Konusunu Oylayın.: Arafat'ta Duanın Âdâbı

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Arafat'ta Duanın Âdâbı
  1. 09.Eylül.2012, 15:34
    1
    Misafir

    Arafat'ta Duanın Âdâbı

  2. 09.Eylül.2012, 19:05
    2
    Hoca
    Moderatör

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 06.Şubat.2007
    Üye No: 11
    Mesaj Sayısı: 29,584
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 335
    Bulunduğu yer: çalışma odam:)

    Cevap: Arafat'ta Duanın Âdâbı




    ARAFAT'TA DUANIN ÂDÂBI



    Eûzü billâhi mineş şeytânir racîm

    Bismilâhir rahmânir rahîm

    Elhamdü lillâhi rabbil âlemîn Alâ külli hâlin ve fî külli hîn Ves salâtü ves selâmü alâ seyyidil evvelîne vel âhirîn Senedinâ ve mededinâ muhammedinil mustafâ ve âlihî ve sahbihî ve men tebiahû biihsânin zevis sıdkı vel vefâ



    Allah-u Teâlâ Hazretleri, evinden çıktığı andan itibaren hacının duasını makbul ediyor

    Onun için ârif halkımız, hacıyı ağırlamayı ganîmet bilirler; Allah râzı olsun Kendi beldelerinden otobüsle geçen hacıları, konaklayan hacıları kapışırlar, evlerine alırlar; çünkü duası makbuldür

    Huduttan karşılıyacaklar sizleri Şenliklerle karşılayacaklar Bakacaksınız; onların geçmesinin yasak olduğu yerde, parmaklıkların öbür tarafında, hasretle sizi bekleyip duruyorlar Onlar sizi görünce, boynunuza sarılacaklar, duanızı bekleyecekler Çünkü, hacı evine dönünceye kadar duası makbuldür Duasını Allah'ın kabul etmesi için senet verdiği, kapı açtığı insanlarız elhamdü lillâh

    Sonra mücâhid, gazi, gazaya çıktığından dönünceye kadar duası makbuldür

    Sonra, Müslümanın müslüman kardeşine, onun gıyabında yaptığı dua makbuldür Hem de Peygamber SAS Hazretleri buyuruyor ki: "En süratle kabul olunan dualardan birisi budur" Ve bir kimse, bir müslüman kardeşi için bir hayır duada bulunursa; baş ucundaki bir melek de ona âmin der ve "Yâ Rabbi! Bu kulunun o kardeşi için istediğinin mislini, sen de buna ver Onun için istediğini buna da ver yâ Rabbi!" diye melek dua eder

    Sonra, berî oluncaya kadar, hastalıktan kurtuluncaya kadar hastanın duası makbuldür

    Sonra, yolcunun, garibanın duası makbuldür Boynu büküktür, yolcudur, yoldadır, sefer halindedir Hali zordur, işi zordur Nerede barınacağı belli değildir Karnı açtır, üstü başı tozludur, topraklıdır Kendisinin kadrini kıymetini bilen, seven kimselerden uzaktadır Onun duası makbuldür

    Sonra zulme uğrayan, mazlûm kimsenin duası makbuldür; kâfir bile olsa Kâfir bile olsa, zulme uğrayan insan elini açıp beddua etti mi, Allah'tan bir şey istedi mi, zâlim aleyhine bir duada bulundu mu, sür'atle kabul olur (velev bağde hîn) Yâni, kısa bir fasıla bile olsa Bir şey olmuyor filân sandığı bir sırada, (ehaznâhüm bağteten) ansızın Allah-u Teâlâ Hazretleri, o zalimi alır, boynunu büker, yere çalar Mazlumun duası da makbuldür


    Şimdi, şöyle konuştuklarımıza bir bakacak olursak; bir taraftan yolcuyuz, bir taraftan Allah yolunda --Allah niyetlerimizi hâlis eylesin, kusurlarımızı affeylesin-- haccetmeğe çıkmışız

    Sonra, öyle bir yerdeyiz ki, peygamberlerin cevlângâhıdır burası Peygamberlerin cevelân ettiği yerdir İbrâhim AS gelmiş dolaşmıştır buralarda Peygamber SAS Efendimiz haccetmiştir, devesinin üstünde vedâ hutbesini burada îrad etmiştir Daha önce peygamberler buralarda dolaşmışlar, bu mübârek yerler onların da mâlûmu idi Hazret-i Adem Atamız'dan beri mübârekliği müsellem olan, füyûzâtı müsellem olan bir yerde bulunuyoruz

    Ve öyle bir zamanda bulunuyoruz ki, arafe gününde bulunuyoruz Bu arafe günü de Allah'ın kulları en çok affettiği, bağışladığı günlerdendir


    Onun için, Allah-u Teâlâ Hazretleri, elimize zâten bize çok büyük imkânlar vermiş Zâten duyûfür Rahmân olduğumuz için, Rahmân olan Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin yüzümüz kara da olsa, suçumuz çok da olsa, misafirleri olduğumuzdan; ev sahibi de kerem sahibi olduğundan, evin sahibi ekremül ekremîn olduğundan; zâten bize müsaade etmiş, "Sizin dualarınızı kabul edeceğim!" demiş

    Ne mutlu başını önüne eğip de, aklını kullanıp da, tefekkürlere dalıp da, vaktini zayi etmeyip de zamanını dualar ile, zikirler ile değerlendirene Çünkü fırsat elimizde, kapı açılmış, imkân verilmiş; "İste kulum!" denilmiş Kulun istemesine kalmış oluyor iş Allah-u Teâlâ Hazretleri, cümlemizi bu güzellikleri sezenlerden eylesin


    Onun için ben demin arkadaşlarımla konuşurken dedim ki, "Konuşmaları peşpeşe yapmayalım! Arada yarım saat fasıla verelim, 45 dakika fasıla verelim, bir saat fasıla verelim! Kardeşlerimiz çekilsinler çadırın bir kenarına Kapatsınlar gözlerini Düşünsünlar eski günahlarını Allah'ın nimetlerini düşünsünler Ben Rabbimden burda ne isteyeyim diye düşünsünler Açsınlar ağızlarını, Allah-u Teâlâ Hazretleri ile samîmî dertleşsirler, münâcaat etsinler, fısıldaşsınlar; bağırmaya lüzum yok"

    Çünkü, "Sen uzak bir yerdekine bağırmıyorsun, sağıra seslenmiyorsun; ne diye bağırıyorsun?" diyor Peygamber Efendimiz Düşüneceğiz, boynumuzu bükeceğiz Peygamber SAS Efendimiz bize duaların ne güzellerini öğretmiş; onlardan ibret alacağız

    Tabii duanın makbul olması için, bize duaların padişahı Fâtiha'da örnek var Fâtiha'da;


    "İhdinas sırâtal müstakîm" diye mi başlıyoruz? Hayır


    (Bismillâhir rahmânir rahîm Elhamdü lillâhi rabbil âlemîn) diye başlıyoruz

    Yâ Rabbi, her türlü övgü senin, her türlü medh ü senâ senin Her noksandan münezzehsin, her kemâlâta sahipsin Her şeyi bilirsin, her şeyi görürsün Her şeye kadirsin Kulların dualarına icâbet edersin Her şeyin hikmetlidir, her şeyin ibretlidir

    Etrafımızdaki olaylarda ibretler vardır Kâinâtın hilkatinde ibretler vardır Gece ile gündüzün peşpeşe gelmesinde ibretler vardır Yazın kışın peşpeşe gelmesinde hikmetler vardır Yerden biten otlarda, ağaçlarda hikmetler vardır Tohumların ağaç olmasında hikmetler vardır, meyve vermesinde hikmetler vardır Aynı toprakta yetişen, biten bir takım bitkilerin meyvalarının kimisinin ekşi, kimisinin tatlı, kimisinin mayhoş, kimisinin şu veya bu şekilde olmasında, renklerinin farklı farklı olmasında ibretler vardır

    Allah-u Teâlâ Hazretleri bir böcek yaratmıştır; sayısını saymakla tüketemezsin! Birisi ötekisine benzemez Bir çiçek cinsi yaratmıştır; çiçeklerin çeşitlerini saymakla bitiremezsin! Göz önünden geçirmekle tamamlayamazsın

    Gül vardır; gülün üçyüz çeşidi vardır, beşyüz çeşidi vardır Rahmetli İsmail Hakkı Hattat, Çengelköyü'nde mübareğin bir bahçesi varmış; üçyüz-dörtyüz çeşit gülü adıyla bilirmiş, bahçesinde yetiştirirmiş Bir gül çiçeğinde Allah-u Teâlâ Hazretleri, renk bakımından, koku bakımından kudretini gösteriyor Tâ ki biz hamd edelim diye


    (Fetebârekallahu ahsenül hâlikîn) Ne yaratma gücün var yâ Rabbi! Nelere kadirsin yâ Rabbi

    Biz bir şeyi yapacak olsak; bir çeşit yaparız, takılır kalırız Bir söz söyleyecek olsak, ikinci cümlesini değiştirip söylemeyi bilemeyiz Sen yâ Rabbi, bir gül çiçeğine kaç çeşit renk vermişsin! Kaç çeşit koku vermişsin Sümbülü başka türlü yaratmışsın yâ Rabbi; güle hiç benzemiyor, salkım salkım Kokularını farklı yapmışsın Lâlenin hali bir başka ömür Yâseminin kokusu insanı mest eder Yâ Rabbi neler yaratmışsın!" diye insan; işte, "Elhamdü lillâhi rabbil âlemîn" diye Allah-u Teâlâ Hazretleri'ni tefekkürle ve onu öğmekle başlıyor işe Bizim de işimiz o Bizim de zâten burada söylediğimiz ne:


    (Lebbeyk, allahümme lebbeyk! Lebbeyke lâ şerîke leke lebbeyk! İnnel hamde ven ni'mete leke vel mülk Lâ şerîke lek ) (3 defa)

    Yâni mülkün Allah'ın mülkü olduğunu, her türlü hamdin onun olduğunu, kâinâtın Allah-u Teâlâ Hazretleri tarafından yönetildiğini ifade ediyoruz

    Duanın âdâbındandır ki, önce Allah-u Teâlâ Hazretleri'ne hamd ü senâ ile başlıyoruz Fâtiha'da da öyle yapmışız, "Elhamdü lillâhi rabbil âlemîn" diye Burada da dua edeceğimizde, yollardan beri dilimize vird edinmişiz, "Lebbeyk, allahümme lebbeyk!" diye Lebbeyk duasında bir istek yok, sadece bir takım beyanlar var: "Yâ Rabbi, emrindeyim! Kat kat emrindeyim yâ Rabbi! Mülk senindir, şerikin yoktur, nazîrin yoktur" diye sadece medih var Sadece bir takım hakikatlerin ikrârı var, itirafı var

