Konusunu Oylayın.: Peygamber konulu şiirler

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Peygamber konulu şiirler
  1. 06.Haziran.2012, 19:11
    1
    Misafir

    Peygamber konulu şiirler

  2. 07.Haziran.2012, 06:02
    2
    ebuturab
    Site Doktoru

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 03.Mart.2007
    Üye No: 74
    Mesaj Sayısı: 1,714
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 20
    Bulunduğu yer: vuslat-ı nur

    Cevap: peygamber konulu şiirler




    Senin gibi olmak zor geldi bize ya Rasul!
    Senin gibi anlamak, senin gibi ağlamak, senin gibi olmak zor geldi bize...
    Neler yapmadık ki, neleri atmadık ki hayatımızdan,
    düşünmeden, anlamadan geçen nice zamanlarımız oldu...
    Neler demedik düşünmeden...
    Hep biz olmalıydık, dedik
    Her şeyi ben bilir ben yaparım, dedik
    Herkes bana bakmalı, benimle ilgilenmeli, benim olduğum yerde başkası olmamalı, dedik...
    En yakışıklı erkek, en güzel kız ben olmalıydım nidaları hiç düşmedi dilimizden, bu uğurda neler yapmadık, kimleri harcamadık ki...
    Hep büyük olmak istedik,
    her zaman her yerde tek olmayı, ulaşılmaz olmayı istedik...
    Para dedik, parayı aradık ve onu bulduğumuz yerde herşeyi kaybettik...
    Neler yaptırmadı ki bize, kimleri sevdirmedi, kimlerden nefret ettirmedi,
    nice dostları kaybettik onu kazanmak için
    ve nice düşmanlar kazandık onu kaybetmemmek için...
    Para dedik parayla yandık...
    Şöhret dedik şöhretle yandık...
    Hep ben dedik benlikle yandık...
    Ama ALLAH deyip ALLAH aşkıyla yanmak zor geldi bize...
    İnsanları küçük görmek en büyük zevkimiz oldu.
    Makamımız, mevkimiz enaniyetimizi körükledikçe bizden daha büyük kimse yok dedik.
    Her halimiz, her sözümüz benlik emarelerinden kurtulamıyordu...
    İsmimiz altın harflerle yazılmalıydı kitaplara...
    Resmimiz yapılmalı ve her yere asılmalıydı...
    Dillerden düşmemeli, akıllardan hiç çıkmamalıydık...
    Ve istediklerimiz oldu...
    İsmimiz altın harflere olmasa da altın yaldızlı harflerle yazıldı kitaplara...
    Resmimiz yapıldı ve resmimizin altına "işte o" yazıldı...
    Heykellerimiz dikildi köşe başlarına ve herkes hayran gözlerle izledi...
    Dillerden hiç düşmüyor, akıllardan hiç çıkmıyorduk.
    İşte artık her şeye sahiptik...
    Bütün bunları kazanırken birtek ve en önemli şeyi kaybettiğimizi hiç düşünemedik...
    dünya öylesine sarmıştı ki bizi,
    gözlerimiz öylesine perdelenmişti ki
    kazandıklarımız öylesine tatlıydı ki...
    en önemli kazancımızı
    dünya ve ahiret saadetimizin anahtarını
    gönlümüzün huzurunu
    gözümüzün nurunu kaybettiğimizi göremedik, anlayamadık, hissedemedik.
    Evet bunları kazanırken imanımız elden kaçıyordu.
    Artık ALLAH'ı unutuyor, O'nun emirlerine karşı lakaydlaşıyorduk.
    Bize sunulan nimetlere nankörlük
    ve emanetlere ihanet artık hayatımızın bir parçası haline gelmişti...
    Bilemedik, anlayamadık...


  3. 07.Haziran.2012, 06:02
    2
    Site Doktoru



    Senin gibi olmak zor geldi bize ya Rasul!
    Senin gibi anlamak, senin gibi ağlamak, senin gibi olmak zor geldi bize...
    Neler yapmadık ki, neleri atmadık ki hayatımızdan,
    düşünmeden, anlamadan geçen nice zamanlarımız oldu...
    Neler demedik düşünmeden...
    Hep biz olmalıydık, dedik
    Her şeyi ben bilir ben yaparım, dedik
    Herkes bana bakmalı, benimle ilgilenmeli, benim olduğum yerde başkası olmamalı, dedik...
    En yakışıklı erkek, en güzel kız ben olmalıydım nidaları hiç düşmedi dilimizden, bu uğurda neler yapmadık, kimleri harcamadık ki...
    Hep büyük olmak istedik,
    her zaman her yerde tek olmayı, ulaşılmaz olmayı istedik...
    Para dedik, parayı aradık ve onu bulduğumuz yerde herşeyi kaybettik...
    Neler yaptırmadı ki bize, kimleri sevdirmedi, kimlerden nefret ettirmedi,
    nice dostları kaybettik onu kazanmak için
    ve nice düşmanlar kazandık onu kaybetmemmek için...
    Para dedik parayla yandık...
    Şöhret dedik şöhretle yandık...
    Hep ben dedik benlikle yandık...
    Ama ALLAH deyip ALLAH aşkıyla yanmak zor geldi bize...
    İnsanları küçük görmek en büyük zevkimiz oldu.
    Makamımız, mevkimiz enaniyetimizi körükledikçe bizden daha büyük kimse yok dedik.
    Her halimiz, her sözümüz benlik emarelerinden kurtulamıyordu...
    İsmimiz altın harflerle yazılmalıydı kitaplara...
    Resmimiz yapılmalı ve her yere asılmalıydı...
    Dillerden düşmemeli, akıllardan hiç çıkmamalıydık...
    Ve istediklerimiz oldu...
    İsmimiz altın harflere olmasa da altın yaldızlı harflerle yazıldı kitaplara...
    Resmimiz yapıldı ve resmimizin altına "işte o" yazıldı...
    Heykellerimiz dikildi köşe başlarına ve herkes hayran gözlerle izledi...
    Dillerden hiç düşmüyor, akıllardan hiç çıkmıyorduk.
    İşte artık her şeye sahiptik...
    Bütün bunları kazanırken birtek ve en önemli şeyi kaybettiğimizi hiç düşünemedik...
    dünya öylesine sarmıştı ki bizi,
    gözlerimiz öylesine perdelenmişti ki
    kazandıklarımız öylesine tatlıydı ki...
    en önemli kazancımızı
    dünya ve ahiret saadetimizin anahtarını
    gönlümüzün huzurunu
    gözümüzün nurunu kaybettiğimizi göremedik, anlayamadık, hissedemedik.
    Evet bunları kazanırken imanımız elden kaçıyordu.
    Artık ALLAH'ı unutuyor, O'nun emirlerine karşı lakaydlaşıyorduk.
    Bize sunulan nimetlere nankörlük
    ve emanetlere ihanet artık hayatımızın bir parçası haline gelmişti...
    Bilemedik, anlayamadık...





+ Yorum Gönder