Konusunu Oylayın.: Başka bir dünyaya yol almak için okuyun (Şems-i Tebrizi Hayatı)

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Başka bir dünyaya yol almak için okuyun (Şems-i Tebrizi Hayatı)
  1. 10.Mart.2011, 07:04
    1
    Misafir

    Başka bir dünyaya yol almak için okuyun (Şems-i Tebrizi Hayatı)






    Başka bir dünyaya yol almak için okuyun (Şems-i Tebrizi Hayatı) Mumsema Başka bir dünyaya yol almak için okuyun (Şems-i Tebrizi Hayatı)


  2. 10.Mart.2011, 07:04
    1
    Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Kayıtsız Üye
    Misafir



  3. 10.Mart.2011, 15:14
    2
    Muhammed
    الله اكبر

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 16.Haziran.2010
    Üye No: 76755
    Mesaj Sayısı: 7,671
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 10
    Yaş: 27
    Bulunduğu yer: Türkiye

    Cevap: Başka bir dünyaya yol almak için okuyun (Şems-i Tebrizi Hayatı)




    ŞEMS-i TEBRİZİ


    Konya’da eski adıyla güllük mevkiinde Şems Parkı olarak bilinen alanın içinde eski bir cami ve türbe vardır.
    Yılın her günü ziyaretçilerle dolup taşan Mevlânâ türbesine yaklaşık on dakikalık mesafedeki bu mekânı bilen ve ziyaret edenlerin sayısı ise parmakla gösterilecek kadar azdır.
    Sözünü ettiğimiz türbe Mevlânâ’yı hakikâtin sırlarına ulaştıran bir zatın adını taşımaktadır.
    Tahmin ettiğiniz gibi Şems-i Tebrizi’ nin adını


    Büyük bir arif olduğu bilinen Melikdad oğlu Ali adlı bir kişinin oğlu olan Muhammed Şemseddin 1164 senesinde Tebriz’de dünyaya gelmiştir.
    Henüz çocukluk ve ilk gençlik yıllarında bile kendi kuşağının çocuklarından bambaşka olduğunu göstermiş anne babasını yakınlarını hocalarını hayrete düşüren davranışlar ortaya koymuştur.
    Zamanın ölçülerini aşan bu zat çocukluk dönemine ait bir anıyı şöyle anlatıyor:
    “Henüz ergenlik çağına girmemiştim. Aşk deryasına daldım mı otuz kırk gün hiçbir şey yiyemezdim; istekten kesilirdim.
    Günlerce açlığa susuzluğa katlanırdım.
    Bir gün babam bana çıkıştı : ’ Oğlum’ dedi ‘ben senin bu halinden bir şey anlamıyorum.
    Bunun sonu nereye varacak?‘ ben ona şu cevabı verdim:
    "Baba seninle benim babalık ve evlatlık ilişkimiz neye benzer bilir misin?
    Bir tavuğun altına tavuk yumurtalarıyla bir de kaz yumurtası koymuşlar.
    Vakti gelip de civcivler çıktığı zaman bunlar hep birlikte analarının ardına düşerler bir göl kenarına gelirler.
    Kaz yumurtasından çıkan civciv hemen kendini suya atar bunu gören ana tavuk eyvah yavrum boğulacak der.
    Çırpınmaya başlar.
    Halbuki kaz yavrusu neşe içinde suda yüzmektedir.
    İşte seninle benim aramdaki fark da böyledir.”

    Makalat adlı eserindeki ifadelerinden onun Tebriz’de Ebubekir adlı şeyhinden feyz aldığı anlaşılır ancak yine kendisinin bildirdiğine göre şeyhi onda olan bir şeyi görememiş başka kimsenin de göremediği bu farkı sadece Hüdavendigârı Mevlana anlayabilmiştir.
    Zaten şeyhi onu daha fazla olgunlaştırmanın kendi gücünü aştığını anladığı zaman seyahate çıkmasına izin verir. O da diyar diyar gezip sohbetine dayanabilecek bir dost bir mürşit arar. Fakat aradığını bir türlü bulamaz hiç kimse onu tatmin edemez.
    Konuştuğu kişileri imtihan eder istediği cevabı alamayınca oradan ayrılır.
    Kendisini olgunlaştıracak bir şeyh aradığını söyler; ama bütün şeyhleri kendine mürid yapıp arayışına devam eder.
    Memleketi olan Tebriz’de kendisine manevi kemalinden dolayı “Kamili Tebrizi” durmadan gezdiği yolları tayy ettiği için “Şemseddin-i Perende” (uçan Şemseddin) derler.