    Yâni, Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin varlığını, birliğini, sıfatını ve sıfatlarının en mühimleri olan vahdaniyetini, şeriksiz, nazirsiz olduğunu; mülkün, kudretin, gücün, kuvvetin elinde olduğunu; her şeyin ona yalvararak, ona yönelerek, ona kul olarak hallolacağını; ancak bu duygulara sahib olduktan sonra, insan iyi bir insan olacağından, onu söyleye söyleye geliyoruz


    Tabii ilk önce böyle hamd ile başlanacak Ondan sonra Peygamber SAS Efendimiz'e salât ü selâm getirilecek Salât ü selâm getirilince, Allah-u Teâlâ Hazretleri, salât ü selâmı Peygamber SAS Efendimiz'e melekleri vasıtasıyla ulaştırıyor; "Falancalar, filânca şahıslar sana salât ü selâm ediyorlar!" diye Rasûlüllah SAS Efendimiz, kendisine salât ü selâm edenleri biliyor Yanındaki nurdan defterine kaydettiğine dair, hadis-i şeriflerde ifadeler var İki salât ü selâm arasında yapılan duanın reddedilmeyeceği muhakkak

    Onun için hamd ü senâlar ile, Allah-u Teâlâ Hazretleri hakkındaki imanımızın sıhhatini ifade eden, Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin en çok sevdiği vahdaniyetinin ifadesiyle, şerikinin nazirinin olmadığın ifadesiyle, zâten şimdiye kadar kendi ruh yapımızı, öyle o duaya hazırlamış oluyoruz Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin de icâbetini celbedecek, duayı kabul etmesini celbedecek ikrarları ifâde etmiş oluyoruz


    Ondan sonra, kulun dua etmesi; bu da ibâdet Bu da, kendisi de, dua etmek de başlıbaşına bir ibâdet Onun için, dua etmesini öğrenmemiz lâzım!

    Ben şuna benzetiyorum muhterem kardeşlerim: İki insan, yeni tanışmış insanlar olsalar, şöyle bir karşılaşsalar, bir odada yanyana getirilseler, birbirlerine ne konuşacaklarını bilemezler Eğer usta konuşmacılar değillerse, sohbetleri tatlı olan insanlar değillerse; iki yabancı insan, birbirlerine karşılıklı bakarlar, otururlar, ne söyleyeceklerini bilemezler Demek ki, sohbetin âdâbını bilmek lâzım Demek ki konuşmanın âdâbını bilmek lâzım, konuşkan olmak lâzım, sözü açmasını bilmek lâzım, karşı tarafın gönlünü yapmasını bilmek lâzım

    Bu, insanlar arasındaki muâşeretimizde, kendi aramızdaki kardeşliğimizde çok önemli Tatlı dil Mü'minin en büyük vasıflarından biri, güleç yüzlülük, tatlı dillilik, geçimlilik, sevimlilik, gönül alıcılık, gönül yapmak, kalb yıkmamak gibi şeyler Bunları öğreneceğiz

    Bunları bazan öğreniyor da insan, ticârî sebeple öğreniyor Tüccar olduğu için, dükkâna gelen müşterisinin gönlünü yapması gerektiğinden, malı mutlaka ona beğendirmesi gerektiğinden, ticâret erbâbı tatlı dilli oluyor Biliyorlar bunu, öğreniyorlar

    Gün görmüş insanlar öğreniyorlar Evine geleni gideni çok olduğu için, tabii onun kapısı devamlı açıktır, misafiri çoktur O zat-ı muhterem de böyle tatlı konuşmasını bilir


    İşte bunun gibi muhterem kardeşlerim, kulların da Rabbi ile edebi --edeb meallah-- nasıl olacak? Rabbine duanın şekli nasıl olacak? Rabbiyle başbaşa kaldığı zaman münâcaatı nasıl olacak? Tenhada kaldığı zaman Rabbine nasıl yönelecek? Bunun tecrübesini de kazanması lâzım insanların!

    Şaşılacak bir şey ki, insanların çoğu bu hususta tecrübeli değil İki dakika bir yere kapatsan; zor durur, kapıyı pencereyi açıp hemen dışarıya fırlayıp gitmek ister Halbuki, Allah CC ile ibadetin zevkine varmış insanlar; meselâ Peygamber SAS Hazretleri diyor ki:


    (Kurretül aynî fis salâh) "Gözümün şenliği namazda!"

    Yâni, sizin ve bizim nasıl kıldığımız mâlûm bu namazı Çocukların nasıl kıldığı mâlûm İmam-hatip okuluna gidiyormuş bazı çocuklar; ama, namaz kılmıyorlarmış Adam müslüman; fakat, namazlarıÊarada atlatabiliyor Neden? Namazın zevkine varamamış! Rabbül Âlemîn'in huzuruna girmenin, onunla münâcaat etmenin, ona dua etmenin, ona ibâdet etmenin, ona secde etmenin, rukû etmenin, onun karşısında elpençe divan durmanın lezzetini duyamamış

    Sonra, oturduğu zaman nasıl konuşacak, nasıl hareket edecek? Ne isteyecek, ne tarzda isteyecek? Ne yaparsa Allah-u Teâlâ Hazretleri sever? İşte bunları bilmek lâzım! Bu da ayrı bir eğitim işidir Bu da öğrenilmeyince olmuyor


    Biz Hocamız'la Ankara'da bir eve gitmiştik Allah rahmet eylesin, ev sahibi çok zengin bir insan Hocamız bir kenarda oturuyor, ihvân oturuyor Kimisi bakan, kimisi müsteşar, kimisi müdür Böyle seçkin insanlar, üniversite hocaları, profesörler filân var Herkes susuyor ama, edebinden susuyor Büyük bir zâtın meclisinde feyizyâb olmak için boynunu bükmüş; mânevî bakımdan, kim bilir gönül alışverişi neler oluyor herkesin içinde, kabiliyeti nisbetinde Fakat evsahibi o suskunluktan rahatsız oldu "Yâhu ne susuyorsunuz, tanışsanıza, konuşsanıza!" diyor


    Ben hatırlıyorum, Hocamız'a bir başka mübârek şeyh efendi ziyârete gelmişti Ben de Hocamız'ın kapısını açtım, misafirini kabul ettim İkisine baktım, emin olun bir tek kelime konuşmadılar Hoş geldin bile diye bir söz duymadım ben Hoş bulduk diye de bir şey duymadım Belki selâm vermişlerdir; onu hatırlamıyorum Birisi minderin burasına oturdu Ötekisi öbür tarafında evsahibi olarak oturuyordu Herkes de yerlere oturdu Gelen zât-ı muhteremin ihvânı şöyle oturdu Hocamız'ın ihvânı bir tarafta

    Yâni ben öyle sezdim ki, iki hoca efendi gönüllerinden birbirleriyle, ötekilerin hiç anlamayacakları gibi konuştular, görüştüler, biliştiler, seviştiler, kalktılar gittiler Ama ötekiler hiç duymadı, hiç bir şey anlamadı


    İşte insanın Allah-u Teâlâ Hazretleri'ne nasıl ibâdet edeceğini bilmesi lâzım! Rabbinin huzurunda onunla başbaşa, halvet kalmayı öğrenmesi lâzım Halvet ne demek: Hiç kimse olmadan, yalnız başına kalıyorsun Onu öğrenmesi lâzım Geceleyin seccadesini bir yayıp da, Rabbül Âlemîn'nin huzuruna dönüp, kıbleye dönüp de, gözünü kapayıp da bir şeyler söylemesi lâzım

    "--Hocam ben bilemiyorum!"

    Bilemiyorum diye bir şey yok muhterem kardeşlerim! Bizim kompozisyon derslerinde misal olarak verirdik, söylerdik: "Her insan konuşmasını bilir"

    "--Hocam bazısı köylüdür, cahildir, okuma yazması yoktur"

    --Hayır! Herkes konuşmasını bilir!

    "--Nerden belli?"

    --Git sokakta, kenarda oturan, sakin sakin duran bir adamı it, yere düşür Ne yapar? Kalkar, başlar avukat gibi konuşmaya Der ki: "Sen beni ne itiyorsun be adam? Ben sana ne yaptım? Bir kabahatim mi var? Uslu uslu kenarda oturuyorum" Başlar yâni Neden? Haksızlığa uğradı İçinden duygular cûşa geldi O artık onu söyletiyor Hani, "Dert insanı söyletir" demişler

    İşte insanın da, içinin biraz dertli olması lâzım Yâni bu dert nasıl bir dert? Fuzûlî'nin dediği gibi bir dert:


    Aşk derdiyle hoşem el çek ilâcımdan tabîb,
    Kılma derman kim helâkim zehri dermânımdadır


    O aşkı, o hasreti, o sevgiyi bulması; hani, ney'in içinde bir yanıklık var ya, işte o yanıklık gibi bir yanıklığı olması lâzım insanın Günahkâr olabilir, sarhoş olabilir, ayyaş olabilir muhterem kardeşlerim, bir insan Çok kötü bir ömür geçirmiş olabilir Buraya para kazanmak için gelmiş olabilir İşte otobüsleri getirmek için gelmiş olabilir Başka hırsla gelmiş olabilir


    (Lâ taknetû min rahmetillah) Allah CC emrediyor: "Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin!" Ümitsizliğe düşmeyin! "Allah beni affetmez! Ben zift gibi tepeden tırnağa kapkara olmuşum; Allah beni affetmez!" demeyin! O günah olur


    (İnnallahe yağfiruz zünûbe cemîâ İnnehû hüvel gafûrur rahîm) Sen ne kadar çok da günahkâr olsan, suçun çok da olsa; Allah'ın rahmetinden, mağfiretinden de mi daha çok senin günahın? Onu bastıracak kadar mı çok günahın? Yapamazsın ki Tepeden tırnağa günah olsan, yapamazsın o işi Yâni, Allah'ın rahmetiyle hiç bir bakımdan boy ölçüşemezsin Ne yapsan boy ölçüşemezsin


