Konusunu Oylayın.: Dini piyes arıyorum

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Dini piyes arıyorum
  1. 13.Temmuz.2011, 15:06
    1
    Misafir

    Dini piyes arıyorum

  2. 16.Temmuz.2011, 18:03
    2
    m.deniz
    Devamlı Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 30.Ocak.2011
    Üye No: 83734
    Mesaj Sayısı: 1,194
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 12
    Yaş: 27
    Bulunduğu yer: .......

    Cevap: dini piyes arıyorum




    ANTİKACI

    Antikacı- Anadolu’nun en ücra köşelerinde dolaşıp, gözüme kestirdiğim malları yok pahasına satın alıyorum ve yolumu buluyorum. Kış kıyamet demeden yaptığım gezilerde başıma gelmeyen kalmadı. Arabam kara saplandı, sığıncak bir yer arayayım. Yoğun bir tipi var, donmak üzereyim. İleride bir ihtiyar var, herhalde beni fark etti.

    İhtiyar- Merhaba delikanlı, haydi kalk sana yardım edeyim. Bu tipi altında donmak üzeresin.

    Antikacı- Teşekkür ederim, yardım edin, çok zor durumdayım.

    İhtiyar- Günler boyu hastaydım, odun bulmak için dışarı
    Çıkmıştım, meğer seni bulmak için iyileşmişim.

    Antikacı- Diz boyunca karlarla boğuşup sonunda evinize gelebildik.
    Doğrusu, gözlerim beyaz görmekten yoruldu. Köşedeki kuzinenin hemen yanında inanılmaz güzellikte iskemleler görüyorum.

    Antikacı-(Kendi kendine) Bunlar gördüğüm en güzel antikalar, vücudumu birden ateşler kapladı.

    İhtiyar- Biliyorsun odun kesmek nasip olmadı. Bu yüzden
    ev dağ başından pek farklı değil ama bu yorganlar seni ısıtacaktır.
    Antikacı-Teşekkür ederim, çok iyi geldi.

    Antikacı-(Kendi kendine)Bu evden gitmeden mutlaka bir senaryo uydurmalı ve o iskemleleri almalıyım.Mesela, hayatımı kurtarmasına karşılık ihtiyara ucuzundan birkaç koltuk satın alıp, dışarı çıkardığım iskemleleri arabama atabilirim.
    Oooo sabah olmuş iliğim kemiğim ısınmış, ihtiyar namaz kılıyor, sanki az önce de bir şeylerin kırıldığını duydum.
    Antikalar, antikalar ortada yoklar. Herhalde ihtiyar kurt niyetimi sezip onları güvenilir bir yere kaldırdı.

    Antikacı- İliğim kemiğim ısınmış. Çorbanızda güzel koktu doğrusu ama akşam gördüğüm iskemleler neden yerinde değil.

    İhtiyar- iskemle, dediğin şey dünya malı evladım, biz misafirimizi üşütür müyüz ?

    BOŞLUK
    Torun – dedeciğim bana bir masal anlatır mısın?

    Dede – Tabii ki, yavrum, anlatırım. Bir gün genç bir kız sokakta yürümektedir…

    Genç kız - Eski bir sokakta yürüyorum. Lambaların bir çoğu yanmıyor yananlarda her nedense iyice sönükleşmiş, bir el fenerinden farksız hale gelmiş. Bir Allah’ın kulu yok ortalıklarda. Yumuşakça bir şeye çarptım. Aman Allah’ım ayaklarımın dibinde yuvasından ustalıkla sökülmüş bir kalp var. Resimlerdeki gibi dipdiri ve kanlı .Kalp sıcacık ve tıp tıp atıyor.

    Genç kız - Kalp sanki elime yapışıp kaldı. Bir güç bu şeyden kurtulmamı engelliyor. Bu kalbin sahibini bir an önce bulmam gerekir. Üç beş adım ilerde, ışıkları yanan bir ev var.

    Genç kız - Bu kalp sizin mi?Biraz önce yol üzerinde buldum.
    Kız -Ben kalbimi üç ay önce rastladığım vefasıza kaptırdım.
    Yandaki eve sorun onların olabilir.
    Hizmetçi – (Kapıyı açar ve onu üst kata çıkartıp evin beyine götürür.)
    Genç kız - Bu kalp sizin mi? Her nedense hâlâ çalışıyor da….
    Beyefendi - Ben kalbimi dünyaya sattım arkadaş ! Komşu evde bir meczup var o bilir sahibini.

    Genç kız - Bu kalp sizin mi ? Çabuk olun, neredeyse duracak…
    İhtiyar - Ben kalbimi her şeyimle Rabbime verdim evladım.
    O kalbin sahibini neden anne ve babana sormuyorsun?

    Genç kız - Her ikiside yaşlanıp bunadı, sanki bir bebek gibi ilgi bekliyorlar, her şeyi yemiyorlar ve beğenmiyorlar, bu yüzden kavga edip onları terk ettim.

    İhtiyar - Kavga ettin ha ! Terk ettin demek !

