Konusunu Oylayın.: Kur'an'a Göre Ehl-i Kitap Kimdir?

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Kur'an'a Göre Ehl-i Kitap Kimdir?
  1. 21.Şubat.2011, 00:52
    1
    Misafir

    Kur'an'a Göre Ehl-i Kitap Kimdir?






    Kur'an'a Göre Ehl-i Kitap Kimdir? Mumsema Kur'an'a Göre Ehl-i Kitap Kimdir?


  2. 21.Şubat.2011, 02:55
    2
    Desert Rose
    Silent and lonely rains

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 21.Ocak.2007
    Üye No: 5
    Mesaj Sayısı: 17,685
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 227
    Bulunduğu yer: the silent deserts in my soul

    Cevap: Kur'an'a Göre Ehl-i Kitap Kimdir?




    KUR’AN’I KERİM IŞIĞINDA EHL-İ KİTAP

    İslam; ilk insan ve ilk peygamberle başlayarak binlerce yıllık bir süreçte son peygamber Hz.Muhammed(S)’in şahsında tüm insanlığa indirilen K.Kerim ile tamamlanan, tevhid esaslı bir dindir.

    Yahudilik ve Hristiyanlık ise aslında birer İslam peygamberi olan Hz.Musa (as), Hz.Davut(as) ve Hz.İsa(as)’dan sonra gelen muharref kültürün öncüleri din adamlarının, kendilerine emanet olarak verilen, korumakla yükümlü oldukları (Bakara 63,93; Al-i İmran 187), İslam dininin esaslarını içeren (Bakara 83; Beyyine 4,5), Allah’ın indirdiği Tevrat’ı, Zebur’u ve İncil’i menfaatleri istikametinde değiştirmeleri sonucunda oluşturdukları ve şirk temelinde yapılandırdıkları batıl dinlerdir. (Bakara 79,116; Maide 72,73; Tevbe 30,31)

    Tevrat, Zebur ve İncil’in orjinal metinleri her ne kadar tahrifatçılar tarafından büyük ölçüde değiştirilmişse de bu durum daha önce indirilmiş ilahi kitapların ortak mesajını içinde barındıran, kapsayıcı ve tasdikleyici nitelikte olan (Al-İmran 3; Bakara 89,91; Ahkaf 12,29,30; Fatır 31), Allah’ın indirmiş olduğu ve koruması altına aldığı son kitap Kur’an(Hicr 9) ile sona ermiştir.

    Çünkü Kur’an, bu kitaplardaki ayetlerin bazen mesajlarını (Bakara 83), bazen de birebir orijinal metinlerini aktarmıştır (Fetih 29; Maide 32,44,45,46). Yani Tevrat, Zebur ve İncil’in hükümlerini ve ortak mesajlarını kaynağından öğrenmek isteyen kişi mutlaka Kur’an’ı okumalıdır.

    Bunun yanında Kur’an, hangi gerekçelerle, hangi ayetlerin nasıl ve kimler tarafından değiştiriliğini de detaylı olarak ele alır (Al-i İmran 23,24,75,78; Nisa 46; Maide 13,14,18,70).

    Daha sonra meydan okuma (Bakara 23,24; Enbiya 24) ve lanetleşme de (Al-i İmran 61) dahil olmak üzere çeşitli tartışma metotlarını kullanarak ehl-i kitabın ortaya attığı tüm gerekçeleri delilleriyle birlikte çürütür.(Al-i İmran 65,66,67; Zuhruf 81;Enbiya 22)

    K.Kerim; kitap ehlinin, gerçekleri bile bile nasıl çarpıttıklarını (Al-i İmran 78; Maide 60-65), Allah’a ve peygamberlerine nasıl iftira attıklarını (Maide 116-118; En’am 91; Tevbe 30,31; Hud 18,19; Saf 7), Allah’ın yetkilerini nasıl kendilerinde gördüklerini ve sözde yetkilerle insanların üzerinde nasıl dini,siyasi,sosyal ve ekonomik (Maide 62,63; Tevbe 31,34,35) hakimiyet kurduklarını tüm boyutlarıyla ortaya koyduktan sonra müslümanların nasıl bir tavır sergilemesi gerektiğini söyler.(Bakara 109; Al-i İmran 64; Maide 48-52,67,75; Ankebut 46, Ahkaf10)

    Apaçık gerçekler karşısında inat eden ve zorbalık yapanların psikolojik tahlilini (Al-i İmran 120; Yunus 36; Kasas 50) yaparak sadece dilleriyle söylediklerini değil kalplerinde sakladıkları asıl gerçekleri de gözler önüne serer (Al-i İmran 69,70,71,75,78; Nisa155; Bakara146; En’am 20). Böyle davrandıkları sürece dünyada ve ahirettebaşlarına ne tür felaketler geleceği de hatırlatılarak (Al-i İmran 112, Maide 64, Al-i İmran 22,77;Bakara 174,175) doğru davranmaya çağrılır.(Nisa 47,48,170,171,172; Bakara 41,42; Al-i İmran 64,98,99; Nisa 171,172; Maide75,76,77)

    Ayrıca içlerinden,apaçık gerçekler karşısında kendini değiştirmeye meyilli olan, ayetlere teslim olan ve nihayet mü’min olma şerefine erişen bir grubun varlığıda belirtilerek aslında kendi aralarında da mutlak bir ittifakın olmadığı vurgulanır.