  3. 09.Eylül.2012, 19:05
    2
    Moderatör



    ARAFAT'TA DUANIN ÂDÂBI



    Eûzü billâhi mineş şeytânir racîm

    Bismilâhir rahmânir rahîm

    Elhamdü lillâhi rabbil âlemîn Alâ külli hâlin ve fî külli hîn Ves salâtü ves selâmü alâ seyyidil evvelîne vel âhirîn Senedinâ ve mededinâ muhammedinil mustafâ ve âlihî ve sahbihî ve men tebiahû biihsânin zevis sıdkı vel vefâ



    Allah-u Teâlâ Hazretleri, evinden çıktığı andan itibaren hacının duasını makbul ediyor

    Onun için ârif halkımız, hacıyı ağırlamayı ganîmet bilirler; Allah râzı olsun Kendi beldelerinden otobüsle geçen hacıları, konaklayan hacıları kapışırlar, evlerine alırlar; çünkü duası makbuldür

    Huduttan karşılıyacaklar sizleri Şenliklerle karşılayacaklar Bakacaksınız; onların geçmesinin yasak olduğu yerde, parmaklıkların öbür tarafında, hasretle sizi bekleyip duruyorlar Onlar sizi görünce, boynunuza sarılacaklar, duanızı bekleyecekler Çünkü, hacı evine dönünceye kadar duası makbuldür Duasını Allah'ın kabul etmesi için senet verdiği, kapı açtığı insanlarız elhamdü lillâh

    Sonra mücâhid, gazi, gazaya çıktığından dönünceye kadar duası makbuldür

    Sonra, Müslümanın müslüman kardeşine, onun gıyabında yaptığı dua makbuldür Hem de Peygamber SAS Hazretleri buyuruyor ki: "En süratle kabul olunan dualardan birisi budur" Ve bir kimse, bir müslüman kardeşi için bir hayır duada bulunursa; baş ucundaki bir melek de ona âmin der ve "Yâ Rabbi! Bu kulunun o kardeşi için istediğinin mislini, sen de buna ver Onun için istediğini buna da ver yâ Rabbi!" diye melek dua eder

    Sonra, berî oluncaya kadar, hastalıktan kurtuluncaya kadar hastanın duası makbuldür

    Sonra, yolcunun, garibanın duası makbuldür Boynu büküktür, yolcudur, yoldadır, sefer halindedir Hali zordur, işi zordur Nerede barınacağı belli değildir Karnı açtır, üstü başı tozludur, topraklıdır Kendisinin kadrini kıymetini bilen, seven kimselerden uzaktadır Onun duası makbuldür

    Sonra zulme uğrayan, mazlûm kimsenin duası makbuldür; kâfir bile olsa Kâfir bile olsa, zulme uğrayan insan elini açıp beddua etti mi, Allah'tan bir şey istedi mi, zâlim aleyhine bir duada bulundu mu, sür'atle kabul olur (velev bağde hîn) Yâni, kısa bir fasıla bile olsa Bir şey olmuyor filân sandığı bir sırada, (ehaznâhüm bağteten) ansızın Allah-u Teâlâ Hazretleri, o zalimi alır, boynunu büker, yere çalar Mazlumun duası da makbuldür


    Şimdi, şöyle konuştuklarımıza bir bakacak olursak; bir taraftan yolcuyuz, bir taraftan Allah yolunda --Allah niyetlerimizi hâlis eylesin, kusurlarımızı affeylesin-- haccetmeğe çıkmışız

    Sonra, öyle bir yerdeyiz ki, peygamberlerin cevlângâhıdır burası Peygamberlerin cevelân ettiği yerdir İbrâhim AS gelmiş dolaşmıştır buralarda Peygamber SAS Efendimiz haccetmiştir, devesinin üstünde vedâ hutbesini burada îrad etmiştir Daha önce peygamberler buralarda dolaşmışlar, bu mübârek yerler onların da mâlûmu idi Hazret-i Adem Atamız'dan beri mübârekliği müsellem olan, füyûzâtı müsellem olan bir yerde bulunuyoruz

    Ve öyle bir zamanda bulunuyoruz ki, arafe gününde bulunuyoruz Bu arafe günü de Allah'ın kulları en çok affettiği, bağışladığı günlerdendir


    Onun için, Allah-u Teâlâ Hazretleri, elimize zâten bize çok büyük imkânlar vermiş Zâten duyûfür Rahmân olduğumuz için, Rahmân olan Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin yüzümüz kara da olsa, suçumuz çok da olsa, misafirleri olduğumuzdan; ev sahibi de kerem sahibi olduğundan, evin sahibi ekremül ekremîn olduğundan; zâten bize müsaade etmiş, "Sizin dualarınızı kabul edeceğim!" demiş

    Ne mutlu başını önüne eğip de, aklını kullanıp da, tefekkürlere dalıp da, vaktini zayi etmeyip de zamanını dualar ile, zikirler ile değerlendirene Çünkü fırsat elimizde, kapı açılmış, imkân verilmiş; "İste kulum!" denilmiş Kulun istemesine kalmış oluyor iş Allah-u Teâlâ Hazretleri, cümlemizi bu güzellikleri sezenlerden eylesin


    Onun için ben demin arkadaşlarımla konuşurken dedim ki, "Konuşmaları peşpeşe yapmayalım! Arada yarım saat fasıla verelim, 45 dakika fasıla verelim, bir saat fasıla verelim! Kardeşlerimiz çekilsinler çadırın bir kenarına Kapatsınlar gözlerini Düşünsünlar eski günahlarını Allah'ın nimetlerini düşünsünler Ben Rabbimden burda ne isteyeyim diye düşünsünler Açsınlar ağızlarını, Allah-u Teâlâ Hazretleri ile samîmî dertleşsirler, münâcaat etsinler, fısıldaşsınlar; bağırmaya lüzum yok"

    Çünkü, "Sen uzak bir yerdekine bağırmıyorsun, sağıra seslenmiyorsun; ne diye bağırıyorsun?" diyor Peygamber Efendimiz Düşüneceğiz, boynumuzu bükeceğiz Peygamber SAS Efendimiz bize duaların ne güzellerini öğretmiş; onlardan ibret alacağız

    Tabii duanın makbul olması için, bize duaların padişahı Fâtiha'da örnek var Fâtiha'da;


    "İhdinas sırâtal müstakîm" diye mi başlıyoruz? Hayır


    (Bismillâhir rahmânir rahîm Elhamdü lillâhi rabbil âlemîn) diye başlıyoruz

    Yâ Rabbi, her türlü övgü senin, her türlü medh ü senâ senin Her noksandan münezzehsin, her kemâlâta sahipsin Her şeyi bilirsin, her şeyi görürsün Her şeye kadirsin Kulların dualarına icâbet edersin Her şeyin hikmetlidir, her şeyin ibretlidir

    Etrafımızdaki olaylarda ibretler vardır Kâinâtın hilkatinde ibretler vardır Gece ile gündüzün peşpeşe gelmesinde ibretler vardır Yazın kışın peşpeşe gelmesinde hikmetler vardır Yerden biten otlarda, ağaçlarda hikmetler vardır Tohumların ağaç olmasında hikmetler vardır, meyve vermesinde hikmetler vardır Aynı toprakta yetişen, biten bir takım bitkilerin meyvalarının kimisinin ekşi, kimisinin tatlı, kimisinin mayhoş, kimisinin şu veya bu şekilde olmasında, renklerinin farklı farklı olmasında ibretler vardır

    Allah-u Teâlâ Hazretleri bir böcek yaratmıştır; sayısını saymakla tüketemezsin! Birisi ötekisine benzemez Bir çiçek cinsi yaratmıştır; çiçeklerin çeşitlerini saymakla bitiremezsin! Göz önünden geçirmekle tamamlayamazsın

    Gül vardır; gülün üçyüz çeşidi vardır, beşyüz çeşidi vardır Rahmetli İsmail Hakkı Hattat, Çengelköyü'nde mübareğin bir bahçesi varmış; üçyüz-dörtyüz çeşit gülü adıyla bilirmiş, bahçesinde yetiştirirmiş Bir gül çiçeğinde Allah-u Teâlâ Hazretleri, renk bakımından, koku bakımından kudretini gösteriyor Tâ ki biz hamd edelim diye


    (Fetebârekallahu ahsenül hâlikîn) Ne yaratma gücün var yâ Rabbi! Nelere kadirsin yâ Rabbi

    Biz bir şeyi yapacak olsak; bir çeşit yaparız, takılır kalırız Bir söz söyleyecek olsak, ikinci cümlesini değiştirip söylemeyi bilemeyiz Sen yâ Rabbi, bir gül çiçeğine kaç çeşit renk vermişsin! Kaç çeşit koku vermişsin Sümbülü başka türlü yaratmışsın yâ Rabbi; güle hiç benzemiyor, salkım salkım Kokularını farklı yapmışsın Lâlenin hali bir başka ömür Yâseminin kokusu insanı mest eder Yâ Rabbi neler yaratmışsın!" diye insan; işte, "Elhamdü lillâhi rabbil âlemîn" diye Allah-u Teâlâ Hazretleri'ni tefekkürle ve onu öğmekle başlıyor işe Bizim de işimiz o Bizim de zâten burada söylediğimiz ne:


    (Lebbeyk, allahümme lebbeyk! Lebbeyke lâ şerîke leke lebbeyk! İnnel hamde ven ni'mete leke vel mülk Lâ şerîke lek ) (3 defa)

    Yâni mülkün Allah'ın mülkü olduğunu, her türlü hamdin onun olduğunu, kâinâtın Allah-u Teâlâ Hazretleri tarafından yönetildiğini ifade ediyoruz

    Duanın âdâbındandır ki, önce Allah-u Teâlâ Hazretleri'ne hamd ü senâ ile başlıyoruz Fâtiha'da da öyle yapmışız, "Elhamdü lillâhi rabbil âlemîn" diye Burada da dua edeceğimizde, yollardan beri dilimize vird edinmişiz, "Lebbeyk, allahümme lebbeyk!" diye Lebbeyk duasında bir istek yok, sadece bir takım beyanlar var: "Yâ Rabbi, emrindeyim! Kat kat emrindeyim yâ Rabbi! Mülk senindir, şerikin yoktur, nazîrin yoktur" diye sadece medih var Sadece bir takım hakikatlerin ikrârı var, itirafı var

    Yâni, Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin varlığını, birliğini, sıfatını ve sıfatlarının en mühimleri olan vahdaniyetini, şeriksiz, nazirsiz olduğunu; mülkün, kudretin, gücün, kuvvetin elinde olduğunu; her şeyin ona yalvararak, ona yönelerek, ona kul olarak hallolacağını; ancak bu duygulara sahib olduktan sonra, insan iyi bir insan olacağından, onu söyleye söyleye geliyoruz


    Tabii ilk önce böyle hamd ile başlanacak Ondan sonra Peygamber SAS Efendimiz'e salât ü selâm getirilecek Salât ü selâm getirilince, Allah-u Teâlâ Hazretleri, salât ü selâmı Peygamber SAS Efendimiz'e melekleri vasıtasıyla ulaştırıyor; "Falancalar, filânca şahıslar sana salât ü selâm ediyorlar!" diye Rasûlüllah SAS Efendimiz, kendisine salât ü selâm edenleri biliyor Yanındaki nurdan defterine kaydettiğine dair, hadis-i şeriflerde ifadeler var İki salât ü selâm arasında yapılan duanın reddedilmeyeceği muhakkak

    Onun için hamd ü senâlar ile, Allah-u Teâlâ Hazretleri hakkındaki imanımızın sıhhatini ifade eden, Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin en çok sevdiği vahdaniyetinin ifadesiyle, şerikinin nazirinin olmadığın ifadesiyle, zâten şimdiye kadar kendi ruh yapımızı, öyle o duaya hazırlamış oluyoruz Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin de icâbetini celbedecek, duayı kabul etmesini celbedecek ikrarları ifâde etmiş oluyoruz


    Ondan sonra, kulun dua etmesi; bu da ibâdet Bu da, kendisi de, dua etmek de başlıbaşına bir ibâdet Onun için, dua etmesini öğrenmemiz lâzım!

