Konusunu Oylayın.: Annem ve babam ben 6 aylıkken ayrılmışlar. 30 yaşındayım babam bu yaşıma kadar beni arayıp sormadı üzerimde hakkı varmı

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 2 kişi
Annem ve babam ben 6 aylıkken ayrılmışlar. 30 yaşındayım babam bu yaşıma kadar beni arayıp sormadı üzerimde hakkı varmı
  1. 11.Şubat.2011, 14:50
    1
    Misafir

    Annem ve babam ben 6 aylıkken ayrılmışlar. 30 yaşındayım babam bu yaşıma kadar beni arayıp sormadı üzerimde hakkı varmı






    Annem ve babam ben 6 aylıkken ayrılmışlar. 30 yaşındayım babam bu yaşıma kadar beni arayıp sormadı üzerimde hakkı varmı Mumsema Annem ve babam ben 6 aylıkken ayrılmışlar şimdi 30 yaşındayım babam bu yaşıma kadar beni hiç arayıp sormadı üzerimde hakkı varmıdır? şimdi onunla görüşmek istemiyorum günaha girermiyim bana beddua etse geçermi? Acil cevap bekliyorum


  2. 11.Şubat.2011, 14:50
    1
    Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Kayıtsız Üye
    Misafir



    Annem ve babam ben 6 aylıkken ayrılmışlar şimdi 30 yaşındayım babam bu yaşıma kadar beni hiç arayıp sormadı üzerimde hakkı varmıdır? şimdi onunla görüşmek istemiyorum günaha girermiyim bana beddua etse geçermi? Acil cevap bekliyorum


    Benzer Konular

    - Annem babam sevgilimi istemiyor

    - Annem babam gıybet yapıyor

    - Evliliğim Ve Annem Babam

    - Babam bizi evlendirmiyor.. sizce babam haklı mı? Evlilik bu kadar geciktirilir mi? Babam benim hakkı

    - Annem ve Babam büyü yaptığı için Kocam beni onlarla görüştürmüyor!

  3. 11.Şubat.2011, 15:35
    2
    Desert Rose
    Silent and lonely rains

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 21.Ocak.2007
    Üye No: 5
    Mesaj Sayısı: 17,685
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 227
    Bulunduğu yer: the silent deserts in my soul

    Cevap: Annem ve babam ben 6 aylıkken ayrılmışlar. 30 yaşındayım babam bu yaşıma kadar beni arayıp sormadı üzerimde hakkı




    Alıntı
    babam bu yaşıma kadar beni hiç arayıp sormadı üzerimde hakkı varmıdır? şimdi onunla görüşmek istemiyorum günaha girermiyim bana beddua etse geçermi? Acil cevap bekliyorum
    Hayırlı günler kardeşim...
    Bir baba evladına her nekadar babalık
    görevini yerine getirmemiş olsada
    yinede zürriyetret hakkı vardır.
    Dünyaya gelme sebebi vesilesi yani
    Babanız olduğu gerçeğini değiştiremezsiniz.
    İçinizde sevgi yoksa bile onun bu hakkı nedeniyle
    saygıda kusur etmemek ve düşmanlık beslememek gereklidir.
    Peygamber efendimiz'in (s.a.v)in veda hutbesindeki
    Biz Ümmetine nasihatları bu konuda son noktayı koyuyor...
    selam ve dua ile kardeşim....


    Ey Mü'minler!

    Sözümü iyi dinleyiniz, iyi anlayınız ve iyi muhafaza ediniz! Muhakkak ki Rabbiniz birdir. Babalarınız da birdir. Hepiniz Âdem'densiniz, Âdem (A.S) da topraktandır. Müslüman Müslümanın kardeşidir ve böylece bütün Müslümanlar kardeştirler. Allah katında en hayırlınız, Allah'dan en çok korkanınızdır. Arabın Aceme, Acemin de Arapa, sarı ırkın siyah ırka, siyah ırkın da sarı ırka üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takvâ iledir. Din kardeşlerinize âit olan herhangi bir hakka tecâvüz, başkasına helâl değildir. Meğer ki gönül hoşluğu ile kendisi vermiş olsun.