    Bir gün yolu Bağdat şehrine düşer.
    Orada meşhur sofilerden Şeyh Evhadüddin Kirmani’yi bulup neyle meşgul olduğunu sorar.
    “Ayı leğendeki suda görüyorum” diye cevap verir Kirmani.
    Şems Hazretleri bu cevap üzerine:
    “Boynunda çıban yoksa neden başını kaldırıp da onu gökte görmüyorsun? Kendini tedavi ettirmek için bir doktor bulmaya bak.
    Böylece neye bakarsan gerçekten bakılmaya değer olanı onda görürsün” der.
    Kirmani Hazretleri Şems’in ellerine sarılıp müridi olmak istediğini söyler.
    Şems’in cevabı kesindir: “Sen benim arkadaşlığıma dayanamazsın!”
    Ama Evhadüddin ısrarlıdır.
    Nihayet Şems Bağdat pazarının tam ortasında birlikte şarap içmek şartıyla kabul edeceğini söyler.
    Evhadüddin “bunu yapamam” deyince
    “O zaman benim için şarap bulup getirir misin?” sorusunu yöneltir.
    Onu da yapamayacağını bildiren Kirmani’ye
    “ben içerken bana arkadaşlık eder misin? ”diye sorar.
    “Edemem” yanıtı üzerine artık Şems Hazretleri “ Erlerin huzurundan ırak ol!”diye bağırır.
    “Bana arkadaş olamazsın .Bütün müridlerini ve dünyanın bütün namus ve şerefini bir kadeh şaraba satmalısın.

    Bu aşk meydanı erlerin ve bilenlerin işidir.
    Ve şunu da iyi bil ki ben mürid değil şeyh arıyorum.
    Hem de rastgele bir Şeyh değil hakikâti arayan olgun bir şeyh!”
    Kirmani teslimiyet ve kabiliyet imtihanını bu nedenle geçememiş onun asıl maksadını idrak edememiştir.



    Tebrizi arayışları sırasında bir rüya görür. Rüyasında kendisine bir velinin arkadaş edileceği bildirilir.
    Üst üste iki gece rüya tekrarlanır ve o velinin Rum ülkesinde olduğu haberi verilir.
    Onu aramak için yollara düşmek ister fakat daha zamanının gelmediği “ işlerin vakitlerine tabi ve rehinli olduğu bildirilir.”


    Şems ilahi tecellilerle mest olduğu tam mânâsıyla istiğraka daldığı müşahedenin güzelliğine beşer kuvvetiyle tahammül gösteremediği zamanlarda “gizli velilerinden birini bana göster” diyerek niyaz eder ve sabırsızlanır.
    Üzerindeki o yoğun halleri dağıtmak için başka işlerle oyalanmaya çalıştır.
    Para almadan inşaat işlerinde bile çalışır.
    Nihayet bir gün ;“Madem ki ısrar ve arzu ediyorsun O halde şükrane olarak ne vereceksin?” diye bir ilham gelir.
    O da “başımı!” cevabını verir.
    Bu cevaba karşılık olarak " Bütün kâinatta Mevlana-yı Rumi Hazretlerinden başka senin şerefli arkadaşın yoktur.” haberi gelir.
    Artık Rum ülkesine gitmek o sevgili ile görüşmek ve yolunda başını feda etmek üzere yola çıkacaktır.


    Uzun bir yolculuğun ardından Şemseddin Muhammed M. 1244 yılının Ekim ayında Konya’ya gelir.
    Kaldığı han odasının anahtarını boynuna zamanın tüccarları gibi asıp çarşıda dolaşmaya başlar aşk ve ilmin tüccarı olduğuna işaret ederek.
    İkindiye doğru ana caddede katıra binmiş talebeleri etrafında dört dönen bir müderris görünür.