    Ben şuna benzetiyorum muhterem kardeşlerim: İki insan, yeni tanışmış insanlar olsalar, şöyle bir karşılaşsalar, bir odada yanyana getirilseler, birbirlerine ne konuşacaklarını bilemezler Eğer usta konuşmacılar değillerse, sohbetleri tatlı olan insanlar değillerse; iki yabancı insan, birbirlerine karşılıklı bakarlar, otururlar, ne söyleyeceklerini bilemezler Demek ki, sohbetin âdâbını bilmek lâzım Demek ki konuşmanın âdâbını bilmek lâzım, konuşkan olmak lâzım, sözü açmasını bilmek lâzım, karşı tarafın gönlünü yapmasını bilmek lâzım

    Bu, insanlar arasındaki muâşeretimizde, kendi aramızdaki kardeşliğimizde çok önemli Tatlı dil Mü'minin en büyük vasıflarından biri, güleç yüzlülük, tatlı dillilik, geçimlilik, sevimlilik, gönül alıcılık, gönül yapmak, kalb yıkmamak gibi şeyler Bunları öğreneceğiz

    Bunları bazan öğreniyor da insan, ticârî sebeple öğreniyor Tüccar olduğu için, dükkâna gelen müşterisinin gönlünü yapması gerektiğinden, malı mutlaka ona beğendirmesi gerektiğinden, ticâret erbâbı tatlı dilli oluyor Biliyorlar bunu, öğreniyorlar

    Gün görmüş insanlar öğreniyorlar Evine geleni gideni çok olduğu için, tabii onun kapısı devamlı açıktır, misafiri çoktur O zat-ı muhterem de böyle tatlı konuşmasını bilir


    İşte bunun gibi muhterem kardeşlerim, kulların da Rabbi ile edebi --edeb meallah-- nasıl olacak? Rabbine duanın şekli nasıl olacak? Rabbiyle başbaşa kaldığı zaman münâcaatı nasıl olacak? Tenhada kaldığı zaman Rabbine nasıl yönelecek? Bunun tecrübesini de kazanması lâzım insanların!

    Şaşılacak bir şey ki, insanların çoğu bu hususta tecrübeli değil İki dakika bir yere kapatsan; zor durur, kapıyı pencereyi açıp hemen dışarıya fırlayıp gitmek ister Halbuki, Allah CC ile ibadetin zevkine varmış insanlar; meselâ Peygamber SAS Hazretleri diyor ki:


    (Kurretül aynî fis salâh) "Gözümün şenliği namazda!"

    Yâni, sizin ve bizim nasıl kıldığımız mâlûm bu namazı Çocukların nasıl kıldığı mâlûm İmam-hatip okuluna gidiyormuş bazı çocuklar; ama, namaz kılmıyorlarmış Adam müslüman; fakat, namazlarıÊarada atlatabiliyor Neden? Namazın zevkine varamamış! Rabbül Âlemîn'in huzuruna girmenin, onunla münâcaat etmenin, ona dua etmenin, ona ibâdet etmenin, ona secde etmenin, rukû etmenin, onun karşısında elpençe divan durmanın lezzetini duyamamış

    Sonra, oturduğu zaman nasıl konuşacak, nasıl hareket edecek? Ne isteyecek, ne tarzda isteyecek? Ne yaparsa Allah-u Teâlâ Hazretleri sever? İşte bunları bilmek lâzım! Bu da ayrı bir eğitim işidir Bu da öğrenilmeyince olmuyor


    Biz Hocamız'la Ankara'da bir eve gitmiştik Allah rahmet eylesin, ev sahibi çok zengin bir insan Hocamız bir kenarda oturuyor, ihvân oturuyor Kimisi bakan, kimisi müsteşar, kimisi müdür Böyle seçkin insanlar, üniversite hocaları, profesörler filân var Herkes susuyor ama, edebinden susuyor Büyük bir zâtın meclisinde feyizyâb olmak için boynunu bükmüş; mânevî bakımdan, kim bilir gönül alışverişi neler oluyor herkesin içinde, kabiliyeti nisbetinde Fakat evsahibi o suskunluktan rahatsız oldu "Yâhu ne susuyorsunuz, tanışsanıza, konuşsanıza!" diyor


    Ben hatırlıyorum, Hocamız'a bir başka mübârek şeyh efendi ziyârete gelmişti Ben de Hocamız'ın kapısını açtım, misafirini kabul ettim İkisine baktım, emin olun bir tek kelime konuşmadılar Hoş geldin bile diye bir söz duymadım ben Hoş bulduk diye de bir şey duymadım Belki selâm vermişlerdir; onu hatırlamıyorum Birisi minderin burasına oturdu Ötekisi öbür tarafında evsahibi olarak oturuyordu Herkes de yerlere oturdu Gelen zât-ı muhteremin ihvânı şöyle oturdu Hocamız'ın ihvânı bir tarafta

    Yâni ben öyle sezdim ki, iki hoca efendi gönüllerinden birbirleriyle, ötekilerin hiç anlamayacakları gibi konuştular, görüştüler, biliştiler, seviştiler, kalktılar gittiler Ama ötekiler hiç duymadı, hiç bir şey anlamadı


    İşte insanın Allah-u Teâlâ Hazretleri'ne nasıl ibâdet edeceğini bilmesi lâzım! Rabbinin huzurunda onunla başbaşa, halvet kalmayı öğrenmesi lâzım Halvet ne demek: Hiç kimse olmadan, yalnız başına kalıyorsun Onu öğrenmesi lâzım Geceleyin seccadesini bir yayıp da, Rabbül Âlemîn'nin huzuruna dönüp, kıbleye dönüp de, gözünü kapayıp da bir şeyler söylemesi lâzım

    "--Hocam ben bilemiyorum!"

    Bilemiyorum diye bir şey yok muhterem kardeşlerim! Bizim kompozisyon derslerinde misal olarak verirdik, söylerdik: "Her insan konuşmasını bilir"

    "--Hocam bazısı köylüdür, cahildir, okuma yazması yoktur"

    --Hayır! Herkes konuşmasını bilir!

    "--Nerden belli?"

    --Git sokakta, kenarda oturan, sakin sakin duran bir adamı it, yere düşür Ne yapar? Kalkar, başlar avukat gibi konuşmaya Der ki: "Sen beni ne itiyorsun be adam? Ben sana ne yaptım? Bir kabahatim mi var? Uslu uslu kenarda oturuyorum" Başlar yâni Neden? Haksızlığa uğradı İçinden duygular cûşa geldi O artık onu söyletiyor Hani, "Dert insanı söyletir" demişler

    İşte insanın da, içinin biraz dertli olması lâzım Yâni bu dert nasıl bir dert? Fuzûlî'nin dediği gibi bir dert:


    Aşk derdiyle hoşem el çek ilâcımdan tabîb,
    Kılma derman kim helâkim zehri dermânımdadır


    O aşkı, o hasreti, o sevgiyi bulması; hani, ney'in içinde bir yanıklık var ya, işte o yanıklık gibi bir yanıklığı olması lâzım insanın Günahkâr olabilir, sarhoş olabilir, ayyaş olabilir muhterem kardeşlerim, bir insan Çok kötü bir ömür geçirmiş olabilir Buraya para kazanmak için gelmiş olabilir İşte otobüsleri getirmek için gelmiş olabilir Başka hırsla gelmiş olabilir


    (Lâ taknetû min rahmetillah) Allah CC emrediyor: "Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin!" Ümitsizliğe düşmeyin! "Allah beni affetmez! Ben zift gibi tepeden tırnağa kapkara olmuşum; Allah beni affetmez!" demeyin! O günah olur


    (İnnallahe yağfiruz zünûbe cemîâ İnnehû hüvel gafûrur rahîm) Sen ne kadar çok da günahkâr olsan, suçun çok da olsa; Allah'ın rahmetinden, mağfiretinden de mi daha çok senin günahın? Onu bastıracak kadar mı çok günahın? Yapamazsın ki Tepeden tırnağa günah olsan, yapamazsın o işi Yâni, Allah'ın rahmetiyle hiç bir bakımdan boy ölçüşemezsin Ne yapsan boy ölçüşemezsin


  4. 09.Eylül.2012, 19:05
    3
    Hoca
    Moderatör

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 06.Şubat.2007
    Üye No: 11
    Mesaj Sayısı: 29,584
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 335
    Bulunduğu yer: çalışma odam:)

    Cevap: Arafat'ta Duanın Âdâbı

    Onun için, Allah'ın rahmeti cûşa geldi mi, rahmet deryası çoştu mu;

    Taştı rahmet deryâsı,
    Gark oldu cümle âsi

    O zaman, âsiler gark olur, yıkanır, temizlenir, paklanır

    Almanya'dan bir kardeşimiz hacca gelmeye niyetlenmiş --Aziz ve muhterem kardeşlerim! Hoşuma giden bir olmuş hadisedir; size naklediyorum-- Gitmiş, fabrikanın müdürüne, demiş ki:
    "--Ben bir ay izin istiyorum, seyahata çıkacağım!"

