldum ise ne oldu

    İşit Yunus’u işit yine deli oldu hoş
    Erenler manisine daldım ise ne oldu

    İlim İlim Bilmektir

    İlim ilim bilmektir
    İlim kendin bilmektir
    Sen kendini bilmezsin
    Ya nice okumaktır

    Okumaktan murat ne
    Kişi Hak’kı bilmektir
    Çün okudun bilmezsin
    Ha bir kuru emektir

    Okudum bildim deme
    Çok taat kıldım deme
    Eğer Hak bilmez isen
    Abes yere yelmektir

    Dört kitabın ma’nisi
    Bellidir bir elifte
    Sen elifi bilmezsin
    Bu nice okumaktır

    Yiğirmi dokuz hece
    Okursun uçtan uca
    Sen elif dersin hoca
    Ma’nisi ne demektir

    Yunus Emre der hoca
    Gerekse bin var hacca
    Hepisinden iyice
    Bir gönüle girmektir





+ Yorum Gönder