Konusunu Oylayın.: Üstat bediüzzaman ahir zaman mehdisi midir?

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Üstat bediüzzaman ahir zaman mehdisi midir?
  1. 19.Haziran.2012, 18:35
    1
    Misafir

    Üstat bediüzzaman ahir zaman mehdisi midir?






    Üstat bediüzzaman ahir zaman mehdisi midir? Mumsema üstat bediüzzaman ahir zaman mehdisi midir?


  2. 19.Haziran.2012, 18:35
    1
    Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Kayıtsız Üye
    Misafir
  3. 21.Haziran.2012, 21:57
    2
    Yetim
    Hadimul Müslimin

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 31.Ocak.2007
    Üye No: 9
    Mesaj Sayısı: 1,994
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 22
    Bulunduğu yer: Hadimul Müslimin

    Cevap: üstat bediüzzaman ahir zaman mehdisi midir?




    Mehdi meselesini doğru anlamak için doğru bir bakış açısı ile bakmak gerekir. Doğru bakış açısı ise herhangi bir beklenti içinde olmadan Kur’an, Hadis ve Risale-i Nuru bir bütün olarak bakmak gerekir. Risale-i Nur ölçülerine göre hadisleri yorumladığınız zaman mesele netleşir.

    Birincisi: Mehdinin görevi “Hakaik-ı İmaniyeyi kemâl-i vuzuh ile izah etmektir.” İman-ı Tahkikiyi akıllara ve kalplere yerleştirmek için Kur’anın iman hakikatleri ile ilgili tüm şüpheleri gidermek Mehdinin hidayet rehberi olmasını ifade eder. Bu görevi yapmayan ahir zamanın büyük mehdisi olmaz.

    Çünkü yaratılışın amacı Allah’a imandır. Allah’a iman Allah’ın birliğine imandır. Bu ise Tevhide imandır. Allah’a herkes inanır; ama peygamberlerin amacı tevhidi ders vermektir. Peygamberlerin gönderiliş amacının birincisi budur. Mehdinin de görevi Tevhidi izah ve ispat etmektir. Şayet ahir zamanda gelecek olan veya gelmiş olan Mehdi Tevhidi her yönü ile izah ve isbat etmemiş ise Mehdi değildir. Çünkü Mehdi Tevhidi isbat ederek Teslisi iptal edeceği için Hz. İsa (as) ona uyacaktır. Kur’anın tevhit hakikatini akıllara ve kalplere isbat edip yerleştiren Risale-i Nur’dan daha güzel başka eserler şu andan yoktur.

    Mehdilik bir iddia değildir. Bir davanın adıdır. Dava Tevhit davasıdır. Yüce Allah Tevhit davasını ispat ve izah ederek imana ve Kur’ana hizmet eden ve bu uğurda her nevi fedakârlığa katlanan ve inkâr-ı ulûhiyet ve maddecilik fikri ile çıkarak bütün dinlere karşı savaşan Deccal ve komitesine karşı cihat eden âlime mükâfat olarak Mehdilik makamını verecektir. Bu mücadeleyi Bediüzzaman yapmışsa o zaman Mehdidir. Yoksa mehdilik iddiası ile Mehdi olunmaz. O makam şehitlik gibi, bir hizmet ve mücadele sonunda Allah’ın layık olana vereceği manevi ve uhrevi makamdır. Kimsenin kimseye verdiği veya vereceği bir şeref unvanı değildir.
    Şayet öyle olsa bu isim ve resimden ibaret olur.

    İkincisi: Mehdinin davası iman davasıdır. İman davası zaten tüm peygamberlerin davasıdır. İman davası da yine tevhit davasıdır. Tevhidi en kâmil anlamda ders veren Kur’anı- Kerimdir. Kur’an-ı Kerimin tenzili ile peygamberimizin (sav) görevi bitti. Sonra sahabeler, müçtehitler ve mücedditler Kur’anın anlaşılması için mücadele ettiler. Hz. Mehdi de ilim ve akıl ile Tevhidin anlaşılması için mücadele edecektir. Tevhit teslisi iptal ettiği için akıl ve ilmin hükmettiği istikbalde tevhit davası hâkim olacak bu durumda teslisi savunan Hıristiyanlar da Kur’ana teslim olacaktır. Bunu ahir zamanda Mehdinin Tevhidi anlatan eserleri sebep olacağı için ona Mehdi denecektir. Bu olmuş ise Bediüzzaman Mehdidir. Yoksa değildir.