    Müdür demiş ki:

    "--Fabrikanın halini biliyorsun, şimdi izin istemenin sırası mı? Sıkışık durumdayız Üretim yapmak lâzım! Sen benim vaz geçilmez elemanımsın, elimde senin gibisi yok İzin veremem sana!" demiş

    "--Yok, ben izini mutlaka istiyorum"

    "--Niye?" demiş

    "--Ben dinî görevimi yapacağım, hacca gideceğim ben!"
    "--Canım şimdi gitme, başka zaman git!"

    "--Hayır! Sen beni işten atsan ve bütün işçilik haklarım yansa, çok zarara uğrasam da yine gideceğim!" demiş "Bu benim yapmam gereken bir vazife olduğu için, ben bu vazifeyi mutlaka yapacağım!" demiş

    Adam şöyle başını önüne eğmiş Bakmış ki, hiç çaresi yok:

    "--Muhammed'e desen ki, 'Benim fabrika müdürü Hans beni bırakmadı yâ Muhammed!' desen olmaz mı?"

    "--Olmaz! O Allah'ın emri; mâzeret olmaz!" demiş
    O zaman, Allah'ın emri deyince, şöyle boynunu bükmüş müdür:

    "--Peki, sana müsaade ediyorum; git!" demiş
    Arkadaşımız hacca gelmiş Hac vazifesini yapmış Ama hacca gelirken, müdürle vedalaşmağa gittiğinde Alman müdür demiş ki:

    "--Gittiğin yerde Muhammed'e benden de selâm söyle!" demiş
    Arkadaşımız anlatıyor: "Şimdi Medine-i Münevvere'ye ziyarete gittim Geçtim Türbe-i Saadet'in, Şebeke-i Saadet'in karşısına 'Essalâtü ves selâmü aleyke yâ rasûlallah!' diye salât ü selâmımı, duamı, ilticâmı, her şeyimi yaptım Orda aklıma geliverdi Hans'ın selâmı Yâhu adam hristiyan Şimdi ben bunu söylesem mi, söylemesem mi filân diye düşündüm kendi kendime" diyor Gözünü kapatmış, ilticâ etmiş, demiş ki: "Yâ Rasûlalah! Benim bir patronum var, Hans isminde Alman ama, selâm gönderdi sana; üzerimde borç kalmasın Hristiyan ama, selâm gönderdi Kusuruma bakma, sana onun için tebliğ ediyorum" demiş "Hans'ın sana selâmı var!" demiş

    Türkiye'ye gitmiş "Vallahî daha Almanya'ya varmadan, Türkiye'de Hans'ın müslüman olduğunu duydum!" diyor Türkiye'de Hans'ın müslüman olduğunu duymuş o işçi kardeşimiz Allah'ın büyüklüğüne bakın! Yâni Rasûlüllah'a bir selâmın büyüklüğüne bakın muhterem kardeşlerim! Sözü edeple söylemenin kıymetine bakın muhterem kardeşlerim! Kalbin temizliğinin önemine bakın muhterem kardeşlerim!
    Bakın bir hristiyan, "Mâdem gidiyorsun, ona benden selâm söyle!" diyor; bu saygısından dolayı Allah ona ebedî saadeti nasib ediyor Cehennemden kurtarıyor, cenneti nasîb ediyor muhterem kardeşlerim!
    Bir Hans, bir Alman böyle sohbetin âdâbını bilirse, konuşmanın usûlünü bilirse, âdâb-ı muâşereti bilirse; biz babadan, dededen müslümanlar, müslüman oğlu müslüman oğlu müslümanlar, biz niye edeb maallahı bilimiyoruz muhterem kardeşlerim? Biz niye Rabbimize münâcaatı bilmiyoruz? Biz niye Rasûlüllah SAS'e ilticâyı bilimiyoruz?

    Bir kardeşimiz gelmiş Peygamber SAS Efendimiz'in Şebeke-i Saadet'inin karşısına Dua etmiş, dua etmiş; istediği haller hasıl olmamış Dua etmiş, dua etmiş; istediği haller hasıl olmamış Kızmış kendisine Demiş ki: "Yâ Rabbi, al bu edepsizin canını burda! Mâdem ki Rasûlüllah benim gözüme görünmüyor, mâdem ki ben o kadar kusurluyum; al yâ Rabbi canımı! Mâdem Rasûlüllah iltifat etmiyor; öleyim burda!" demiş "Açılıverdi perdeler Rasûlüllahı ayan beyan gördüm!" diyor Kendi ağzından anlatıyor bana

    İnsanın kalbi var Allah'ın insana verdiği en büyük nimet, kalb nimeti, gönül nimeti İnsan, o gönül nimetini çalıştırırsa insan oluyor Gönül nimetini çalıştırırsa insan, müslüman oluyor Gönül nimetini çalıştırırsa, insanın gözünden perde açılıyor Gönül nimetini çalıştırırsa, insan sultan oluyor O zaman insan oluyor Öteki türlü, taş gibi oluyor, ağaç gibi oluyor Odun gibi oluyor! Bir işe yaramıyor
    Allah bizi, kalbi müslüman olanlardan eylesin Kalbi ma'rifetullahla yeşerenlerden eylesin Kalbi Allah'ı bilmekle ma'mûr olanlardan eylesin

    Adı müslüman olmak yetmiyor muhterem kardeşlerim! Medine-i Münevvere'de vefat edip de, Baki Kabristanı'na gömülüp de, geceleyin çıkarılıp atılanlardan bahsediliyor Başka diyarlarda vefat edip de, mânevî seferlerle Baki Kabristanı'na getirilip getirilip defnedilenlerden bahsediliyor "Medine, demirci körüğü gibidir Lâyık olmayan insanı süpürür, çıkarır, atar" diye bildiriyor
    Onun için, mühim olan Allah'ın sevgili kulu olmaktır Gerisi dış görünüş, dış boya; biter Yüzüne istediği kadar pudra çalsın, istediği kadar yanağını kırmızıya boyasın, gözüne rastık, rimel bilmem ne sürsün; bir yıkadı mı gider İnsan öyle bir güzelliğe sahib olmalı ki, yıkamakla gitmemeli Kalbini öyle güzelleştirmeli, öyle temizlemeli, öyle müslüman olmalı, öyle sâfî olmalı, öyle güzel bir hali olmalı ki, Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin sevdiği bir kul olmalı İşte o zaman kıymeti var, başka türlü kıymeti yok

    Peygamber SAS Hazretleri bir gün, Ebû Zerr-i Gıfârî Hazretleri'ne galiba, --radıyallahu anh, Allah şefaatine nâil etsin-- sordu:
    "--Yâ Ebâ Zer, şu mescide bak; senin nazarında şu mescidde en kıymetli insan kim?" dedi
    Kimi soruyor Peygamber Efendimiz? Mescid-i Nebevî'deki, Asr-ı saadet'teki sahabeleri soruyor! "Sence en kıymetlisi kim bunların içinde?" dedi O da şöyle mescide baktı, gözü tutan bir insana:
    "--Şu, yâ Rasûlallah!" dedi
    "--Peki Şu mescidde senin gözünün en tutmadığı, en beğenmediğin, en aşağı müslüman saydığın kimse, şahıs kim; bir de onu göster!" dedi
    O da şöyle baktı Sevmediği beğenmediği, hor hakir gördüğü bir kimseye:
    "--Şu, yâ Rasûlallah!" dedi
    Beğendiği şu, beğenmediği bu Peygamber SAS Hazretleri dedi ki:
    "--Yâ Ebâ Zer! Senin o beğenmediğin insan, ötekisinden o kadar daha kıymetli ki, bin tane o adamdan bu daha kıymetli!"

    Bir gün Peygamber SAS böyle ashabıyla otururken dedi ki, "Dikkat edin, şimdi buraya cennetlik birisi gelecek!" dedi Biraz sonra sallana sallana, abdest almış, sakalından, kollarından su akan birisi geldi Abdullah ibn-i Ömer pürdikkat ona şöyle bir baktı; falanca şahıs Çok tanınmış bir kimse değil, kitaplara ismi geçmiş bir insan değil Ama Peygamber Efendimiz "Dikkat edin, biraz sonra buraya bir cennetlik kimse gelecek!" diye önceden bildirdiği için, dikkatli baktı Üç defa tekerrür ediyor bu hadise "Cennetlik birisi gelecek!" diyor, hep bu şahıs geliyor

    Sonra, Abdullah ibn-i Ömer gitti o şahsa dedi ki: "Bu akşam ben senin evinde kalmak istiyorum Babamla aramda bazı meseleler oldu, onun evinde yatmak istemiyorum Beni evine misafir eder misin?" dedi O akşam onun evinde yattı ama, maksadı tarassut etmek Yâni "Bu müslüman niye cennetlik? Ne yapmış da cennetlik olmuş? Niye bu makamı kazanmış?" diye onu araştırmak
    Üç gece bu şekilde misafir oldu Üçüncü gece dedi ki: "Ey filânca! Ben sana bir bahane uydurdum da buraya geldim Şu sebepten geldim: Biz Peygamber Efendimiz'le oturuyorduk 'Şimdi buraya bir cennetlik kimse gelecek!' dedi; sen geldin Senin neden cennetlik olduğunu anlamak için, seni tarassut etmek için evine misafir oldum Ama, sen bizim yaptığımız gibi işler yapıyorsun Yâni, yatsı namazını kılıyorsun, teheccüde kalkıyorsun filân Bildiğimiz ibâdetleri yapıyorsun Sen acaba nerden cenneti kazandın, nasıl cennetlik oldun? Bize söylemediğin, göstermediğin bir şey var mı? "--Yok!" dedi "Ben işte böyle, buyurduğun gibi bir kardeşinizim!" diye cevap verdi o şahıs
    Sonra, Hazret-i Abdullah ondan izin istedi, ayrıldı Giderken arkasından seslendi: "Dur, aklıma bir şey geldi: Bir şeyden ümitleniyorum ki, kalbimde hiç kimseye karşı bir kötülük yoktur; herkesin iyiliğini isterim! Belki Allah ondan dolayı cennetlikler arasında yazmıştır" dedi
    Yâni bu, bir kalb işi muhterem kardeşlerim! Kalbin temizlenmesi işi Üniforma işi değil Allah insanların sûretine bakmıyor, mevkiine bakmıyor, soyuna bakmıyor, parasına bakmıyor, makamına bakmıyor Kalb işi, gönül işi, tefekkür işi, edep işi, ahlâk işi Âdâba riayet etme meselesi İşte onu öğrenmesi lâzım!
    Onu da öğretecek ilim, tasavvuf ilmi Tasavvuf ilmini oturup öğrenmesi lâzım, uygulaması lâzım! Uygulamalı bir ilim; sadece kitabı ezberleyip de, imtihanı olup da başarı kazanılan bir ilim değil Hayatı sürüş tarzı Hayatı mutasavvıfâne sürmeyi öğrenmek lâzım! Rasûlüllah'ın ahlâkıyla ahlâklanmak lâzım! Kur'ân-ı Kerîm'in ahlâkıyla ahlâklanmak lâzım!

