Konusunu Oylayın.: Peygamber efendimizin annesinin örnek davranışları

5 üzerinden 5.00 | Toplam : 4 kişi
Peygamber efendimizin annesinin örnek davranışları
  1. 07.Şubat.2011, 19:24
    1
    Misafir

    Peygamber efendimizin annesinin örnek davranışları






    Peygamber efendimizin annesinin örnek davranışları Mumsema Peygamber efendimizin annesinin örnek davranışları


  2. 07.Şubat.2011, 19:24
    1
    Kayıtsız Üye - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)
    Kayıtsız Üye
    Misafir
  3. 07.Şubat.2011, 20:25
    2
    Galus
    Özel Üye

    Profili:
    Üyelik Tarihi: 06.Şubat.2007
    Üye No: 13
    Mesaj Sayısı: 4,820
    Rep Derecesi:
    Tecrübe Puanı: 51
    Bulunduğu yer: Türkiye

    Cevap: Peygamber efendimizin annesinin örnek davranışları




    Peygamber Efendimiz Annesinin Yanında
    Nebiyy-i Muhterem Efendimiz, sütannesi Halime tarafından annesi Hz. Amine`ye teslim edildiğinde dört yaşını bitirmiş, beş yaşına ayak basmıştı.
    Takvim yaprakları Milâdî 575 yılını gösteriyordu.
    Aziz annenin kalbine, henüz evliliklerinin ilk aylarında ebedî âleme göç eden kocası Abdullah`ın ayrılık acısı ıztıraptan bir yumruk gibi oturmuştu. Bu ıztırabı az da olsa hafifleten tek teselli kaynağı vardı: Biricik oğlu Muhammed (a.s.m.).
    Hz. Âmine, olanca şefkat ve muhabbetiyle nur yavrusunu sarmaya çalışıyor, ona babadan yetim kalışın da acısını bu şekilde hatırlatmamaya gayret ediyordu.
    Peygamber Efendimiz, Mekke`deki mütevazi evin ışığıydı, bereketiydi, gülüydü, huzur ve sevinci idi. Bu küçük yaşta bile annesine yardım etmekten asla geri durmuyordu. Hele temizliğe dikkat edişine aziz annesi hayrandı.
    O, sadece annesine karşı değil, tanıdıklarının hepsine karşı yardımsever ve hürmetkârdı. Arkadaşlarının yardımına koşmaktan zevk alırdı. Bu sebeple, arkadaşları da onu sever, sayar ve kendisiyle gezip dolaşmaya âdetâ can atarlardı.
    Evet, Cenâb-ı Hak, yüksek ve kudsî peygamberlik vazifesiyle memur edeceği Resûlünü, böylece en güzel şekilde büyütüyor ve en mükemmel sûrette terbiye ediyordu.


  4. 07.Şubat.2011, 20:25
    2
    Özel Üye



    Peygamber Efendimiz Annesinin Yanında
    Nebiyy-i Muhterem Efendimiz, sütannesi Halime tarafından annesi Hz. Amine`ye teslim edildiğinde dört yaşını bitirmiş, beş yaşına ayak basmıştı.
    Takvim yaprakları Milâdî 575 yılını gösteriyordu.
    Aziz annenin kalbine, henüz evliliklerinin ilk aylarında ebedî âleme göç eden kocası Abdullah`ın ayrılık acısı ıztıraptan bir yumruk gibi oturmuştu. Bu ıztırabı az da olsa hafifleten tek teselli kaynağı vardı: Biricik oğlu Muhammed (a.s.m.).
    Hz. Âmine, olanca şefkat ve muhabbetiyle nur yavrusunu sarmaya çalışıyor, ona babadan yetim kalışın da acısını bu şekilde hatırlatmamaya gayret ediyordu.
    Peygamber Efendimiz, Mekke`deki mütevazi evin ışığıydı, bereketiydi, gülüydü, huzur ve sevinci idi. Bu küçük yaşta bile annesine yardım etmekten asla geri durmuyordu. Hele temizliğe dikkat edişine aziz annesi hayrandı.
    O, sadece annesine karşı değil, tanıdıklarının hepsine karşı yardımsever ve hürmetkârdı. Arkadaşlarının yardımına koşmaktan zevk alırdı. Bu sebeple, arkadaşları da onu sever, sayar ve kendisiyle gezip dolaşmaya âdetâ can atarlardı.
    Evet, Cenâb-ı Hak, yüksek ve kudsî peygamberlik vazifesiyle memur edeceği Resûlünü, böylece en güzel şekilde büyütüyor ve en mükemmel sûrette terbiye ediyordu.





+ Yorum Gönder