    Üçüncüsü: İman davası imanın şartları ile sınırlı değildir. İmanın şartlarının kapsadığı her şey iman davasına girer. İmanın şartları altıdır. Bunu Kur’an-ı Kerimin üç dört ayeti anlatır; ama Kur’anın imanın şartları ile doğrudan ilgisi olmayan “Ebu Leheb’in eli kurusun” ayetine itiraz edenin imanı yoktur. Çünkü iman, bütün iman hakikatleri ile bir bütündür. Asla bölünme kabul etmez. Aynı şekilde “Namaz kılın ve zekât verin” “Allah alışverişi helal faizi haram kıldı” “Boşanmış kadın dört kur’u bekler” ayetlerine itiraz da kişiyi tüm imandan mahrum kılar. Bu amelle ilgili bir husustur; iman ile ilgili değildir denemez. Dolayısıyla Mehdinin iman davası tüm İslami hakikatleri içine alır. Bu da İslam’ın “İman, İbadet, Siyaset, Cihat ve Hizmet Prensipleri”nin tümünü kapsar. Birini kabul diğerini ret iman davasını rencide eder ve kişiyi davanın dışına çıkarır.

    Risale-i Nurlar tüm iman hakikatlerini kapsıyor ve bir bütün olarak ele alıp hepsini izah ve ispat ediyor ve tüm itirazları çürütüyor ise Bediüzzaman Mehdi’dir. Bunu başkası yapıyor ise o mehdidir. O zaman Mehdinin eserlerinin tümü iman hakikatlerinin izahı olunca birini kabul edip diğerini kabul etmemek olmaz. Birinin diğerine üstünlüğü de söz konusu olmaz. Hepsi iman hakikatleridir.

    Bundan dolayı Mehdinin görevi olan “İMAN-HAYAT-ŞERİAT” hepsi bir bütündür. Birbirinden ayrılmaz. Birincisini Mehdi yapacak gerisini başkası yapacak gibi bir anlayış yanlıştır. Nasıl ki, peygamberimiz (sav) 23 sene Kur’anın tenzili için mücadele etti. Kıyamete kadar geçecek tüm zamanlar Hz. Muhammed (sav) dönemi ve hâkimiyetidir. Sonra Kur’anın anlaşılması, Kur’anın mesajını tüm dünyaya ulaştırma mücadelesini sahabeleri ve ümmetinin âlimleri yapmıştır. Kur’anın hayata hâkim olması ve Şeriatın yaşanması ümmetin tümünün sorumlu olduğu bir husustur. Mehdi de Hz. Muhammed’in (sav) davasını ve hâkimiyetine hizmet edecektir. Aynı şekilde Mehdinin vazifesi olan imanı hayata hâkim kılma ve şeriatı yaşama ve yaşatma mücadelesi elbette onun takipçilerinin vazifesidir. Ama bu genel anlamda Mehdinin hâkimiyeti ve vazifesi olmuş olur.

    Dördüncüsü: Mehdi hidayet rehberidir. Bir tarikat lideri olmadığı için insanları doğrudan Allah’a, Kur’ana ve Peygambere bağlar. Şahsına bağlı bir cemaat oluşturmaz. Çünkü o Allah’a imana, Kur’anın ve imanın hâkimiyeti ve Peygamberimizin (sav) hâkimiyeti için mücadele eder. Şayet şahsına bağlı bir cemaat oluşturuyor ise o Mehdi değildir. Mehdi “İman ve Kur’an Davasını” kabul eden ve müdafaa eden takipçilerinden “Şahs-ı Manevi” (Tüzel Kişilik) oluşturur. Davasını fani şahıslara değil, cemaatin şahs-ı manevisine devreder. Dolayısıyla şahıslar ile devam eden bir dava Mehdinin davası olamaz. Bediüzzaman bunu yapmış ise Mehdidir.

    Sonuç:
    Bediüzzaman Said Nursi son müceddit olarak İman Davasında yeni bir çığır açmış ve Hakaik-ı İmaniyeyi kemal-i vuzuh ile izah ve ispat etmiştir. Tevhidi ispat etmiştir. İnsanları şahsına değil, Kur’ana bağlamıştır. Müntesiplerine Kur’an Talebesi denmiştir. Kendisinden sonra bir Şahs-ı Manevi oluşturmuştur. Davası cihanşümuldur. Dinsizlik ile mücadele etmiştir. Elbette hadis-i şeriflerde gelmesi müjdelenen ahir zamanın büyük Mehdisidir. Bu konudaki tüm hadisler de Bediüzzaman’ın üzerinde odaklanmakta tezahür etmektedir. Bu husus da ehlince bilinir.