    Kur’an aslında diğer ilahi kitapları ve peygamberleri reddetmek bir
    tarafa onlara imanı, mü’minlerin iman şartı olarak belirlemiş ve kendi
    bünyesinde koruyarak evrensel bir boyuta taşımıştır (Bakara 4; Al-i İmran 84).Bu nedenle
    Kur’an, sadece Hz.Muhammed(S)’den bahsetmez. Başta Hz.Musa(as)
    ve Hz.İsa(as) ayrıntılı olmak üzere yirmiye yakın İsrailoğullarına gönderilen
    peygamberi konu edinir, hayatlarını, mücadelelerini, mesajlarını mü’minlere
    aktararak örnek almalarını ister.(En’am 90)

    Dolayısıyla Kur’an’ı okuyan ve ona iman eden bir kişi daha önce
    indirilmiş ilahi kitapları da indirildiği şekliyle tanımış ve onlara iman etmiş
    olur. Kur’an, Yahudi ve hristiyanlara çağrı yaparak dürüst davranmaları
    gerektiğini (Maide 116-118), apaçık gerçekleri saklamamaları gerektiğini aksi
    takdirde kendilerini destekleyen kitaba ve peygambere inanmamaları
    neticesinde herhangi bir temel üzerinde olamayacaklarını açıkça söyler
    (Maide 68; Beyyine 4,5).

    Bu nedenle yahudi ve hristiyanların kendi kitaplarında ve inançlarında samimi olduklarının tek göstergesi Kur’an’a ve Resulullah (S)’a iman edip müslüman olmalarıdır (Bakara 41, 42;Hud 17; Saf 6; Maide 52,111; Cuma 5). Üstelik kendi kitapları ve peygamberleri de zaten kendilerine böyle yapmalarını emretmektedir. (Tevrat, Tesniye 18:18-19.), (Tevrat, Tesniye 33:2), (Tevrat, Mezmurlar 45/1,17), (Tevrat, Haggay 2:7), (İncil, Yuhanna 16/7,13), (İncil, Yuhanna 14/16), (İncil , Yuhanna 14/30)


  3. 21.Şubat.2011, 02:55
    2
    Silent and lonely rains



    KUR’AN’I KERİM IŞIĞINDA EHL-İ KİTAP

    İslam; ilk insan ve ilk peygamberle başlayarak binlerce yıllık bir süreçte son peygamber Hz.Muhammed(S)’in şahsında tüm insanlığa indirilen K.Kerim ile tamamlanan, tevhid esaslı bir dindir.

    Yahudilik ve Hristiyanlık ise aslında birer İslam peygamberi olan Hz.Musa (as), Hz.Davut(as) ve Hz.İsa(as)’dan sonra gelen muharref kültürün öncüleri din adamlarının, kendilerine emanet olarak verilen, korumakla yükümlü oldukları (Bakara 63,93; Al-i İmran 187), İslam dininin esaslarını içeren (Bakara 83; Beyyine 4,5), Allah’ın indirdiği Tevrat’ı, Zebur’u ve İncil’i menfaatleri istikametinde değiştirmeleri sonucunda oluşturdukları ve şirk temelinde yapılandırdıkları batıl dinlerdir. (Bakara 79,116; Maide 72,73; Tevbe 30,31)

    Tevrat, Zebur ve İncil’in orjinal metinleri her ne kadar tahrifatçılar tarafından büyük ölçüde değiştirilmişse de bu durum daha önce indirilmiş ilahi kitapların ortak mesajını içinde barındıran, kapsayıcı ve tasdikleyici nitelikte olan (Al-İmran 3; Bakara 89,91; Ahkaf 12,29,30; Fatır 31), Allah’ın indirmiş olduğu ve koruması altına aldığı son kitap Kur’an(Hicr 9) ile sona ermiştir.

    Çünkü Kur’an, bu kitaplardaki ayetlerin bazen mesajlarını (Bakara 83), bazen de birebir orijinal metinlerini aktarmıştır (Fetih 29; Maide 32,44,45,46). Yani Tevrat, Zebur ve İncil’in hükümlerini ve ortak mesajlarını kaynağından öğrenmek isteyen kişi mutlaka Kur’an’ı okumalıdır.