    Dede - Genç kız bunları pek fazla önemsememişti. İhtiyar adamsa aradığı cevabı çoktan keşfetmişti. Ona doğru emin adımlarla sokulup iki eliyle kavradığı ğömleğini bir hamlede yırtarak açıverdi. Genç kızın göğsünde avuçlarında tuttuğu kalp büyüklüğünde kanlı bir boşluk vardı.

    ÇIRAK

    Arkadaş - Onu en az on yıldır görmemiştim.Bir spor salonu açtığını duyunca hiç vakit kaybetmeden ziyaretine gittim .Büyükçe bir salondaki gençlere karate ve judo dersleri veriyordu.Arkadaki bahçeye de bir barfiks koymuş büyükçe bir ağacın dallarına, ucunda halkalar olan ipler asmıştı.

    Sporcu - Beş yıldan beri siyah kuşak sahibiyim. Bu yüzden de böyle bir okul açmayı istedim.

    Arkadaş - Ben o kuşağa, on beş yıldan beri sahibim. Bu durumda sen çırak sayılırsın.

    Sporcu - Benimkisi o kuşaklardan değil , istersen gel siyah kuşak neymiş gözlerinle gör.

    Arkadaş - Neden böyle bağırdın? Az kalsın korkudan bayılacaktım.

    Sporcu - Konsantre oluyorum. Bağırmak bu işin bir parçasıdır.

    Arkadaş - Bence mantıklı, elinin acısından, sonradan bağırıp duracağına....

    Sporcu - Ellerim bir balyoz gibi sağlamdır. Ülkemiz de kaç tane usta var ki?

    Arkadaş - Gördüğüm kadarıyla bahçede üç tane usta var. Onların yanında böyle konuşmak, biraz ayıp kaçmaz mı?

    Sporcu - Hiç fark etmedim. Gerçi tanıyamadığım birkaç kişi var ama...

    Arkadaş - Onlar senin gibi bağırmıyorlar. Bu yüzden onları fark etmiyorsun. Üstelik de masum kiremitleri değil, sert kayaları parça parça ediyorlarmış. Hem de pamuk gibi yumuşacık elleriyle...

    Sporcu - Onlarla tanışmak isterim, söylediğin şeyler eğer ciddiyse, kimden ders aldıklarını öğrenirim.

    Arkadaş -Merhaba usta ! Arkadaşım sizinle tanışmak istiyor. İplik gibi ince köklerinizle, sert kayaları nasıl parçaladığınızı çok merak etmiş.

    Sporcu - Gerçekten bir çırakmışım ama bundan şikayetçi değilim çünkü hem bu ustaları tanıdım, hem de onlara ders veren Büyük Ustayı.

    Alıntı
    Hayatın İçinden 1-2 (Cüneyd Suavi)


  3. 16.Temmuz.2011, 18:03
    2
    Devamlı Üye



    ANTİKACI

    Antikacı- Anadolu’nun en ücra köşelerinde dolaşıp, gözüme kestirdiğim malları yok pahasına satın alıyorum ve yolumu buluyorum. Kış kıyamet demeden yaptığım gezilerde başıma gelmeyen kalmadı. Arabam kara saplandı, sığıncak bir yer arayayım. Yoğun bir tipi var, donmak üzereyim. İleride bir ihtiyar var, herhalde beni fark etti.

    İhtiyar- Merhaba delikanlı, haydi kalk sana yardım edeyim. Bu tipi altında donmak üzeresin.

    Antikacı- Teşekkür ederim, yardım edin, çok zor durumdayım.

    İhtiyar- Günler boyu hastaydım, odun bulmak için dışarı
    Çıkmıştım, meğer seni bulmak için iyileşmişim.

    Antikacı- Diz boyunca karlarla boğuşup sonunda evinize gelebildik.
    Doğrusu, gözlerim beyaz görmekten yoruldu. Köşedeki kuzinenin hemen yanında inanılmaz güzellikte iskemleler görüyorum.

    Antikacı-(Kendi kendine) Bunlar gördüğüm en güzel antikalar, vücudumu birden ateşler kapladı.

    İhtiyar- Biliyorsun odun kesmek nasip olmadı. Bu yüzden
    ev dağ başından pek farklı değil ama bu yorganlar seni ısıtacaktır.
    Antikacı-Teşekkür ederim, çok iyi geldi.

    Antikacı-(Kendi kendine)Bu evden gitmeden mutlaka bir senaryo uydurmalı ve o iskemleleri almalıyım.Mesela, hayatımı kurtarmasına karşılık ihtiyara ucuzundan birkaç koltuk satın alıp, dışarı çıkardığım iskemleleri arabama atabilirim.
    Oooo sabah olmuş iliğim kemiğim ısınmış, ihtiyar namaz kılıyor, sanki az önce de bir şeylerin kırıldığını duydum.
    Antikalar, antikalar ortada yoklar. Herhalde ihtiyar kurt niyetimi sezip onları güvenilir bir yere kaldırdı.

    Antikacı- İliğim kemiğim ısınmış. Çorbanızda güzel koktu doğrusu ama akşam gördüğüm iskemleler neden yerinde değil.