    Şems aradığı dostun o olduğunu anlar.
    Önüne geçerek katırın dizginlerini tutar ve keskin bakışlarıyla:
    “Sen Belhli Baha Veled’in oğlu Mevlana Celaleddin misin?” diye sorar.
    Mevlana “evet” diye cevap verir.
    Şems:
    “Ey müslümanların imamı! Bir müşkülüm var.
    Hz. Muhammed mi büyük Bayezid-i Bistami mi?
    Sorunun heybetinden kendinden geçen Mevlana kendini toplayınca;
    “Bu nasıl sual böyle?
    Tabi ki ALLAH’ın elçisi Hz. Muhammed bütün yaratıkların en büyüğüdür.”
    O zaman Şems: “O halde neden Peygamber bu kadar büyüklüğü ile
    "Ya Rabbi seni tenzih ederim biz seni layık olduğun vechile bilemedik” buyururken
    Bayezid “Ben kendimi tenzih ederim! Benim şanım çok yücedir. Zira cesedimin her zerresinde ALLAH’tan başka varlık yok!” demekte?


    Mevlana:
    “Hz. Muhammed müthiş bir manevi susuzluk hastalığına tutulmuştu ’biz senin göğsünü açmadık mı?’ şerhiyle kalbi genişledi.
    Bunun için de susuzluktan dem vurdu.
    O Her gün sayısız makamlar geçiyor her makamı geçtikçe evvelki bilgi ve makamına istiğfar ediyor daha çok yakınlık istiyordu.
    Beyazıd ise bir yudum suyla susuzluğu dindi ve suya kandığından dem vurdu. Vardığı ilk makamın sarhoşluğuna kapılarak kendinden geçti ve o makamda kalarak bu sözü söyledi.”
    Şemsi Tebrizi bu cevap arşısında
    "ALLAH” diyerek yere yuvarlanır.


    Mevlana hemen atından inip yanındaki adamların da yardımıyla onu yerden kaldırıp medresesine götürür.
    Artık bu medresede iki âşık hiç dışarı çıkmadan yanlarına kimsenin girmesine izin verilmeden aylarca sürecek sohbetlere dalacaktır.
    Mevlana bunca zaman kitapların sayfaların arasında aradığı ve Şeyhi Seyyid Burhaneddin’in yıllarca önceden müjdelediği sevgilisine gönül dostuna kavuşmuş o andan itibaren de bütün yaşamı değişmiştir.



    Şems önce onu çok değer verdiği zatların hatta babasının bile eserlerini okumaktan men eder değer verdiği bütün kitaplarını birer birer havuza atar.
    Daha sonra hiç kimseyle konuşmasına izin vermez.
    Medresedeki derslerini vaazlarını terk etmek zorunda kalır.



  4. 10.Mart.2011, 15:14
    2
    Muhammed - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    الله اكبر



    ŞEMS-i TEBRİZİ


    Konya’da eski adıyla güllük mevkiinde Şems Parkı olarak bilinen alanın içinde eski bir cami ve türbe vardır.
    Yılın her günü ziyaretçilerle dolup taşan Mevlânâ türbesine yaklaşık on dakikalık mesafedeki bu mekânı bilen ve ziyaret edenlerin sayısı ise parmakla gösterilecek kadar azdır.
    Sözünü ettiğimiz türbe Mevlânâ’yı hakikâtin sırlarına ulaştıran bir zatın adını taşımaktadır.
    Tahmin ettiğiniz gibi Şems-i Tebrizi’ nin adını


    Büyük bir arif olduğu bilinen Melikdad oğlu Ali adlı bir kişinin oğlu olan Muhammed Şemseddin 1164 senesinde Tebriz’de dünyaya gelmiştir.
    Henüz çocukluk ve ilk gençlik yıllarında bile kendi kuşağının çocuklarından bambaşka olduğunu göstermiş anne babasını yakınlarını hocalarını hayrete düşüren davranışlar ortaya koymuştur.
    Zamanın ölçülerini aşan bu zat çocukluk dönemine ait bir anıyı şöyle anlatıyor:
    “Henüz ergenlik çağına girmemiştim. Aşk deryasına daldım mı otuz kırk gün hiçbir şey yiyemezdim; istekten kesilirdim.
    Günlerce açlığa susuzluğa katlanırdım.
    Bir gün babam bana çıkıştı : ’ Oğlum’ dedi ‘ben senin bu halinden bir şey anlamıyorum.
    Bunun sonu nereye varacak?‘ ben ona şu cevabı verdim:
    "Baba seninle benim babalık ve evlatlık ilişkimiz neye benzer bilir misin?
    Bir tavuğun altına tavuk yumurtalarıyla bir de kaz yumurtası koymuşlar.
    Vakti gelip de civcivler çıktığı zaman bunlar hep birlikte analarının ardına düşerler bir göl kenarına gelirler.
    Kaz yumurtasından çıkan civciv hemen kendini suya atar bunu gören ana tavuk eyvah yavrum boğulacak der.
    Çırpınmaya başlar.
    Halbuki kaz yavrusu neşe içinde suda yüzmektedir.
    İşte seninle benim aramdaki fark da böyledir.”

