Konusunu Oylayın.: Duada Bağırmamalı sesini fazla yükseltmemelidir

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 1 kişi
Duada Bağırmamalı sesini fazla yükseltmemelidir
  1. 15.Mart.2011, 14:33
    1
    Misafir

    Duada Bağırmamalı sesini fazla yükseltmemelidir






    Duada Bağırmamalı sesini fazla yükseltmemelidir Mumsema Dua ederken Bağırmamalı
    sesini fazla yükseltmemelidir.


  2. 15.Mart.2011, 14:33
    1
    Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Kayıtsız Üye
    Misafir



  3. 15.Mart.2011, 15:01
    2
    maydın
    Özel Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 14.Mayıs.2007
    Üye No: 761
    Mesaj Sayısı: 1,165
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 13
    Bulunduğu yer: iskenderun

    Cevap: Duada Bağırmamalı




    Duânın ne çok yüksek sesle, ne de çok gizli dille yapılması gerekir. Belki âyet-i kerîmenin gösterdiği ölçüde ne çok sesli, ne de çok gizli, ikisinin ortasında bir yalvarma halinde olunması duânın edebine en uygun şekildir.

    Resûl-i Ekrem Efendimiz bazı sahâbîlerinin duâda seslerini fazla yükselttiklerini işitince şöyle ikâz buyurmuşlardır:

    – Sizler, işitmeyen, duymayan birine duâ etmiyorsunuz. Sizin duâ ettiğiniz Zât-ı Zülcelâl, size sizden de yakındır!
    Öyle ise tek başımıza duâ ettiğimizde, duâ kelimelerini kulağımızın işiteceği şekilde fısıldamalı; başkalarının işitmesini istediğimiz duâlarımızda ise, yalvaran, âciz, zayıf insan halinde, boynu bükük, eli dilenci durumunda sızlanarak duâ etmeli, haddi aşan bir ses tonuyla istekte bulunmamalıyız.
    Kur’ân-ı Kerîm’de makbûl duâlardan bahsedilirken mütevazi ve yavaş sesle yapılan duâlar nazara verilmektedir.

    Nitekim Zekeriyya Aleyhisselâm’ın boynu bükük ve inler şekilde yaptığı sâkin duâsının kabûl olduğuna dikkat çekilmektedir.
    Demek ki, öfke ve gazablı bir edâ ve sadâ ile bağıra çağıra yapılan duâlar, duânın edebine uymayan, gereken tevâzu ve ihlâsa sahip olmayan duâlardır.
    Ahmet şahin


  4. 15.Mart.2011, 15:01
    2
    Özel Üye



    Duânın ne çok yüksek sesle, ne de çok gizli dille yapılması gerekir. Belki âyet-i kerîmenin gösterdiği ölçüde ne çok sesli, ne de çok gizli, ikisinin ortasında bir yalvarma halinde olunması duânın edebine en uygun şekildir.

    Resûl-i Ekrem Efendimiz bazı sahâbîlerinin duâda seslerini fazla yükselttiklerini işitince şöyle ikâz buyurmuşlardır:

    – Sizler, işitmeyen, duymayan birine duâ etmiyorsunuz. Sizin duâ ettiğiniz Zât-ı Zülcelâl, size sizden de yakındır!
    Öyle ise tek başımıza duâ ettiğimizde, duâ kelimelerini kulağımızın işiteceği şekilde fısıldamalı; başkalarının işitmesini istediğimiz duâlarımızda ise, yalvaran, âciz, zayıf insan halinde, boynu bükük, eli dilenci durumunda sızlanarak duâ etmeli, haddi aşan bir ses tonuyla istekte bulunmamalıyız.
    Kur’ân-ı Kerîm’de makbûl duâlardan bahsedilirken mütevazi ve yavaş sesle yapılan duâlar nazara verilmektedir.

    Nitekim Zekeriyya Aleyhisselâm’ın boynu bükük ve inler şekilde yaptığı sâkin duâsının kabûl olduğuna dikkat çekilmektedir.
    Demek ki, öfke ve gazablı bir edâ ve sadâ ile bağıra çağıra yapılan duâlar, duânın edebine uymayan, gereken tevâzu ve ihlâsa sahip olmayan duâlardır.
    Ahmet şahin





+ Yorum Gönder