    İhtiyar- iskemle, dediğin şey dünya malı evladım, biz misafirimizi üşütür müyüz ?

    BOŞLUK
    Torun – dedeciğim bana bir masal anlatır mısın?

    Dede – Tabii ki, yavrum, anlatırım. Bir gün genç bir kız sokakta yürümektedir…

    Genç kız - Eski bir sokakta yürüyorum. Lambaların bir çoğu yanmıyor yananlarda her nedense iyice sönükleşmiş, bir el fenerinden farksız hale gelmiş. Bir Allah’ın kulu yok ortalıklarda. Yumuşakça bir şeye çarptım. Aman Allah’ım ayaklarımın dibinde yuvasından ustalıkla sökülmüş bir kalp var. Resimlerdeki gibi dipdiri ve kanlı .Kalp sıcacık ve tıp tıp atıyor.

    Genç kız - Kalp sanki elime yapışıp kaldı. Bir güç bu şeyden kurtulmamı engelliyor. Bu kalbin sahibini bir an önce bulmam gerekir. Üç beş adım ilerde, ışıkları yanan bir ev var.

    Genç kız - Bu kalp sizin mi?Biraz önce yol üzerinde buldum.
    Kız -Ben kalbimi üç ay önce rastladığım vefasıza kaptırdım.
    Yandaki eve sorun onların olabilir.
    Hizmetçi – (Kapıyı açar ve onu üst kata çıkartıp evin beyine götürür.)
    Genç kız - Bu kalp sizin mi? Her nedense hâlâ çalışıyor da….
    Beyefendi - Ben kalbimi dünyaya sattım arkadaş ! Komşu evde bir meczup var o bilir sahibini.

    Genç kız - Bu kalp sizin mi ? Çabuk olun, neredeyse duracak…
    İhtiyar - Ben kalbimi her şeyimle Rabbime verdim evladım.
    O kalbin sahibini neden anne ve babana sormuyorsun?

    Genç kız - Her ikiside yaşlanıp bunadı, sanki bir bebek gibi ilgi bekliyorlar, her şeyi yemiyorlar ve beğenmiyorlar, bu yüzden kavga edip onları terk ettim.

    İhtiyar - Kavga ettin ha ! Terk ettin demek !

    Dede - Genç kız bunları pek fazla önemsememişti. İhtiyar adamsa aradığı cevabı çoktan keşfetmişti. Ona doğru emin adımlarla sokulup iki eliyle kavradığı ğömleğini bir hamlede yırtarak açıverdi. Genç kızın göğsünde avuçlarında tuttuğu kalp büyüklüğünde kanlı bir boşluk vardı.

    ÇIRAK

    Arkadaş - Onu en az on yıldır görmemiştim.Bir spor salonu açtığını duyunca hiç vakit kaybetmeden ziyaretine gittim .Büyükçe bir salondaki gençlere karate ve judo dersleri veriyordu.Arkadaki bahçeye de bir barfiks koymuş büyükçe bir ağacın dallarına, ucunda halkalar olan ipler asmıştı.

    Sporcu - Beş yıldan beri siyah kuşak sahibiyim. Bu yüzden de böyle bir okul açmayı istedim.

    Arkadaş - Ben o kuşağa, on beş yıldan beri sahibim. Bu durumda sen çırak sayılırsın.

    Sporcu - Benimkisi o kuşaklardan değil , istersen gel siyah kuşak neymiş gözlerinle gör.

    Arkadaş - Neden böyle bağırdın? Az kalsın korkudan bayılacaktım.

    Sporcu - Konsantre oluyorum. Bağırmak bu işin bir parçasıdır.

    Arkadaş - Bence mantıklı, elinin acısından, sonradan bağırıp duracağına....

    Sporcu - Ellerim bir balyoz gibi sağlamdır. Ülkemiz de kaç tane usta var ki?

    Arkadaş - Gördüğüm kadarıyla bahçede üç tane usta var. Onların yanında böyle konuşmak, biraz ayıp kaçmaz mı?

    Sporcu - Hiç fark etmedim. Gerçi tanıyamadığım birkaç kişi var ama...

    Arkadaş - Onlar senin gibi bağırmıyorlar. Bu yüzden onları fark etmiyorsun. Üstelik de masum kiremitleri değil, sert kayaları parça parça ediyorlarmış. Hem de pamuk gibi yumuşacık elleriyle...

    Sporcu - Onlarla tanışmak isterim, söylediğin şeyler eğer ciddiyse, kimden ders aldıklarını öğrenirim.

    Arkadaş -Merhaba usta ! Arkadaşım sizinle tanışmak istiyor. İplik gibi ince köklerinizle, sert kayaları nasıl parçaladığınızı çok merak etmiş.

    Sporcu - Gerçekten bir çırakmışım ama bundan şikayetçi değilim çünkü hem bu ustaları tanıdım, hem de onlara ders veren Büyük Ustayı.

    Alıntı
    Hayatın İçinden 1-2 (Cüneyd Suavi)





+ Yorum Gönder