  4. 21.Haziran.2012, 21:57
    2
    Hadimul Müslimin



    Mehdi meselesini doğru anlamak için doğru bir bakış açısı ile bakmak gerekir. Doğru bakış açısı ise herhangi bir beklenti içinde olmadan Kur’an, Hadis ve Risale-i Nuru bir bütün olarak bakmak gerekir. Risale-i Nur ölçülerine göre hadisleri yorumladığınız zaman mesele netleşir.

    Birincisi: Mehdinin görevi “Hakaik-ı İmaniyeyi kemâl-i vuzuh ile izah etmektir.” İman-ı Tahkikiyi akıllara ve kalplere yerleştirmek için Kur’anın iman hakikatleri ile ilgili tüm şüpheleri gidermek Mehdinin hidayet rehberi olmasını ifade eder. Bu görevi yapmayan ahir zamanın büyük mehdisi olmaz.

    Çünkü yaratılışın amacı Allah’a imandır. Allah’a iman Allah’ın birliğine imandır. Bu ise Tevhide imandır. Allah’a herkes inanır; ama peygamberlerin amacı tevhidi ders vermektir. Peygamberlerin gönderiliş amacının birincisi budur. Mehdinin de görevi Tevhidi izah ve ispat etmektir. Şayet ahir zamanda gelecek olan veya gelmiş olan Mehdi Tevhidi her yönü ile izah ve isbat etmemiş ise Mehdi değildir. Çünkü Mehdi Tevhidi isbat ederek Teslisi iptal edeceği için Hz. İsa (as) ona uyacaktır. Kur’anın tevhit hakikatini akıllara ve kalplere isbat edip yerleştiren Risale-i Nur’dan daha güzel başka eserler şu andan yoktur.

    Mehdilik bir iddia değildir. Bir davanın adıdır. Dava Tevhit davasıdır. Yüce Allah Tevhit davasını ispat ve izah ederek imana ve Kur’ana hizmet eden ve bu uğurda her nevi fedakârlığa katlanan ve inkâr-ı ulûhiyet ve maddecilik fikri ile çıkarak bütün dinlere karşı savaşan Deccal ve komitesine karşı cihat eden âlime mükâfat olarak Mehdilik makamını verecektir. Bu mücadeleyi Bediüzzaman yapmışsa o zaman Mehdidir. Yoksa mehdilik iddiası ile Mehdi olunmaz. O makam şehitlik gibi, bir hizmet ve mücadele sonunda Allah’ın layık olana vereceği manevi ve uhrevi makamdır. Kimsenin kimseye verdiği veya vereceği bir şeref unvanı değildir.
    Şayet öyle olsa bu isim ve resimden ibaret olur.

    İkincisi: Mehdinin davası iman davasıdır. İman davası zaten tüm peygamberlerin davasıdır. İman davası da yine tevhit davasıdır. Tevhidi en kâmil anlamda ders veren Kur’anı- Kerimdir. Kur’an-ı Kerimin tenzili ile peygamberimizin (sav) görevi bitti. Sonra sahabeler, müçtehitler ve mücedditler Kur’anın anlaşılması için mücadele ettiler. Hz. Mehdi de ilim ve akıl ile Tevhidin anlaşılması için mücadele edecektir. Tevhit teslisi iptal ettiği için akıl ve ilmin hükmettiği istikbalde tevhit davası hâkim olacak bu durumda teslisi savunan Hıristiyanlar da Kur’ana teslim olacaktır. Bunu ahir zamanda Mehdinin Tevhidi anlatan eserleri sebep olacağı için ona Mehdi denecektir. Bu olmuş ise Bediüzzaman Mehdidir. Yoksa değildir.