    Şimdi bir başka misâl söyleyeceğim: Bizim fakültedeki talebelerimizden birisi hac kafilesine başkan olmuş Dedim:
    "--Nasıl hacılar?"
    "--Hocam, maalesef çoğu gafil! Yedi otobüse başkanlık ettim, hacılarımızın çoğu gafil! 'Kem riyal hâzâ yâ hâc?' diye boyna alışveriş yaptıkları şemsiyenin, malın, kumaşın fiatını soruşturuyorlar 'Aman, bu termosu nerden aldın? Aman bu malı nerden daha ucuza alabilirim? Sen bugün ne aldın; göster bakalım, ben de alayım! Hadi o çarşıya beraber gidelim, bu çarşıyı beraber gezelim! Acaba Harem-i Şerif'in kaç tane minâresi var, kaç tane kapısı var?' veya, 'Sizin memlekette ne var ne yok; anlat bakalım! Sen hangi memlekettensin?' filân Yâni hep Mescid-i Haram'da böyle sohbetle, mâlâya'ni ile geçiyor vakitleri" dedi
    "Yalnız bir tanesi vardı bizim kafilede O bir aşıktı, o bir dervişti Zaten yolda belliydi; zikirde, tesbihte Âdâba riayet ediyor Medine'ye gelince bir coştu; yere indi otobüsten, başladı kumları alnına sürmeğe 'Acaba Rasûlüllah buraya ayağını sürmüş müdür?' diye, ağlaya ağlaya Medine'nin toprağını alnına götürdü O aşık haliyle hac yaptı Başkalarına uymadı, ibâdete kuvvet verdi, Allah rızasına uygun hareket etmeye çalıştı" dedi
    Sonra dönüşe geçmişler Medine'de veyahut daha başka bir yerde rüya görmüş o kardeşimiz Rüyada Rasûlüllah SAS Efendimiz'i görmüş Böyle sedirde oturuyor Sevinerek yanına gitmiş, elini ayağını öpmeye Rasûlüllah Efendimiz SAS demiş ki: "Evlâdım, kâğıt kalem getir de senin haccının kabul olduğunu yazayım!" demiş
    Sevine sevine öbür odaya geçmiş Dosya kâğıdı arıyor kendisine Kalem arıyor, kâğıt arıyor Rasûlüllah bunun haccı makbul hacdır diye yazacak, imzalayacak Öbür odadan beri odaya tekrar geldiği zaman bakmış; Rasûlüllah SAS Efendimiz'in oturduğu yerde, şeyhi oturuyor O da ne demek? Şeyhi Rasûlüllah'ın hakîkî varisi, halifesi demek O da ona işâret yâni Tabii sevinerek kalkmış
    Şimdi muhterem kardeşlerim, haccı yapacaksak böyle olmalı işte! Rüyada bunu görebiliyor musun? Bu iltifatı alabiliyor musun? İşte hac bu

    Yoksa, adına hacı derler İnsan gelmiştir, gitmiştir ama, Allah yardımcımız olsun cümlemize

    Onun için edeb maallah'ı mutlaka öğrenmemiz lâzım! Allah'ın huzurunda, Allah'a kulluğun edebini öğrenmemiz lâzım! Allah-u Teâlâ Hazretleri ile şöyle bir başbaşa, halvette, tenhada, insanlardan uzak kaldığımız zaman, diz çöktüğümüz zaman, Allah'a nasıl dua edeceğimizi, nasıl münâcaat edeceğimizi bilmemiz lâzım! Âdâba alışmamız lâzım, sohbete alışmamız lâzım!
    O da birden olmuyor, burda olmuyor, söylemekle olmuyor İstanbul'da olacak, Ankara'da olacak, Erzurum'da olacak Orda alıştıracaksın, alıştıracaksın; burada uygulamaya, tatbikata geleceksin
    Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin Habîb-i Edîb'i, Muhammed-i Mustafâsı acabâ neler istemiş Allah-u Teâlâ Hazretleri'nden? Kısa dualar ederdi Peygamber Efendimiz Onlardan bazılarını size şöyle şurada okumak istiyorum Meselâ, birisinde diyor ki:

    (Allahümmec'al fî kalbî nûrâ Ve fî lisânî nûrâ Ve fî basarî nûrâ Ve an yemînî nûrâ Ve an yesârî nûrâ Ve min fevkî nûrâ Ve min tahtî nûrâ Ve min emâmî nûrâ Ve min halfî nûrâ Vec'allî fi nefsî nûrâ Ve a'zimlî nûrâ)
    Buhârî ve Müslim rivâyet etmiş bu hadîs-i şerifi

    Ne demek? "Yâ Rabbi benim kalbime nur ver!" diyor Peygamber Efendimiz Yâni, kalbinin içinde bir kandil yanacak, orası aydınlanacak, dışarıdan burası ışıklı görünecek; o mu demek? Hayır! Bu mânevî bir nurdur ki, insan onunla güzellikleri görür Mânevî zevkleri tadar Mânevî bakımdan müşâhedeleri onunla müşâhede etmesi mümkün olur Eğer bu nur olmazsa, insanın kalbi kör olur, kalb gözü kör olur; gerçekleri görmez Anlatsan da anlamaz Doğru düzgün anlatmağa çalışsan da künhüne vakıf olamaz, işin aslına vakıf olamaz Allah hepimize o nuru versin
    Dilimize de o nûru versin Dilde nur olur mu, dili parlayacak mı; o mânâya mı? Hayır! Dili söylediği zaman, Allah'ın rızasına uygun sözü söyleyecek Allah'ın sevdiği şeyi söyleyecek, dili günahlı olmayacak
    Gözü nurlu olacak Hakkı görecek, hakkı müşâhede edecek, sevabı kazanacak Kulağı nurlu olacak Sağı, solu, önü, arkası, yukarısı, aşağısı nurlu olacak
    Allah-u Teâlâ Hazretleri bizi nûrundan mahrum etmesin Zulûmatta, karanlıklarda bırakmasın Bizi kendi nefsimize terk etmesin Bize nefsimizi ıslah etmeyi nasib eylesin Bizi yolunda dâim, zikrinde kaim eylesin Şeytana uyanlardan etmesin Hizb-i şeytandan etmesin Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin dinine hizmet etmeye karınca kararınca azimli, kararlı, mücâhid, hayırlı müslüman olmayı nasîb eylesin Kur'ân-ı Kerîm'in ehli eylesin
    Hakkı hak olarak görüp, ona tâbî olmayı nasîb eylesin Bâtılı bâtıl olarak görüp, ondan korunmayı nasîb eylesin
    Ebû Zerril Gıfârî cahil bir insan mıydı? O mescidde bir insanı gösteriyor, bir de öteki insanı gösteriyor; Rasûlüllah Efendimiz, "Hayır! O insan kıymetli değil; bu insan ondan bin kat daha kıymetli!" diyor
    İnsana Allah nur versin Gerçekleri görme nurunu versin Yâ Rabbi, sen bize hakkı hak olarak görmeyi nasîb et; hakka uymayı nasîb et! Bâtılı bâtıl olarak görmeyi nasîb et; bâtıldan korunmayı, kaçmayı, sakınmayı, çekinmeyi nasîb et!
    Yolunda dâim eyle, zikrinde kaim eyle Bize rüşdümüzü ilhâm eyle Doğru yola bizi sevkeyle Bizi hayırlı ilimlerle mücehhez eyle Kur'ân-ı Kerîm'in esrârına âşinâ eyle İmanın zevkine vâkıf eyle İmanın tadını duyup da öyle yaşayanlardan eyle
    Her işini rızâ-yı Bâriyi kazanmak için yapanlardan eyle Aldığını Allah için alan, verdiğini Allah için veren, sevdiğini Allah için seven, kızdığına Allah için kızanlardan eyle Her işi Allah için olanlardan eyle Allah'ın rızâsına erenlerden eyle Erenlerle berâber eyle
    (Allahümme innâ nes'elüke minel hayri küllihî Aaacilihî ve âcilihî Mâ alimnâ minhâ vemâ lem na'lem) Mânâsı: "Yâ Rabbi, ben senden bütün hayırları isterim Hem bu dünyanın hayırlarını, hem ahiretin hayırlarını; hem bildiklerimi söylediklerimi, hem bilmediğimi söyleyemediğimi; hepsini isterim"

    (Ve neûzü bike mineş şerri küllihî Aaacilihî ve âcilihî Mâ alimnâ minhâ vemâ lem na'lem) Yâni, "Bildiğim, bilmediğim her türlü şerden yâ Rabbi, beni mahfuz eyle" Duanın hası, özü bu

    Allah-u Teâlâ Hazretleri, bizim halimizi bizden daha iyi biliyor Bize lâzım olanı bize ihsân eylesin Bizi kurtaracak şeyleri bizlere nasîb eylesin Bizi rızasına vasıl edecek şeyleri bizlere ihsân eylesin Bize zararı olacak şeyleri, biz istesek de bize vermesin Bize faydalı olan şeylerle ömrümüzü geçirmeyi nasîb eylesin
    Huzuruna yüzü ak, alnı açık, sevdiği, razı olduğu kullar olarak varmayı nasîb eylesin Cennetine dahil ettiği, cemâliyle müşerref ettiği has kullarından eylesin
    Bihürmeti esmâihil hüsnâ ve habîbihil müctebâ Ve bihürmeti yevmi arafeh Ve bihürmeti meydânı arafât Ve bihürmeti esrârı sûretil fâtiha!