    Bunun yanında Kur’an, hangi gerekçelerle, hangi ayetlerin nasıl ve kimler tarafından değiştiriliğini de detaylı olarak ele alır (Al-i İmran 23,24,75,78; Nisa 46; Maide 13,14,18,70).

    Daha sonra meydan okuma (Bakara 23,24; Enbiya 24) ve lanetleşme de (Al-i İmran 61) dahil olmak üzere çeşitli tartışma metotlarını kullanarak ehl-i kitabın ortaya attığı tüm gerekçeleri delilleriyle birlikte çürütür.(Al-i İmran 65,66,67; Zuhruf 81;Enbiya 22)

    K.Kerim; kitap ehlinin, gerçekleri bile bile nasıl çarpıttıklarını (Al-i İmran 78; Maide 60-65), Allah’a ve peygamberlerine nasıl iftira attıklarını (Maide 116-118; En’am 91; Tevbe 30,31; Hud 18,19; Saf 7), Allah’ın yetkilerini nasıl kendilerinde gördüklerini ve sözde yetkilerle insanların üzerinde nasıl dini,siyasi,sosyal ve ekonomik (Maide 62,63; Tevbe 31,34,35) hakimiyet kurduklarını tüm boyutlarıyla ortaya koyduktan sonra müslümanların nasıl bir tavır sergilemesi gerektiğini söyler.(Bakara 109; Al-i İmran 64; Maide 48-52,67,75; Ankebut 46, Ahkaf10)

    Apaçık gerçekler karşısında inat eden ve zorbalık yapanların psikolojik tahlilini (Al-i İmran 120; Yunus 36; Kasas 50) yaparak sadece dilleriyle söylediklerini değil kalplerinde sakladıkları asıl gerçekleri de gözler önüne serer (Al-i İmran 69,70,71,75,78; Nisa155; Bakara146; En’am 20). Böyle davrandıkları sürece dünyada ve ahirettebaşlarına ne tür felaketler geleceği de hatırlatılarak (Al-i İmran 112, Maide 64, Al-i İmran 22,77;Bakara 174,175) doğru davranmaya çağrılır.(Nisa 47,48,170,171,172; Bakara 41,42; Al-i İmran 64,98,99; Nisa 171,172; Maide75,76,77)

    Ayrıca içlerinden,apaçık gerçekler karşısında kendini değiştirmeye meyilli olan, ayetlere teslim olan ve nihayet mü’min olma şerefine erişen bir grubun varlığıda belirtilerek aslında kendi aralarında da mutlak bir ittifakın olmadığı vurgulanır.

    Kur’an aslında diğer ilahi kitapları ve peygamberleri reddetmek bir
    tarafa onlara imanı, mü’minlerin iman şartı olarak belirlemiş ve kendi
    bünyesinde koruyarak evrensel bir boyuta taşımıştır (Bakara 4; Al-i İmran 84).Bu nedenle
    Kur’an, sadece Hz.Muhammed(S)’den bahsetmez. Başta Hz.Musa(as)
    ve Hz.İsa(as) ayrıntılı olmak üzere yirmiye yakın İsrailoğullarına gönderilen
    peygamberi konu edinir, hayatlarını, mücadelelerini, mesajlarını mü’minlere
    aktararak örnek almalarını ister.(En’am 90)

    Dolayısıyla Kur’an’ı okuyan ve ona iman eden bir kişi daha önce
    indirilmiş ilahi kitapları da indirildiği şekliyle tanımış ve onlara iman etmiş
    olur. Kur’an, Yahudi ve hristiyanlara çağrı yaparak dürüst davranmaları
    gerektiğini (Maide 116-118), apaçık gerçekleri saklamamaları gerektiğini aksi
    takdirde kendilerini destekleyen kitaba ve peygambere inanmamaları
    neticesinde herhangi bir temel üzerinde olamayacaklarını açıkça söyler
    (Maide 68; Beyyine 4,5).

    Bu nedenle yahudi ve hristiyanların kendi kitaplarında ve inançlarında samimi olduklarının tek göstergesi Kur’an’a ve Resulullah (S)’a iman edip müslüman olmalarıdır (Bakara 41, 42;Hud 17; Saf 6; Maide 52,111; Cuma 5). Üstelik kendi kitapları ve peygamberleri de zaten kendilerine böyle yapmalarını emretmektedir. (Tevrat, Tesniye 18:18-19.), (Tevrat, Tesniye 33:2), (Tevrat, Mezmurlar 45/1,17), (Tevrat, Haggay 2:7), (İncil, Yuhanna 16/7,13), (İncil, Yuhanna 14/16), (İncil , Yuhanna 14/30)





+ Yorum Gönder