    Üçüncüsü: İman davası imanın şartları ile sınırlı değildir. İmanın şartlarının kapsadığı her şey iman davasına girer. İmanın şartları altıdır. Bunu Kur’an-ı Kerimin üç dört ayeti anlatır; ama Kur’anın imanın şartları ile doğrudan ilgisi olmayan “Ebu Leheb’in eli kurusun” ayetine itiraz edenin imanı yoktur. Çünkü iman, bütün iman hakikatleri ile bir bütündür. Asla bölünme kabul etmez. Aynı şekilde “Namaz kılın ve zekât verin” “Allah alışverişi helal faizi haram kıldı” “Boşanmış kadın dört kur’u bekler” ayetlerine itiraz da kişiyi tüm imandan mahrum kılar. Bu amelle ilgili bir husustur; iman ile ilgili değildir denemez. Dolayısıyla Mehdinin iman davası tüm İslami hakikatleri içine alır. Bu da İslam’ın “İman, İbadet, Siyaset, Cihat ve Hizmet Prensipleri”nin tümünü kapsar. Birini kabul diğerini ret iman davasını rencide eder ve kişiyi davanın dışına çıkarır.

    Risale-i Nurlar tüm iman hakikatlerini kapsıyor ve bir bütün olarak ele alıp hepsini izah ve ispat ediyor ve tüm itirazları çürütüyor ise Bediüzzaman Mehdi’dir. Bunu başkası yapıyor ise o mehdidir. O zaman Mehdinin eserlerinin tümü iman hakikatlerinin izahı olunca birini kabul edip diğerini kabul etmemek olmaz. Birinin diğerine üstünlüğü de söz konusu olmaz. Hepsi iman hakikatleridir.

    Bundan dolayı Mehdinin görevi olan “İMAN-HAYAT-ŞERİAT” hepsi bir bütündür. Birbirinden ayrılmaz. Birincisini Mehdi yapacak gerisini başkası yapacak gibi bir anlayış yanlıştır. Nasıl ki, peygamberimiz (sav) 23 sene Kur’anın tenzili için mücadele etti. Kıyamete kadar geçecek tüm zamanlar Hz. Muhammed (sav) dönemi ve hâkimiyetidir. Sonra Kur’anın anlaşılması, Kur’anın mesajını tüm dünyaya ulaştırma mücadelesini sahabeleri ve ümmetinin âlimleri yapmıştır. Kur’anın hayata hâkim olması ve Şeriatın yaşanması ümmetin tümünün sorumlu olduğu bir husustur. Mehdi de Hz. Muhammed’in (sav) davasını ve hâkimiyetine hizmet edecektir. Aynı şekilde Mehdinin vazifesi olan imanı hayata hâkim kılma ve şeriatı yaşama ve yaşatma mücadelesi elbette onun takipçilerinin vazifesidir. Ama bu genel anlamda Mehdinin hâkimiyeti ve vazifesi olmuş olur.

    Dördüncüsü: Mehdi hidayet rehberidir. Bir tarikat lideri olmadığı için insanları doğrudan Allah’a, Kur’ana ve Peygambere bağlar. Şahsına bağlı bir cemaat oluşturmaz. Çünkü o Allah’a imana, Kur’anın ve imanın hâkimiyeti ve Peygamberimizin (sav) hâkimiyeti için mücadele eder. Şayet şahsına bağlı bir cemaat oluşturuyor ise o Mehdi değildir. Mehdi “İman ve Kur’an Davasını” kabul eden ve müdafaa eden takipçilerinden “Şahs-ı Manevi” (Tüzel Kişilik) oluşturur. Davasını fani şahıslara değil, cemaatin şahs-ı manevisine devreder. Dolayısıyla şahıslar ile devam eden bir dava Mehdinin davası olamaz. Bediüzzaman bunu yapmış ise Mehdidir.

    Sonuç:
    Bediüzzaman Said Nursi son müceddit olarak İman Davasında yeni bir çığır açmış ve Hakaik-ı İmaniyeyi kemal-i vuzuh ile izah ve ispat etmiştir. Tevhidi ispat etmiştir. İnsanları şahsına değil, Kur’ana bağlamıştır. Müntesiplerine Kur’an Talebesi denmiştir. Kendisinden sonra bir Şahs-ı Manevi oluşturmuştur. Davası cihanşümuldur. Dinsizlik ile mücadele etmiştir. Elbette hadis-i şeriflerde gelmesi müjdelenen ahir zamanın büyük Mehdisidir. Bu konudaki tüm hadisler de Bediüzzaman’ın üzerinde odaklanmakta tezahür etmektedir. Bu husus da ehlince bilinir.





+ Yorum Gönder