+ Yorum Gönder
Manzaralar Resimler ve Düşündüren Karikatürler Kategorisinden Hüznün yalnızlığın resmi Konusununa Bakıyorsunuz..
  1. judge
    Devamlı Üye
    Reklam

    Hüznün yalnızlığın resmi

    Reklam





    Hüznün yalnızlığın resmi Mumsema
    Yalnızlığın Resmi




    yalnızlığın resmi.jpg

    yalnızlığın resmi2.jpg




    basit bir resim gibi görünüyor fakat çok şey anlatıyor çokkkk






  2. KaLPNuRu
    Devamlı Üye

    --->: hüznün (yalnızlığın) resmi


    Reklam


    Güzel.. Bir yerkere dalip gittim bir an. Paylasim icin Allah razi olsun..

  3. ravza 2
    ALLAH C.C garip bir kulu
    e ben bir şey göremedim

  4. Hamitoğlu
    Devamlı Üye
    Bence mutluluğun resmi.
    Hani çoluk çocuğu evlenmiş,
    alınlarında çekilen çilenin çizgileri var belki de ama daha fazla şükür ve sabır var gibi.
    isyanın resmi değil sanki.

  5. judge
    Devamlı Üye
    o yaşta yalnız kalmak hüzün vericidir diye düşünerekten ekledim....bir anne babanın ömrünün sonbaharında yalnız kalması pekte mutluluk verici bir olay olmasa gerek.... ???????

  6. Berât1
    ÖZLENEN GÜN GELECEKTİR
    birlikteliğin sadakatın ve mutluluğun resmidir herhalde

  7. yasemin
    Mum Ve Merhem Olabilmek..
    >>>Hüzün Güzeldir >>>
    Filed under: Makaleler by vaktihuzur — 2 Yorum
    Şubat 11, 2010

    “Hüzün vakurdur, onurlu ve dürüst…

    Biraz mum ışığıdır hüzün, biraz akşam alacasıdır. Biraz gazete satan çocuk elleri, biraz bebek ağlamasıdır.

    Tüy gibidir hüzün. Hafif ve yumuşak, canlı ve ölü… Hayattan ve ölüme dair…

    Hüzün, sâdıktır.

    Hüzün deyince hüzünler kulübesi akla gelmez mi? Yakup Peygamber gönle düşmez mi? “Bana düşen sabr-ı cemildir.” diyen, ağlamaktan gözlerine gece inen baba… Demek ağlamanın bu türlüsü sabra mâni değil… Sabrın bu türlüsüne de «hüzün» diyelim biz…

    “And olsun ki, sizi biraz korku ve açlık; mallardan, canlardan ve ürünlerden biraz azaltma (fakirlik) ile deneriz. Sabredenleri müjdele! O sabredenler, kendilerine bir belâ geldiği zaman: Biz Allah’ın kullarıyız ve biz O’na döneceğiz, derler. İşte Rablerinden bağışlamalar ve rahmet hep onlaradır. Ve doğru yolu bulanlar da onlardır.”

    Ve Vahşî’nin hüznü… Kolay mıdır “Gözüme görünme!..” sözüne muhatap olmak, kolay mı herkes göz göze, diz dize oturabilirken; ancak sütunların, duvarların gerisinden bakabilmek… Ne derdini açabilir ne sevincini paylaşabilir; hep kamufle, hep perde, hep aracı… Ama o kâmil bir hüzünle taşıyor Hamza’yı vuran mızrağı, bir gün yalancı peygamberi vurduğunda gülüyor hüznün bu an acınılası mülkü…

    Hüzün, Allah Rasûlü’nün dostudur, takdim ederim. “Hüzün dostumdur.” buyurmuş hüzün Peygamberi -sallallahu aleyhi ve sellem-, ömrü hüzünden sağılmış yetim… Hira, hicret, İbrahim, Tâif, Uhud, ifk, ne yana baksa hüzün… Hüzne, bu hüzün yeter.

    “Ey yar, sen gittin bir hüzün kaldı bana

    Beni benden geçiren bir sözün kaldı bana”

    “Kızım,” demiş kızının kulağına: “Üzülme, baban bundan sonra hiç acı çekmeyecek.”
    * * *

    “Yüreğim parça parça efendim

    Yüreğim parça parça…

    Yürür üstüme acılar, efendim, yürür üstüme üstüme…

    Asırlar hasretinde, efendim, duâlar dilimizde

    Sabır yüreğimizde efendim,

    Sabır yüreğimizde…”

    * * *

    Hüzün, güzeldir…..

    Ayşenur Vural

    HÜZÜN GÜZELDİR..

    “Hüzün” denince akla “gam” gelir, hüzün değildir. Gam ağırdır, koyudur. Hüzün ince ve nârin yanını temsil edemez. “Üzüntü” gelir, geçicidir, ucuzdur; hüznün asîl ve paha biçilmez oluşuna yakışmaz…

    Hüzün biraz isyandır, biraz rıza; biraz gözlerini kaçırmaktır, biraz yüreğini sunmak…

    Hüzün mübârektir, velûddur. Mübârek, velûd ve verimli olmayan gam, keder, tasa ve üzüntü, hüzünden değildir.

    Hüzün vakurdur, onurlu ve dürüst… Kaypak ve tamahkâr duygular, hüznü duyumsayamaz. Hüzün evet, duyumsanır. O denli nârin, o denli zarif…
    Büyülü bir güzelliği var hüznün.

    Biraz mum ışığıdır hüzün, biraz akşam alacasıdır. Biraz gazete satan çocuk elleri, biraz bebek ağlamasıdır.

    Hüzün zordur.

    Hüzün güçlüdür.

    Hüzün sızıdır. İnce, keskin, sivri… Varla yok arası… Parlak ve göz alıcı, anlık ve güçlü…

    Hüzün melezdir. Tefekkürle tedebbürün kendisi esmer, bahtı ak evladıdır. Asâletini tefekkürden, metânetini tedebbürden almıştır.

    Hüzün su gibidir. Azizdir. Şerefli ve nâdir… Hem her şeye yeter, hem yeri asla doldurulamaz.

    Tüy gibidir hüzün. Hafif ve yumuşak, canlı ve ölü… Hayattan ve ölüme dair…
    Hüzün, Allah Rasûlü’nün dostudur, takdim ederim. “Hüzün dostumdur.” buyurmuş hüzün Peygamberi -sallAllah u aleyhi ve sellem-, ömrü hüzünden sağılmış yetim…

    Hüzün güzeldir.




    Alıntıdır.

+ Yorum Gönder
yalnızlığın resmi