Konusunu Oylayın.: Tuvalet Terbiyesi hastalığının belirtileri teşhis ve tedavi yöntemleri

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Tuvalet Terbiyesi hastalığının belirtileri teşhis ve tedavi yöntemleri
  1. 06.Nisan.2011, 23:11
    1
    Misafir

    Tuvalet Terbiyesi hastalığının belirtileri teşhis ve tedavi yöntemleri






    Tuvalet Terbiyesi hastalığının belirtileri teşhis ve tedavi yöntemleri Mumsema Tuvalet Terbiyesi hastalığının belirtileri teşhis ve tedavi yöntemleri


  2. 06.Nisan.2011, 23:11
    1
    Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Kayıtsız Üye
    Misafir



  3. 07.Nisan.2011, 13:41
    2
    Muhasibi
    Editör

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 22.Ağustos.2007
    Üye No: 12
    Mesaj Sayısı: 15,811
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 160
    Bulunduğu yer: Gönlümün Mürekkep Lekeleri'de Fikir İşçisi

    Cevap: Tuvalet Terbiyesi hastalığının belirtileri teşhis ve tedavi yöntemleri




    Yeni yürümeye başlayan çocuğun tuvalet terbiyesi anne ve babanın ve çocuğun yaşamlarının en güç bölümlerinden birisini oluşturur. Ya da, gereğince çözümlendiği durumda çocuğun yaşamındaki yüzlerce dönüm noktasından sadece birisi olarak geçiştirilir.
    Anne ve babaların soracağı ilk soru şu olacaktın "Tuvalet terbiyesine başlamak için en uygun zaman ne zamandır?" Bu soruyu cevaplamak kolay değildir, çünkü her çocuk birbirinden farklıdır, ilk çocuğunuz 24 aylık süre içinde sadece 24 saatte terbiye edilmişken, ikincisi daha 3. yaş dönemine kadar terbiye edilememiş olabilir. Bir çocuğun tuvalet terbiyesi için hazır olması, çocuktan çocuğa fark gösterir.
    Genellikle çoğu doktor bir çocuğu 18 aylık olmadan önce tuvalet terbiyesi için eğitmeye zorlamamak gerektiğini söylerken, kimi doktorlar da bunun nadir vakalar dışında çok erken olduğunu ileri sürerler. Çocuğun kendisi terbiye edilmek istemediği sürece çoğu doktor 2 ila 2.5 yaşına kadar beklenmesini tavsiye ederler.
    Geceleri kontrol sonradan gelir. Çoğu çocuk 3 yaşına varmadan önce gündüzleri terbiye gördüğü halde gecelen bez kullanmaya birkaç ay devam ederler. Bununla birlikte, 3 yaşında bebeklerin % 401 en azından ayda bir kez yataklarını ıslatırlar.
    Ebeveyn olarak, tuvalet terbiyesine başlamak için zamanın uygun olup olmayacağını anlamanıza yarayan belirli işaretler vardır. Tuvalet terbiyesinin derhal başarılı olması gerektiğini ileri süren hiçbir kural oimadağını unutmayın. Birkaç gün deneyin ve eğer çocuk açıkça ilgilenmiyor ya da reddediyor ise planınızı birkaç hafta erteleyin. Gelecek sefer işe yarayabilir. Çocuğun tuvalet terbiyesine hazır olduğu şu işaretlerden anlaşılır:

    1. Çocuğunuz "oturak", "çiş" ve "kaka" gibi tuvalet sözcüklerini öğrenmiş ise,

    2. Çocuk diğerlerini tuvalete giderken seyrediyorsa,

    3. Çocuk altının ıslandığını ya da kirlendiğini beirtiyorve değiştirilmesini istiyor ise,

    4. Çocuk kakasını ve çişini kontrol edebilir demektir. Başka bir deyişle, dışkıiamayı ya da çiş yapmayı uygun bir zamana kadar ertelemeyi becerebilir.

    Zamanın doğru olduğuna karar verdiğinizde bazı şeylere gereksiniminiz olacak:

    1. Döşeme üzerine koyacağınız küçük bir oturak iskemlesi. Normal bir tuvalete uygulanabilen bebek tuvalet oturakları mevcut olmasına karşın, çoğu çocuk döşeme tipi lazımlığı tercih eder. Bu tip oturaklar yalnızca çocuğun oturup kalkabilmesine izin vermekle kalmaz, ayrıca çocuğun ayakları yere değdiği için daha iyi ıkınabilmesine de olanak tanır. Oturağı, tuvalet terbiyesine başlamadan birkaç gün önce alın. Böylece çocuk ona alışacaktır.