  5. 09.Eylül.2012, 19:05
    3
    Moderatör
    Onun için, Allah'ın rahmeti cûşa geldi mi, rahmet deryası çoştu mu;

    Taştı rahmet deryâsı,
    Gark oldu cümle âsi

    O zaman, âsiler gark olur, yıkanır, temizlenir, paklanır

    Almanya'dan bir kardeşimiz hacca gelmeye niyetlenmiş --Aziz ve muhterem kardeşlerim! Hoşuma giden bir olmuş hadisedir; size naklediyorum-- Gitmiş, fabrikanın müdürüne, demiş ki:
    "--Ben bir ay izin istiyorum, seyahata çıkacağım!"

    Müdür demiş ki:

    "--Fabrikanın halini biliyorsun, şimdi izin istemenin sırası mı? Sıkışık durumdayız Üretim yapmak lâzım! Sen benim vaz geçilmez elemanımsın, elimde senin gibisi yok İzin veremem sana!" demiş

    "--Yok, ben izini mutlaka istiyorum"

    "--Niye?" demiş

    "--Ben dinî görevimi yapacağım, hacca gideceğim ben!"
    "--Canım şimdi gitme, başka zaman git!"

    "--Hayır! Sen beni işten atsan ve bütün işçilik haklarım yansa, çok zarara uğrasam da yine gideceğim!" demiş "Bu benim yapmam gereken bir vazife olduğu için, ben bu vazifeyi mutlaka yapacağım!" demiş

    Adam şöyle başını önüne eğmiş Bakmış ki, hiç çaresi yok:

    "--Muhammed'e desen ki, 'Benim fabrika müdürü Hans beni bırakmadı yâ Muhammed!' desen olmaz mı?"

    "--Olmaz! O Allah'ın emri; mâzeret olmaz!" demiş
    O zaman, Allah'ın emri deyince, şöyle boynunu bükmüş müdür:

    "--Peki, sana müsaade ediyorum; git!" demiş
    Arkadaşımız hacca gelmiş Hac vazifesini yapmış Ama hacca gelirken, müdürle vedalaşmağa gittiğinde Alman müdür demiş ki:

    "--Gittiğin yerde Muhammed'e benden de selâm söyle!" demiş
    Arkadaşımız anlatıyor: "Şimdi Medine-i Münevvere'ye ziyarete gittim Geçtim Türbe-i Saadet'in, Şebeke-i Saadet'in karşısına 'Essalâtü ves selâmü aleyke yâ rasûlallah!' diye salât ü selâmımı, duamı, ilticâmı, her şeyimi yaptım Orda aklıma geliverdi Hans'ın selâmı Yâhu adam hristiyan Şimdi ben bunu söylesem mi, söylemesem mi filân diye düşündüm kendi kendime" diyor Gözünü kapatmış, ilticâ etmiş, demiş ki: "Yâ Rasûlalah! Benim bir patronum var, Hans isminde Alman ama, selâm gönderdi sana; üzerimde borç kalmasın Hristiyan ama, selâm gönderdi Kusuruma bakma, sana onun için tebliğ ediyorum" demiş "Hans'ın sana selâmı var!" demiş

    Türkiye'ye gitmiş "Vallahî daha Almanya'ya varmadan, Türkiye'de Hans'ın müslüman olduğunu duydum!" diyor Türkiye'de Hans'ın müslüman olduğunu duymuş o işçi kardeşimiz Allah'ın büyüklüğüne bakın! Yâni Rasûlüllah'a bir selâmın büyüklüğüne bakın muhterem kardeşlerim! Sözü edeple söylemenin kıymetine bakın muhterem kardeşlerim! Kalbin temizliğinin önemine bakın muhterem kardeşlerim!
    Bakın bir hristiyan, "Mâdem gidiyorsun, ona benden selâm söyle!" diyor; bu saygısından dolayı Allah ona ebedî saadeti nasib ediyor Cehennemden kurtarıyor, cenneti nasîb ediyor muhterem kardeşlerim!
    Bir Hans, bir Alman böyle sohbetin âdâbını bilirse, konuşmanın usûlünü bilirse, âdâb-ı muâşereti bilirse; biz babadan, dededen müslümanlar, müslüman oğlu müslüman oğlu müslümanlar, biz niye edeb maallahı bilimiyoruz muhterem kardeşlerim? Biz niye Rabbimize münâcaatı bilmiyoruz? Biz niye Rasûlüllah SAS'e ilticâyı bilimiyoruz?

    Bir kardeşimiz gelmiş Peygamber SAS Efendimiz'in Şebeke-i Saadet'inin karşısına Dua etmiş, dua etmiş; istediği haller hasıl olmamış Dua etmiş, dua etmiş; istediği haller hasıl olmamış Kızmış kendisine Demiş ki: "Yâ Rabbi, al bu edepsizin canını burda! Mâdem ki Rasûlüllah benim gözüme görünmüyor, mâdem ki ben o kadar kusurluyum; al yâ Rabbi canımı! Mâdem Rasûlüllah iltifat etmiyor; öleyim burda!" demiş "Açılıverdi perdeler Rasûlüllahı ayan beyan gördüm!" diyor Kendi ağzından anlatıyor bana

    İnsanın kalbi var Allah'ın insana verdiği en büyük nimet, kalb nimeti, gönül nimeti İnsan, o gönül nimetini çalıştırırsa insan oluyor Gönül nimetini çalıştırırsa insan, müslüman oluyor Gönül nimetini çalıştırırsa, insanın gözünden perde açılıyor Gönül nimetini çalıştırırsa, insan sultan oluyor O zaman insan oluyor Öteki türlü, taş gibi oluyor, ağaç gibi oluyor Odun gibi oluyor! Bir işe yaramıyor
    Allah bizi, kalbi müslüman olanlardan eylesin Kalbi ma'rifetullahla yeşerenlerden eylesin Kalbi Allah'ı bilmekle ma'mûr olanlardan eylesin

    Adı müslüman olmak yetmiyor muhterem kardeşlerim! Medine-i Münevvere'de vefat edip de, Baki Kabristanı'na gömülüp de, geceleyin çıkarılıp atılanlardan bahsediliyor Başka diyarlarda vefat edip de, mânevî seferlerle Baki Kabristanı'na getirilip getirilip defnedilenlerden bahsediliyor "Medine, demirci körüğü gibidir Lâyık olmayan insanı süpürür, çıkarır, atar" diye bildiriyor
    Onun için, mühim olan Allah'ın sevgili kulu olmaktır Gerisi dış görünüş, dış boya; biter Yüzüne istediği kadar pudra çalsın, istediği kadar yanağını kırmızıya boyasın, gözüne rastık, rimel bilmem ne sürsün; bir yıkadı mı gider İnsan öyle bir güzelliğe sahib olmalı ki, yıkamakla gitmemeli Kalbini öyle güzelleştirmeli, öyle temizlemeli, öyle müslüman olmalı, öyle sâfî olmalı, öyle güzel bir hali olmalı ki, Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin sevdiği bir kul olmalı İşte o zaman kıymeti var, başka türlü kıymeti yok

    Peygamber SAS Hazretleri bir gün, Ebû Zerr-i Gıfârî Hazretleri'ne galiba, --radıyallahu anh, Allah şefaatine nâil etsin-- sordu:
    "--Yâ Ebâ Zer, şu mescide bak; senin nazarında şu mescidde en kıymetli insan kim?" dedi
    Kimi soruyor Peygamber Efendimiz? Mescid-i Nebevî'deki, Asr-ı saadet'teki sahabeleri soruyor! "Sence en kıymetlisi kim bunların içinde?" dedi O da şöyle mescide baktı, gözü tutan bir insana:
    "--Şu, yâ Rasûlallah!" dedi
    "--Peki Şu mescidde senin gözünün en tutmadığı, en beğenmediğin, en aşağı müslüman saydığın kimse, şahıs kim; bir de onu göster!" dedi
    O da şöyle baktı Sevmediği beğenmediği, hor hakir gördüğü bir kimseye:
    "--Şu, yâ Rasûlallah!" dedi
    Beğendiği şu, beğenmediği bu Peygamber SAS Hazretleri dedi ki:
    "--Yâ Ebâ Zer! Senin o beğenmediğin insan, ötekisinden o kadar daha kıymetli ki, bin tane o adamdan bu daha kıymetli!"

    Bir gün Peygamber SAS böyle ashabıyla otururken dedi ki, "Dikkat edin, şimdi buraya cennetlik birisi gelecek!" dedi Biraz sonra sallana sallana, abdest almış, sakalından, kollarından su akan birisi geldi Abdullah ibn-i Ömer pürdikkat ona şöyle bir baktı; falanca şahıs Çok tanınmış bir kimse değil, kitaplara ismi geçmiş bir insan değil Ama Peygamber Efendimiz "Dikkat edin, biraz sonra buraya bir cennetlik kimse gelecek!" diye önceden bildirdiği için, dikkatli baktı Üç defa tekerrür ediyor bu hadise "Cennetlik birisi gelecek!" diyor, hep bu şahıs geliyor

    Sonra, Abdullah ibn-i Ömer gitti o şahsa dedi ki: "Bu akşam ben senin evinde kalmak istiyorum Babamla aramda bazı meseleler oldu, onun evinde yatmak istemiyorum Beni evine misafir eder misin?" dedi O akşam onun evinde yattı ama, maksadı tarassut etmek Yâni "Bu müslüman niye cennetlik? Ne yapmış da cennetlik olmuş? Niye bu makamı kazanmış?" diye onu araştırmak
    Üç gece bu şekilde misafir oldu Üçüncü gece dedi ki: "Ey filânca! Ben sana bir bahane uydurdum da buraya geldim Şu sebepten geldim: Biz Peygamber Efendimiz'le oturuyorduk 'Şimdi buraya bir cennetlik kimse gelecek!' dedi; sen geldin Senin neden cennetlik olduğunu anlamak için, seni tarassut etmek için evine misafir oldum Ama, sen bizim yaptığımız gibi işler yapıyorsun Yâni, yatsı namazını kılıyorsun, teheccüde kalkıyorsun filân Bildiğimiz ibâdetleri yapıyorsun Sen acaba nerden cenneti kazandın, nasıl cennetlik oldun? Bize söylemediğin, göstermediğin bir şey var mı? "--Yok!" dedi "Ben işte böyle, buyurduğun gibi bir kardeşinizim!" diye cevap verdi o şahıs
    Sonra, Hazret-i Abdullah ondan izin istedi, ayrıldı Giderken arkasından seslendi: "Dur, aklıma bir şey geldi: Bir şeyden ümitleniyorum ki, kalbimde hiç kimseye karşı bir kötülük yoktur; herkesin iyiliğini isterim! Belki Allah ondan dolayı cennetlikler arasında yazmıştır" dedi
    Yâni bu, bir kalb işi muhterem kardeşlerim! Kalbin temizlenmesi işi Üniforma işi değil Allah insanların sûretine bakmıyor, mevkiine bakmıyor, soyuna bakmıyor, parasına bakmıyor, makamına bakmıyor Kalb işi, gönül işi, tefekkür işi, edep işi, ahlâk işi Âdâba riayet etme meselesi İşte onu öğrenmesi lâzım!
    Onu da öğretecek ilim, tasavvuf ilmi Tasavvuf ilmini oturup öğrenmesi lâzım, uygulaması lâzım! Uygulamalı bir ilim; sadece kitabı ezberleyip de, imtihanı olup da başarı kazanılan bir ilim değil Hayatı sürüş tarzı Hayatı mutasavvıfâne sürmeyi öğrenmek lâzım! Rasûlüllah'ın ahlâkıyla ahlâklanmak lâzım! Kur'ân-ı Kerîm'in ahlâkıyla ahlâklanmak lâzım!