    Makalat adlı eserindeki ifadelerinden onun Tebriz’de Ebubekir adlı şeyhinden feyz aldığı anlaşılır ancak yine kendisinin bildirdiğine göre şeyhi onda olan bir şeyi görememiş başka kimsenin de göremediği bu farkı sadece Hüdavendigârı Mevlana anlayabilmiştir.
    Zaten şeyhi onu daha fazla olgunlaştırmanın kendi gücünü aştığını anladığı zaman seyahate çıkmasına izin verir. O da diyar diyar gezip sohbetine dayanabilecek bir dost bir mürşit arar. Fakat aradığını bir türlü bulamaz hiç kimse onu tatmin edemez.
    Konuştuğu kişileri imtihan eder istediği cevabı alamayınca oradan ayrılır.
    Kendisini olgunlaştıracak bir şeyh aradığını söyler; ama bütün şeyhleri kendine mürid yapıp arayışına devam eder.
    Memleketi olan Tebriz’de kendisine manevi kemalinden dolayı “Kamili Tebrizi” durmadan gezdiği yolları tayy ettiği için “Şemseddin-i Perende” (uçan Şemseddin) derler.


    Bir gün yolu Bağdat şehrine düşer.
    Orada meşhur sofilerden Şeyh Evhadüddin Kirmani’yi bulup neyle meşgul olduğunu sorar.
    “Ayı leğendeki suda görüyorum” diye cevap verir Kirmani.
    Şems Hazretleri bu cevap üzerine:
    “Boynunda çıban yoksa neden başını kaldırıp da onu gökte görmüyorsun? Kendini tedavi ettirmek için bir doktor bulmaya bak.
    Böylece neye bakarsan gerçekten bakılmaya değer olanı onda görürsün” der.
    Kirmani Hazretleri Şems’in ellerine sarılıp müridi olmak istediğini söyler.
    Şems’in cevabı kesindir: “Sen benim arkadaşlığıma dayanamazsın!”
    Ama Evhadüddin ısrarlıdır.
    Nihayet Şems Bağdat pazarının tam ortasında birlikte şarap içmek şartıyla kabul edeceğini söyler.
    Evhadüddin “bunu yapamam” deyince
    “O zaman benim için şarap bulup getirir misin?” sorusunu yöneltir.
    Onu da yapamayacağını bildiren Kirmani’ye
    “ben içerken bana arkadaşlık eder misin? ”diye sorar.
    “Edemem” yanıtı üzerine artık Şems Hazretleri “ Erlerin huzurundan ırak ol!”diye bağırır.
    “Bana arkadaş olamazsın .Bütün müridlerini ve dünyanın bütün namus ve şerefini bir kadeh şaraba satmalısın.

    Bu aşk meydanı erlerin ve bilenlerin işidir.
    Ve şunu da iyi bil ki ben mürid değil şeyh arıyorum.
    Hem de rastgele bir Şeyh değil hakikâti arayan olgun bir şeyh!”
    Kirmani teslimiyet ve kabiliyet imtihanını bu nedenle geçememiş onun asıl maksadını idrak edememiştir.



    Tebrizi arayışları sırasında bir rüya görür. Rüyasında kendisine bir velinin arkadaş edileceği bildirilir.
    Üst üste iki gece rüya tekrarlanır ve o velinin Rum ülkesinde olduğu haberi verilir.
    Onu aramak için yollara düşmek ister fakat daha zamanının gelmediği “ işlerin vakitlerine tabi ve rehinli olduğu bildirilir.”


    Şems ilahi tecellilerle mest olduğu tam mânâsıyla istiğraka daldığı müşahedenin güzelliğine beşer kuvvetiyle tahammül gösteremediği zamanlarda “gizli velilerinden birini bana göster” diyerek niyaz eder ve sabırsızlanır.
    Üzerindeki o yoğun halleri dağıtmak için başka işlerle oyalanmaya çalıştır.
    Para almadan inşaat işlerinde bile çalışır.
    Nihayet bir gün ;“Madem ki ısrar ve arzu ediyorsun O halde şükrane olarak ne vereceksin?” diye bir ilham gelir.
    O da “başımı!” cevabını verir.
    Bu cevaba karşılık olarak " Bütün kâinatta Mevlana-yı Rumi Hazretlerinden başka senin şerefli arkadaşın yoktur.” haberi gelir.
    Artık Rum ülkesine gitmek o sevgili ile görüşmek ve yolunda başını feda etmek üzere yola çıkacaktır.