    2. Ağır, emici eğitim giysileri ve iç çamaşırları.

    3. Eğer övgülerinizin yanı sıra maddi ödüllerle de ödüllendirmek istiyorsanız, çocuğun hoşun giden yıldızlar ya da çubuklar gibi nesneler,
    Artık başlamaya hazırsınız. Çocuğa artık büyük ağabeyler ve ablalar gibi külot giyebileceğini söyleyin. Bezlerini gündüz uykusu ve gece uykusu için saklayın.
    Tuvalet terbiyesini uygulamanın çeşitli yolları vardır. Hangi yöntemi uygularsanız uygulayın, aklınızdan çıkarmamanız gereken şey banyoyu bir savaş alanına çevirmemek olmalıdır.
    Çoğu doktor, çocuğu kendi özgür isteğine göre terbiye etmeye izin verilmesini tavsiye ederler. Bu da, hiç zorlama yapmamak anlamına gelir. Çocuğa oturağa oturmak isteyip istemediğini sorun. Eğer cevap hayır ise çocuğa baskı yapmayın. Eğer bebeğiniz oturakta l dakika kadar oturur ve hiçbir şey yapmazsa, istediği zaman oturaktan kalkmasına izin verin. Eğer çocuğunuz çişini ya da kakasını yaparsa, onu övgünüzle ödüllendirin. Ancak eğer bir "kaza" olursa (ki şüphesiz olacaktır), çocuğunuzu azarlamayın ya da ayıplamayın.
    Başka yöntemlerle de benzer prensipler uygulanır; ancak ebeveynlerin daha çok katılımı söz konusudur. Anne baba çocuğu oturağa uygun zamanlarda oturtur ve ona "çiş-çiş" der. Eğer çocuk işbirliği yapmaya razı ise, çocuğu kitaplar okuyarak ya da oyunlar oynayarak eğlendiriniz. Eğer çocuk 5 dakika içerisinde bir şey yapmazsa, oturaktan kaldırın ve daha sonra tekrar deneyin. Eğer çocuk çişini ya da kakasını yaparsa, onu övün. Ayrıca çeşitli yiyecekler ya da küçük oyuncaklar vasıtasıyla maddi olarak da ödüllendirebilirsiniz.
    Gündüz kontrolünün sağlanmasından birkaç ay sonra, çocuğunuzu yatağa bezsiz olarak yatırabilirsiniz. Her ne kadar gerekli değilse bile, çocuğu yatmadan hemen önce tuvalete götürmek de doğru tuvalet terbiyesi yerleşmesini hızlandırır.
    Bazı çocuklar için çişini ya da kakasını kontrol, aynı anda gerçekleşir; halbuki bazı çocuklar bir defada yalnızca birisini becerebilirler, çoğu vakalarda tuvalet terbiyesi 2 ay içerisinde tamamlanır. Eğer başarılı olunamazsa, bu, çocuğun çok küçük oiduğunu, birkaç hafta ya da birkaç ay sonra muhtemelen yeniden denemeniz gerektiğini ifade eder.
    Bununla beraber, eğer çocuk 2.5 yaşından daha büyük ise ve 2 ay içerisinde terbiye edilememiş ise, tuvalet terbiyesini reddediyor demektir. Tuvalet terbiyesini reddetmenin başlıca nedenlerinden birisi, anne ve babanın aşırı baskısıdır. Çoğunlukla bu çocuklar çok fazla uyanimış, bazıları oturakta çok uzun süreler oturmaya zorlanmıştır. Bu yüzden, çişini ya da kakasını kontrol etmek, çocuğun kafasında politik bir kimlik kazanmıştır.
    Tuvalet terbiyesini reddeden çocuğun terbiyesini sağlamak için, sorumluluğu onun üzerine yıkın. Çocuğunuza, ona banyoya ne zaman gitmesi gerektiğini sizin hatırlatmayacağınızı ve ne zaman gidileceğine kendisinin karar vermesi gerektiğini söyleyin. Altını ıslatmadığı ya da kirletmediği bir gün çocuğunuza olumlu destek ve cesaret verin. Çocuğunuza, tuvaleti başarı ile kullandığı her sefer için renkli bir takvim ya da yıldız vs. gibi oyuncakları ödül olarak vereceğinizi söyleyin.
    Eğer çocuğunuz bir kaza yaparsa, üzerine değiştirin ve daha sonra bezi temizlerken çocuğun uzun sizi seyretmesini sağlayın. Yine, cezalandırmayın ve eleştirmeyin. Oana^ ns kadar zor da olsa sabıriı olmaya çalışın.