    Şimdi bir başka misâl söyleyeceğim: Bizim fakültedeki talebelerimizden birisi hac kafilesine başkan olmuş Dedim:
    "--Nasıl hacılar?"
    "--Hocam, maalesef çoğu gafil! Yedi otobüse başkanlık ettim, hacılarımızın çoğu gafil! 'Kem riyal hâzâ yâ hâc?' diye boyna alışveriş yaptıkları şemsiyenin, malın, kumaşın fiatını soruşturuyorlar 'Aman, bu termosu nerden aldın? Aman bu malı nerden daha ucuza alabilirim? Sen bugün ne aldın; göster bakalım, ben de alayım! Hadi o çarşıya beraber gidelim, bu çarşıyı beraber gezelim! Acaba Harem-i Şerif'in kaç tane minâresi var, kaç tane kapısı var?' veya, 'Sizin memlekette ne var ne yok; anlat bakalım! Sen hangi memlekettensin?' filân Yâni hep Mescid-i Haram'da böyle sohbetle, mâlâya'ni ile geçiyor vakitleri" dedi
    "Yalnız bir tanesi vardı bizim kafilede O bir aşıktı, o bir dervişti Zaten yolda belliydi; zikirde, tesbihte Âdâba riayet ediyor Medine'ye gelince bir coştu; yere indi otobüsten, başladı kumları alnına sürmeğe 'Acaba Rasûlüllah buraya ayağını sürmüş müdür?' diye, ağlaya ağlaya Medine'nin toprağını alnına götürdü O aşık haliyle hac yaptı Başkalarına uymadı, ibâdete kuvvet verdi, Allah rızasına uygun hareket etmeye çalıştı" dedi
    Sonra dönüşe geçmişler Medine'de veyahut daha başka bir yerde rüya görmüş o kardeşimiz Rüyada Rasûlüllah SAS Efendimiz'i görmüş Böyle sedirde oturuyor Sevinerek yanına gitmiş, elini ayağını öpmeye Rasûlüllah Efendimiz SAS demiş ki: "Evlâdım, kâğıt kalem getir de senin haccının kabul olduğunu yazayım!" demiş
    Sevine sevine öbür odaya geçmiş Dosya kâğıdı arıyor kendisine Kalem arıyor, kâğıt arıyor Rasûlüllah bunun haccı makbul hacdır diye yazacak, imzalayacak Öbür odadan beri odaya tekrar geldiği zaman bakmış; Rasûlüllah SAS Efendimiz'in oturduğu yerde, şeyhi oturuyor O da ne demek? Şeyhi Rasûlüllah'ın hakîkî varisi, halifesi demek O da ona işâret yâni Tabii sevinerek kalkmış
    Şimdi muhterem kardeşlerim, haccı yapacaksak böyle olmalı işte! Rüyada bunu görebiliyor musun? Bu iltifatı alabiliyor musun? İşte hac bu

    Yoksa, adına hacı derler İnsan gelmiştir, gitmiştir ama, Allah yardımcımız olsun cümlemize

    Onun için edeb maallah'ı mutlaka öğrenmemiz lâzım! Allah'ın huzurunda, Allah'a kulluğun edebini öğrenmemiz lâzım! Allah-u Teâlâ Hazretleri ile şöyle bir başbaşa, halvette, tenhada, insanlardan uzak kaldığımız zaman, diz çöktüğümüz zaman, Allah'a nasıl dua edeceğimizi, nasıl münâcaat edeceğimizi bilmemiz lâzım! Âdâba alışmamız lâzım, sohbete alışmamız lâzım!
    O da birden olmuyor, burda olmuyor, söylemekle olmuyor İstanbul'da olacak, Ankara'da olacak, Erzurum'da olacak Orda alıştıracaksın, alıştıracaksın; burada uygulamaya, tatbikata geleceksin
    Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin Habîb-i Edîb'i, Muhammed-i Mustafâsı acabâ neler istemiş Allah-u Teâlâ Hazretleri'nden? Kısa dualar ederdi Peygamber Efendimiz Onlardan bazılarını size şöyle şurada okumak istiyorum Meselâ, birisinde diyor ki:

    (Allahümmec'al fî kalbî nûrâ Ve fî lisânî nûrâ Ve fî basarî nûrâ Ve an yemînî nûrâ Ve an yesârî nûrâ Ve min fevkî nûrâ Ve min tahtî nûrâ Ve min emâmî nûrâ Ve min halfî nûrâ Vec'allî fi nefsî nûrâ Ve a'zimlî nûrâ)
    Buhârî ve Müslim rivâyet etmiş bu hadîs-i şerifi

    Ne demek? "Yâ Rabbi benim kalbime nur ver!" diyor Peygamber Efendimiz Yâni, kalbinin içinde bir kandil yanacak, orası aydınlanacak, dışarıdan burası ışıklı görünecek; o mu demek? Hayır! Bu mânevî bir nurdur ki, insan onunla güzellikleri görür Mânevî zevkleri tadar Mânevî bakımdan müşâhedeleri onunla müşâhede etmesi mümkün olur Eğer bu nur olmazsa, insanın kalbi kör olur, kalb gözü kör olur; gerçekleri görmez Anlatsan da anlamaz Doğru düzgün anlatmağa çalışsan da künhüne vakıf olamaz, işin aslına vakıf olamaz Allah hepimize o nuru versin
    Dilimize de o nûru versin Dilde nur olur mu, dili parlayacak mı; o mânâya mı? Hayır! Dili söylediği zaman, Allah'ın rızasına uygun sözü söyleyecek Allah'ın sevdiği şeyi söyleyecek, dili günahlı olmayacak
    Gözü nurlu olacak Hakkı görecek, hakkı müşâhede edecek, sevabı kazanacak Kulağı nurlu olacak Sağı, solu, önü, arkası, yukarısı, aşağısı nurlu olacak
    Allah-u Teâlâ Hazretleri bizi nûrundan mahrum etmesin Zulûmatta, karanlıklarda bırakmasın Bizi kendi nefsimize terk etmesin Bize nefsimizi ıslah etmeyi nasib eylesin Bizi yolunda dâim, zikrinde kaim eylesin Şeytana uyanlardan etmesin Hizb-i şeytandan etmesin Allah-u Teâlâ Hazretleri'nin dinine hizmet etmeye karınca kararınca azimli, kararlı, mücâhid, hayırlı müslüman olmayı nasîb eylesin Kur'ân-ı Kerîm'in ehli eylesin
    Hakkı hak olarak görüp, ona tâbî olmayı nasîb eylesin Bâtılı bâtıl olarak görüp, ondan korunmayı nasîb eylesin
    Ebû Zerril Gıfârî cahil bir insan mıydı? O mescidde bir insanı gösteriyor, bir de öteki insanı gösteriyor; Rasûlüllah Efendimiz, "Hayır! O insan kıymetli değil; bu insan ondan bin kat daha kıymetli!" diyor
    İnsana Allah nur versin Gerçekleri görme nurunu versin Yâ Rabbi, sen bize hakkı hak olarak görmeyi nasîb et; hakka uymayı nasîb et! Bâtılı bâtıl olarak görmeyi nasîb et; bâtıldan korunmayı, kaçmayı, sakınmayı, çekinmeyi nasîb et!
    Yolunda dâim eyle, zikrinde kaim eyle Bize rüşdümüzü ilhâm eyle Doğru yola bizi sevkeyle Bizi hayırlı ilimlerle mücehhez eyle Kur'ân-ı Kerîm'in esrârına âşinâ eyle İmanın zevkine vâkıf eyle İmanın tadını duyup da öyle yaşayanlardan eyle
    Her işini rızâ-yı Bâriyi kazanmak için yapanlardan eyle Aldığını Allah için alan, verdiğini Allah için veren, sevdiğini Allah için seven, kızdığına Allah için kızanlardan eyle Her işi Allah için olanlardan eyle Allah'ın rızâsına erenlerden eyle Erenlerle berâber eyle
    (Allahümme innâ nes'elüke minel hayri küllihî Aaacilihî ve âcilihî Mâ alimnâ minhâ vemâ lem na'lem) Mânâsı: "Yâ Rabbi, ben senden bütün hayırları isterim Hem bu dünyanın hayırlarını, hem ahiretin hayırlarını; hem bildiklerimi söylediklerimi, hem bilmediğimi söyleyemediğimi; hepsini isterim"

    (Ve neûzü bike mineş şerri küllihî Aaacilihî ve âcilihî Mâ alimnâ minhâ vemâ lem na'lem) Yâni, "Bildiğim, bilmediğim her türlü şerden yâ Rabbi, beni mahfuz eyle" Duanın hası, özü bu

    Allah-u Teâlâ Hazretleri, bizim halimizi bizden daha iyi biliyor Bize lâzım olanı bize ihsân eylesin Bizi kurtaracak şeyleri bizlere nasîb eylesin Bizi rızasına vasıl edecek şeyleri bizlere ihsân eylesin Bize zararı olacak şeyleri, biz istesek de bize vermesin Bize faydalı olan şeylerle ömrümüzü geçirmeyi nasîb eylesin
    Huzuruna yüzü ak, alnı açık, sevdiği, razı olduğu kullar olarak varmayı nasîb eylesin Cennetine dahil ettiği, cemâliyle müşerref ettiği has kullarından eylesin
    Bihürmeti esmâihil hüsnâ ve habîbihil müctebâ Ve bihürmeti yevmi arafeh Ve bihürmeti meydânı arafât Ve bihürmeti esrârı sûretil fâtiha!





+ Yorum Gönder