    Ey İnsanlar!

    Allah, her hak sâhibine hakkını Kur'ân'da vermiştir. Vâris için vasiyyete lüzum yoktur. Mirasçının haricinde olanlara vasiyyetse, terekenin (geride bıraktığının) sâdece üçte biri hududunda caizdir.

    Çocuk kimin döşeğinde doğmuş ise, ona âittir. Zinâ eden için mahrûmiyyet vardır. Bunların hesapları Allâh'a âittir. Babasından başkasına neseb iddiâ eden soysuz veya efendisinden başkasına intisâba kalkan nankör, Allâh'ın gazâbına, meleklerin ve bütün insanların lânetine uğrasın! Cenâb-u Hakk, bu gibi insanların ne tövbelerini, ne de adâlet ve şehâdetlerini kabul eder. Böyle bir kişiden ne mal, ne de can fedâkârlığı kabul edilemez!




    “Babalarınızdan yüz çevirip onları inkâr etmeyiniz. Her kim kendi babasını bırakıp bir başkasına baba derse, nankörlük etmiş olur.”

    (Buhârî, Ferâiz 29, Hudûd 31; Müslim, Îmân 112, 114.)




  4. 11.Şubat.2011, 15:35
    2
    Silent and lonely rains



    Alıntı
    babam bu yaşıma kadar beni hiç arayıp sormadı üzerimde hakkı varmıdır? şimdi onunla görüşmek istemiyorum günaha girermiyim bana beddua etse geçermi? Acil cevap bekliyorum
    Hayırlı günler kardeşim...
    Bir baba evladına her nekadar babalık
    görevini yerine getirmemiş olsada
    yinede zürriyetret hakkı vardır.
    Dünyaya gelme sebebi vesilesi yani
    Babanız olduğu gerçeğini değiştiremezsiniz.
    İçinizde sevgi yoksa bile onun bu hakkı nedeniyle
    saygıda kusur etmemek ve düşmanlık beslememek gereklidir.
    Peygamber efendimiz'in (s.a.v)in veda hutbesindeki
    Biz Ümmetine nasihatları bu konuda son noktayı koyuyor...
    selam ve dua ile kardeşim....


    Ey Mü'minler!

    Sözümü iyi dinleyiniz, iyi anlayınız ve iyi muhafaza ediniz! Muhakkak ki Rabbiniz birdir. Babalarınız da birdir. Hepiniz Âdem'densiniz, Âdem (A.S) da topraktandır. Müslüman Müslümanın kardeşidir ve böylece bütün Müslümanlar kardeştirler. Allah katında en hayırlınız, Allah'dan en çok korkanınızdır. Arabın Aceme, Acemin de Arapa, sarı ırkın siyah ırka, siyah ırkın da sarı ırka üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takvâ iledir. Din kardeşlerinize âit olan herhangi bir hakka tecâvüz, başkasına helâl değildir. Meğer ki gönül hoşluğu ile kendisi vermiş olsun.



    Ey İnsanlar!

    Allah, her hak sâhibine hakkını Kur'ân'da vermiştir. Vâris için vasiyyete lüzum yoktur. Mirasçının haricinde olanlara vasiyyetse, terekenin (geride bıraktığının) sâdece üçte biri hududunda caizdir.

    Çocuk kimin döşeğinde doğmuş ise, ona âittir. Zinâ eden için mahrûmiyyet vardır. Bunların hesapları Allâh'a âittir. Babasından başkasına neseb iddiâ eden soysuz veya efendisinden başkasına intisâba kalkan nankör, Allâh'ın gazâbına, meleklerin ve bütün insanların lânetine uğrasın! Cenâb-u Hakk, bu gibi insanların ne tövbelerini, ne de adâlet ve şehâdetlerini kabul eder. Böyle bir kişiden ne mal, ne de can fedâkârlığı kabul edilemez!




    “Babalarınızdan yüz çevirip onları inkâr etmeyiniz. Her kim kendi babasını bırakıp bir başkasına baba derse, nankörlük etmiş olur.”

    (Buhârî, Ferâiz 29, Hudûd 31; Müslim, Îmân 112, 114.)







+ Yorum Gönder