    Kakasını ve Çişini Tutamama
    Çoğu çocuğun tuvalet terbiyesi aldıktan çok sonralar kakasını tutamama olayına encopresis denir. Bu bir hastalık değildir ancak kabızlık ya da duygusa güçlüklerin bir belirtisi olabilir (nadiren fiziksel bir neden vardır). Çişini tutamama (enuresis) da, okul öncesi çocuklarda görülen yaygın bir sorundur.




  4. 07.Nisan.2011, 13:41
    2
    Editör



    Yeni yürümeye başlayan çocuğun tuvalet terbiyesi anne ve babanın ve çocuğun yaşamlarının en güç bölümlerinden birisini oluşturur. Ya da, gereğince çözümlendiği durumda çocuğun yaşamındaki yüzlerce dönüm noktasından sadece birisi olarak geçiştirilir.
    Anne ve babaların soracağı ilk soru şu olacaktın "Tuvalet terbiyesine başlamak için en uygun zaman ne zamandır?" Bu soruyu cevaplamak kolay değildir, çünkü her çocuk birbirinden farklıdır, ilk çocuğunuz 24 aylık süre içinde sadece 24 saatte terbiye edilmişken, ikincisi daha 3. yaş dönemine kadar terbiye edilememiş olabilir. Bir çocuğun tuvalet terbiyesi için hazır olması, çocuktan çocuğa fark gösterir.
    Genellikle çoğu doktor bir çocuğu 18 aylık olmadan önce tuvalet terbiyesi için eğitmeye zorlamamak gerektiğini söylerken, kimi doktorlar da bunun nadir vakalar dışında çok erken olduğunu ileri sürerler. Çocuğun kendisi terbiye edilmek istemediği sürece çoğu doktor 2 ila 2.5 yaşına kadar beklenmesini tavsiye ederler.
    Geceleri kontrol sonradan gelir. Çoğu çocuk 3 yaşına varmadan önce gündüzleri terbiye gördüğü halde gecelen bez kullanmaya birkaç ay devam ederler. Bununla birlikte, 3 yaşında bebeklerin % 401 en azından ayda bir kez yataklarını ıslatırlar.
    Ebeveyn olarak, tuvalet terbiyesine başlamak için zamanın uygun olup olmayacağını anlamanıza yarayan belirli işaretler vardır. Tuvalet terbiyesinin derhal başarılı olması gerektiğini ileri süren hiçbir kural oimadağını unutmayın. Birkaç gün deneyin ve eğer çocuk açıkça ilgilenmiyor ya da reddediyor ise planınızı birkaç hafta erteleyin. Gelecek sefer işe yarayabilir. Çocuğun tuvalet terbiyesine hazır olduğu şu işaretlerden anlaşılır:

    1. Çocuğunuz "oturak", "çiş" ve "kaka" gibi tuvalet sözcüklerini öğrenmiş ise,

    2. Çocuk diğerlerini tuvalete giderken seyrediyorsa,

    3. Çocuk altının ıslandığını ya da kirlendiğini beirtiyorve değiştirilmesini istiyor ise,

    4. Çocuk kakasını ve çişini kontrol edebilir demektir. Başka bir deyişle, dışkıiamayı ya da çiş yapmayı uygun bir zamana kadar ertelemeyi becerebilir.

    Zamanın doğru olduğuna karar verdiğinizde bazı şeylere gereksiniminiz olacak:

    1. Döşeme üzerine koyacağınız küçük bir oturak iskemlesi. Normal bir tuvalete uygulanabilen bebek tuvalet oturakları mevcut olmasına karşın, çoğu çocuk döşeme tipi lazımlığı tercih eder. Bu tip oturaklar yalnızca çocuğun oturup kalkabilmesine izin vermekle kalmaz, ayrıca çocuğun ayakları yere değdiği için daha iyi ıkınabilmesine de olanak tanır. Oturağı, tuvalet terbiyesine başlamadan birkaç gün önce alın. Böylece çocuk ona alışacaktır.