    Uzun bir yolculuğun ardından Şemseddin Muhammed M. 1244 yılının Ekim ayında Konya’ya gelir.
    Kaldığı han odasının anahtarını boynuna zamanın tüccarları gibi asıp çarşıda dolaşmaya başlar aşk ve ilmin tüccarı olduğuna işaret ederek.
    İkindiye doğru ana caddede katıra binmiş talebeleri etrafında dört dönen bir müderris görünür.

    Şems aradığı dostun o olduğunu anlar.
    Önüne geçerek katırın dizginlerini tutar ve keskin bakışlarıyla:
    “Sen Belhli Baha Veled’in oğlu Mevlana Celaleddin misin?” diye sorar.
    Mevlana “evet” diye cevap verir.
    Şems:
    “Ey müslümanların imamı! Bir müşkülüm var.
    Hz. Muhammed mi büyük Bayezid-i Bistami mi?
    Sorunun heybetinden kendinden geçen Mevlana kendini toplayınca;
    “Bu nasıl sual böyle?
    Tabi ki ALLAH’ın elçisi Hz. Muhammed bütün yaratıkların en büyüğüdür.”
    O zaman Şems: “O halde neden Peygamber bu kadar büyüklüğü ile
    "Ya Rabbi seni tenzih ederim biz seni layık olduğun vechile bilemedik” buyururken
    Bayezid “Ben kendimi tenzih ederim! Benim şanım çok yücedir. Zira cesedimin her zerresinde ALLAH’tan başka varlık yok!” demekte?


    Mevlana:
    “Hz. Muhammed müthiş bir manevi susuzluk hastalığına tutulmuştu ’biz senin göğsünü açmadık mı?’ şerhiyle kalbi genişledi.
    Bunun için de susuzluktan dem vurdu.
    O Her gün sayısız makamlar geçiyor her makamı geçtikçe evvelki bilgi ve makamına istiğfar ediyor daha çok yakınlık istiyordu.
    Beyazıd ise bir yudum suyla susuzluğu dindi ve suya kandığından dem vurdu. Vardığı ilk makamın sarhoşluğuna kapılarak kendinden geçti ve o makamda kalarak bu sözü söyledi.”
    Şemsi Tebrizi bu cevap arşısında
    "ALLAH” diyerek yere yuvarlanır.


    Mevlana hemen atından inip yanındaki adamların da yardımıyla onu yerden kaldırıp medresesine götürür.
    Artık bu medresede iki âşık hiç dışarı çıkmadan yanlarına kimsenin girmesine izin verilmeden aylarca sürecek sohbetlere dalacaktır.
    Mevlana bunca zaman kitapların sayfaların arasında aradığı ve Şeyhi Seyyid Burhaneddin’in yıllarca önceden müjdelediği sevgilisine gönül dostuna kavuşmuş o andan itibaren de bütün yaşamı değişmiştir.



    Şems önce onu çok değer verdiği zatların hatta babasının bile eserlerini okumaktan men eder değer verdiği bütün kitaplarını birer birer havuza atar.
    Daha sonra hiç kimseyle konuşmasına izin vermez.
    Medresedeki derslerini vaazlarını terk etmek zorunda kalır.



  5. 10.Mart.2011, 16:16
    3
    ravza 2
    ALLAH C.C garip bir kulu

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 31.Ocak.2010
    Üye No: 72957
    Mesaj Sayısı: 2,194
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 31

    Cevap: Başka bir dünyaya yol almak için okuyun (Şems-i Tebrizi Hayatı)

    Tasavvuf kitaplarının anlatımındanmıdır bazı yerleri anlamakta zorluk çekiyorum manalarını anlıyamıyorum sağolasınız


  6. 10.Mart.2011, 16:16
    3
    ravza 2 - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    ALLAH C.C garip bir kulu
    Tasavvuf kitaplarının anlatımındanmıdır bazı yerleri anlamakta zorluk çekiyorum manalarını anlıyamıyorum sağolasınız





+ Yorum Gönder