    2. Ağır, emici eğitim giysileri ve iç çamaşırları.

    3. Eğer övgülerinizin yanı sıra maddi ödüllerle de ödüllendirmek istiyorsanız, çocuğun hoşun giden yıldızlar ya da çubuklar gibi nesneler,
    Artık başlamaya hazırsınız. Çocuğa artık büyük ağabeyler ve ablalar gibi külot giyebileceğini söyleyin. Bezlerini gündüz uykusu ve gece uykusu için saklayın.
    Tuvalet terbiyesini uygulamanın çeşitli yolları vardır. Hangi yöntemi uygularsanız uygulayın, aklınızdan çıkarmamanız gereken şey banyoyu bir savaş alanına çevirmemek olmalıdır.
    Çoğu doktor, çocuğu kendi özgür isteğine göre terbiye etmeye izin verilmesini tavsiye ederler. Bu da, hiç zorlama yapmamak anlamına gelir. Çocuğa oturağa oturmak isteyip istemediğini sorun. Eğer cevap hayır ise çocuğa baskı yapmayın. Eğer bebeğiniz oturakta l dakika kadar oturur ve hiçbir şey yapmazsa, istediği zaman oturaktan kalkmasına izin verin. Eğer çocuğunuz çişini ya da kakasını yaparsa, onu övgünüzle ödüllendirin. Ancak eğer bir "kaza" olursa (ki şüphesiz olacaktır), çocuğunuzu azarlamayın ya da ayıplamayın.
    Başka yöntemlerle de benzer prensipler uygulanır; ancak ebeveynlerin daha çok katılımı söz konusudur. Anne baba çocuğu oturağa uygun zamanlarda oturtur ve ona "çiş-çiş" der. Eğer çocuk işbirliği yapmaya razı ise, çocuğu kitaplar okuyarak ya da oyunlar oynayarak eğlendiriniz. Eğer çocuk 5 dakika içerisinde bir şey yapmazsa, oturaktan kaldırın ve daha sonra tekrar deneyin. Eğer çocuk çişini ya da kakasını yaparsa, onu övün. Ayrıca çeşitli yiyecekler ya da küçük oyuncaklar vasıtasıyla maddi olarak da ödüllendirebilirsiniz.
    Gündüz kontrolünün sağlanmasından birkaç ay sonra, çocuğunuzu yatağa bezsiz olarak yatırabilirsiniz. Her ne kadar gerekli değilse bile, çocuğu yatmadan hemen önce tuvalete götürmek de doğru tuvalet terbiyesi yerleşmesini hızlandırır.
    Bazı çocuklar için çişini ya da kakasını kontrol, aynı anda gerçekleşir; halbuki bazı çocuklar bir defada yalnızca birisini becerebilirler, çoğu vakalarda tuvalet terbiyesi 2 ay içerisinde tamamlanır. Eğer başarılı olunamazsa, bu, çocuğun çok küçük oiduğunu, birkaç hafta ya da birkaç ay sonra muhtemelen yeniden denemeniz gerektiğini ifade eder.
    Bununla beraber, eğer çocuk 2.5 yaşından daha büyük ise ve 2 ay içerisinde terbiye edilememiş ise, tuvalet terbiyesini reddediyor demektir. Tuvalet terbiyesini reddetmenin başlıca nedenlerinden birisi, anne ve babanın aşırı baskısıdır. Çoğunlukla bu çocuklar çok fazla uyanimış, bazıları oturakta çok uzun süreler oturmaya zorlanmıştır. Bu yüzden, çişini ya da kakasını kontrol etmek, çocuğun kafasında politik bir kimlik kazanmıştır.
    Tuvalet terbiyesini reddeden çocuğun terbiyesini sağlamak için, sorumluluğu onun üzerine yıkın. Çocuğunuza, ona banyoya ne zaman gitmesi gerektiğini sizin hatırlatmayacağınızı ve ne zaman gidileceğine kendisinin karar vermesi gerektiğini söyleyin. Altını ıslatmadığı ya da kirletmediği bir gün çocuğunuza olumlu destek ve cesaret verin. Çocuğunuza, tuvaleti başarı ile kullandığı her sefer için renkli bir takvim ya da yıldız vs. gibi oyuncakları ödül olarak vereceğinizi söyleyin.
    Eğer çocuğunuz bir kaza yaparsa, üzerine değiştirin ve daha sonra bezi temizlerken çocuğun uzun sizi seyretmesini sağlayın. Yine, cezalandırmayın ve eleştirmeyin. Oana^ ns kadar zor da olsa sabıriı olmaya çalışın.

    Kakasını ve Çişini Tutamama
    Çoğu çocuğun tuvalet terbiyesi aldıktan çok sonralar kakasını tutamama olayına encopresis denir. Bu bir hastalık değildir ancak kabızlık ya da duygusa güçlüklerin bir belirtisi olabilir (nadiren fiziksel bir neden vardır). Çişini tutamama (enuresis) da, okul öncesi çocuklarda görülen yaygın bir sorundur.







+ Yorum Gönder